Chapter Title : അച്ചായത്തി [Radha]

വീടും വിട്ടു കോഴിക്കോടേക്ക് പോയി..

ഗിരിയേട്ടന്റെയെല്ലാം വീട് ഒരു ഡ്രൈവേഴ്സ് കോളനി എന്നെല്ലാം പറയാവുന്ന ഒരു സ്ഥലത്താണ്. ഇപ്പോളും ടൗണിന്റെ വലിയ ആർഭാടങ്ങളിലേക്ക് വീണു പോകാത്ത നന്മയുള്ളൊരു ചെറുഗ്രാമം.. രജിസ്റ്റർ ഓഫീസിൽ പോയി ഒപ്പുമിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ജംഗഷനിൽ വെച്ച് ഗിരിയുടെ കൂട്ടുകാർ പയ്യെ വലിഞ്ഞു.... അതോടെ എനിക്ക് ആകെ ടെൻഷനായി.. വണ്ടി റോഡിൽ നിർത്തി താഴേക്ക് കല്ല് വെട്ടിയ വഴിലൂടെ നടന്നു വേണം പോകാൻ... ആകെ ഒരാൾക്ക് രണ്ട് കുടവും പിടിച്ചു പോകാനുള്ള വീതിയേ ആ വഴിക്കുള്ളൂ... കല്ലുവെട്ടിയ ആ വഴിയിലൂടെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്നാൽ കാണുന്നതാണ് ഗിരിയേട്ടന്റെ വീട്.. ചുറ്റും ചായ്പുകൾ എടുത്ത് പടർന്നു പന്തലിച്ചതുപോലുള്ള ഒരു ഓടിട്ട വീട്.. ചാർത്തി എടുത്തതുകൊണ്ട് വീടിന് പൊക്കം കുറവാണ്. നല്ല പൊക്കമുള്ളവർ തല കുനിച്ചുവേണം അകത്തേക്ക് കയറാൻ.

ഞങ്ങൾ ചെല്ലുമ്പോൾ ഒരു മുണ്ടും ബ്ലൗസുമിട്ട് തോളത്തു ഒരു തോർത്തും ഇട്ട് വീടിന്റെ സ്റ്റെപ്പിൽ ഒരു കാലെടുത്തു വെച്ച് എളിയിൽ ഒരു കയ്യും കുത്തി നിന്ന് ഹരിതയോട് എന്തോ പറഞ്ഞോണ്ടും നിൽക്കുവായിരുന്നു അമ്മ.. അത്യാവശ്യം പൊക്കവും വണ്ണവുമുള്ള ബ്ലൗസിൽ കൊള്ളാതെ കഴുത്ത് വെട്ടിലൂടെ എത്തിച്ചു നോക്കാനെന്ന പോലെ പുറത്തേക്ക് ചാടാൻ നിൽക്കുന്ന മത്തങ്ങമുലകളും വലിയ വയറും അതിന് നടുവിൽ ആഴമുള്ള പൊക്കിളും വയറിനിരുവശവും കൊഴുപ്പടിഞ്ഞ മുമ്മൂന്ന് മടക്കുകളും നല്ല ആനക്കാൽ പോലെ വണ്ണമുള്ള തുടകളുമുള്ള ആ നാട്ടിലെ ആസ്ഥാനവാണറാണി പട്ടം ചൂടാൻ യോഗ്യതയുള്ള അസ്സൽ ഉരുപ്പടിയാണ് അമ്മ ഗിരിജ. അച്ഛനും ഡ്രൈവറാണ്. ഗിരിയേട്ടനെ കൂടാതെ രണ്ട് മക്കൾ കൂടിയുണ്ട്. രണ്ടാമത്തെ ആളാണ് അമ്മയോടൊപ്പം നിൽക്കുന്ന ഹരിത ഇളയത് ഹരീഷ്.. ഹരീഷും ഞാനും ഒരേ പ്രായമാണ് മുകളിലേക്ക് രണ്ടേച്ചേ വയസ്സിന്റെ മൂപ്പ് ഉണ്ടെന്നാ അമ്മ പറഞ്ഞത്. എന്നെ ഒന്ന് അടിമേൽ നോക്കീട്ട് ആ കനത്ത കുണ്ടികളും ഇളക്കി മറിച്ചു അമ്മ അകത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ ചൂലെടുത്തു അടിച്ചിറക്കാൻ ആകുന്നാ ഞാൻ കരുതീത്. പക്ഷെ നിലവിളക്കുമായി വന്നു ഞങ്ങളെ അകത്തേക്ക് കയറ്റി.

" ടീച്ചറെ "

രമണി ടീച്ചറാണ് എന്നെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും വിളിച്ചുണർത്തീത്..

"എന്തേ രമണീ "

"ടീച്ചറേ ഇവനാ ചാഞ്ഞ