Chapter Title : അച്ഛനെയാണെനിക്കിഷ്ടം [ഷജ്നാദേവി]

ബാധ്യസ്ഥയാണ്...കാരണം നിയന്ത്രണമെന്നത് സ്ത്രീകളുടെ പ്രത്യേക കഴിവാണ്, അത് ദൈവത്തിന്റെ വരദാനമാണ്...'

നീണ്ടുപോയ ഡോ: രഘുനാഥിന്റെ ലേഖനത്തിലെ ബാക്കിയുള്ള ഭാഗങ്ങളും വായിച്ചുകഴിഞ്ഞ നിഷിത അറിയാതെയൊഴുകിക്കിടന്നു...

അവൾ അതുമുഴുവൻ ശരിയാണെന്ന് വിലയിരുത്തി, പക്ഷേ ആരോടൊത്താണിതൊക്കെ ചെയ്യേണ്ടതെന്നോർത്ത് ഉൾക്കിടിലമുണ്ടായി. വേണമോ? ഇത് നടക്കുമോ? താൻ അപമാനിതയാവുമോ? എന്ന ചിന്തകൾക്കിടയിൽ ഒന്നുറപ്പിച്ചു. ഇത്രയും സ്നേഹിച്ച ഭർത്താവിനെ അമ്മ വഞ്ചിച്ചെങ്കിൽ അമ്മയും വഞ്ചിക്കപ്പെടണം. അതിനായി താൻ ചെയ്യുന്നത് ഒരു തെറ്റല്ല! ഇനി ആണെങ്കിൽത്തന്നെ ദൈവം പൊറുക്കട്ടെ. അവളറിയാതെ പൊറുക്കപ്പെടാത്ത മാസ്മരികലോകത്തേയ്ക്ക് അവളെ തള്ളുവിട്ട ഡോ:രഘുനാഥും കുറ്റക്കാരനാവുമോ?

'അല്ലെങ്കിലും ഇതൊക്കെ നടകാൻ പാടില്ലാത്ത കാര്യം തന്നെയാണ്‌‌. എങ്കിലും വെറുതേ ഒരു നേരമ്പോക്ക്! നിഷിത സ്വത്വത്തെയും വഞ്ചിച്ച് ഒരു തമാശയ്ക്കെന്ന് സ്വയം ബോധ്യപ്പെടുത്തി അച്ഛന്റെ ഇൻബോക്സിൽ ഒരു മെസേജ് വെറുതേ അയച്ചു വിട്ടു. Achaa..,I love you. ഇതൊക്കെ അച്ഛനോട് എന്നും പറയുന്നതാണ് പക്ഷേ‌, എഴുതുമ്പോഴുള്ള അവളുടെ മാനസികാവസ്ഥ പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവത്ത വിധം കൈവിട്ടുപോയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അച്ഛനത് മനസ്സിലാകില്ലല്ലോന്നോർത്ത് കൂടെ ചുംബനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർഥം കുറിക്കാൻ സ്ത്രീയുടെ ചുണ്ടുകളുള്ള സ്മൈലിയും യാന്ത്രികമായി അവൾ തൊടുത്തുവിട്ടു. വിട്ടതിനുശേഷമാണ് അത് വേണ്ടായിരുന്നെന്ന് തോന്നിയത്. 'ഹാ ഇനിയച്ഛനെന്തെങ്കിലും തോന്നിയാൽ അറിയാതെ കൈതട്ടിയതെന്നങ്ങ് പറഞ്ഞൊഴിയാമല്ലോ'

ഓർത്തിരിക്കുന്നതിനിടയ്ക്ക് അമ്മയുടെ വിളികേട്ട് പ്രഭാതഭക്ഷണം കഴിക്കാനായി‌ ചെന്നു. "ഗൗതമിക്കെന്ത് പറ്റീ‌ രണ്ടീസായി ഒന്നും മിണ്ട്ണില്ല" സൗമിനി നിഷിതയെ ചൂഴ്ന്ന് ചോദിച്ചു. "അമ്മയെന്തിനാ ഗൗതമീന്നൊക്കെ വിളിക്ക്ണേ വീട്ടിൽ‌ നിഷിത അതുമതി." സതീഷ് അമ്മയുടെ കൈയിൽ നുള്ളി തിരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു.

"അവളിഷ്ടപ്പെട്ട് സ്വീകരിച്ച പേരല്ലേ, പോരാത്തതിന് ശ്രീബുദ്ധന്റെ ആരാധികയും"

അമ്മയവളെ പരിഹസിക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായ സതീഷ് പിന്നെയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൾക്ക് ആ വലിയ വീട്ടിൽ താൻ ഒറ്റപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നി. സ്നേഹത്തിന്റെ‌ വിലയറിയാത്ത അനിയനും അമ്മയും വല്ലാതങ്ങ് അരോചകപ്പെടുത്തിക്കളഞ്ഞു അവളെ.

വെറുത്തുപോയിരുന്ന അമ്മയെയും അനിയനെയും മുഖത്തുപോലും നോക്കാതെ അവൾ പ്രാതൽ കഴിച്ച് വീണ്ടും തന്റേതായ ലോകത്തേയ്ക്ക് കതകടച്ചിരുന്നു.കമ്പികുട്ടന്‍.നെറ്റ് "എന്താ അവര്ടൊരു കാട്ടിക്കൂട്ടല് ഭാര്യേം ഭർത്താവൂന്നാ വിചാരം" അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു. വെറുപ്പ് മാറി അസൂയ വന്നുവോ നിഷിതയ്ക്ക്? 'ഇത്രയും ഭംഗിയുള്ള എന്നെയിവനൊന്നും വേണ്ട! അല്ലെങ്കിലും എനിക്കൊന്നും വെയ്യ ഹ്ം' അതിസുന്ദരനായ അനിയനെ മനസ്സാൽ തള്ളിയകറ്റി, ശരീരത്തിനല്ല