Chapter Title : അച്ഛനെയാണെനിക്കിഷ്ടം [ഷജ്നാദേവി]

അവൾ മറ്റെന്തോ പറയാനൊരുങ്ങിയത് തൊണ്ടയിൽ തടഞ്ഞുനിന്നത് സഹദേവൻ മനസ്സിലാക്കി. അവളെന്താണ് മറയ്ക്കുന്നതെന്ന് അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് ചോദിക്കുന്നതാവും നല്ലതെന്ന് സഹദേവന് തോന്നി. അദ്ദേഹം മകളെ കോരിയെടുത്ത് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന് മുന്നിൽ കൊണ്ടിരുത്തി.അതെല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന അമ്മയെ അവൾ കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നത് പോലെ നോക്കി. അമ്മയ്ക്ക് അസൂയയല്ല, മറിച്ച് അച്ഛൻ ഒരു മാസം നിൽക്കുന്നതിലെ 'അസഹിഷ്ണുത'യാണെന്ന് നിഷിതയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. അത് അവൾക്കൊരു‌ ലഹരിയായി തോന്നി. അച്ഛനുള്ളിടത്തോളം‌ അമ്മയുടെ ഈ അവസ്ഥ കണ്ട് ആസ്വദിക്കാമല്ലോ. അവൾ സൗമിനിയെ അമ്മയെന്നുള്ള സ്ഥാനത്തുനിന്ന് വളരെപ്പെട്ടെന്ന് നീക്കം ചെയ്തിരുന്നു.

മകൾക്ക് ചോറുവിളമ്പി അവൾക്കൊപ്പമിരുന്ന് മൂവരും കഴിച്ചു.

സതീഷിന്റെയും സൗമിനിയുടെയും പരസ്പരമുള്ള നോട്ടവും നിരാശയും അവളുടെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ ഉലയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്തൊരു 'നികൃഷ്ടജീവി'കൾ! അവൾക്കെല്ലാം ഉറക്കെ പറയണമെന്ന്‌ പലപ്പോഴും തോന്നിയെങ്കിലും പിന്നീടാവാമെന്ന് ഉറപ്പിച്ച് എണീറ്റ് കൈകഴുകി. തിരികെവന്ന് അച്ഛനെ പുറകിൽ നിന്ന് സഹദേവനുമുകളിൽ മുഴുവൻ ഭാരവും കൊടുത്ത് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കവിളിലൊരു മുത്തം കൊടുത്ത് അവൾ കിടക്കാനായി‌ തന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി.

അമ്മയെ പ്രകോപിപ്പിക്കാനാണെങ്കിലും അച്ഛന്റെ മുകളിൽ ചായ്ഞ്ഞപ്പോഴുള്ള എന്തോ ഒരു സുഖം ഗൗതമിയ്ക്ക് വിലയിരുത്താതെ ഉറങ്ങാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല!

മുൻപ് അച്ഛന്റെ ദേഹത്തൊക്കെ കയറിമറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇതെന്താ ഇപ്പൊ ഇങ്ങെനൊര് സുഖം? ന്റ് ഗൗതമ്യേ നീയെന്തെങ്കിലുമൊന്നുറപ്പിക്ക്? പ്രണയമെങ്കിലും ആവാല്ലോ...അച്ഛൻ പോലുമറിയാതെ ഗൗതമിയോടൊപ്പം അവസാനിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ പ്രണയം!

ആ ചോദ്യം ഒരു തീരുമാനമായി അവളറിയാതെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിയുകയായിരുന്നു. 'എനിക്ക് വയ്യാ..വയ്യെനിക്ക്..അച്ഛനെത്തന്നെയാണെനിക്കിഷ്ടം! ഇനിയച്ഛനെ പിരിയല്ലേയെന്നവൾ നിശ്ശബ്ദമായി‌ സ്വയം കേണപേക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇനിയച്ഛൻ അമ്മയോടൊത്ത് കിടക്കരുത്,മിണ്ടരുത്, തന്റേതാവണം തന്റേത് മാത്രം! അതിരുകടന്ന ചിന്തയാണെങ്കിലും പ്രണയിക്കാമെന്ന് മനസ്സ് സമ്മതിച്ചപ്പോൾ പ്രണയിനിയ്ക്കൊരു അതിമോഹം,! വെറുതേ ചിന്തിക്കാനുള്ള സുഖത്തിനായ് ചിന്തിക്കുന്നുവെന്നുമാത്രം. അവൾ എല്ലാത്തിനും ഓരോ പൊട്ട ന്യായീകരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്ന പ്രണയം പൂത്തുലഞ്ഞ സാധാപെൺകൊടിയായി മാറിയിരുന്നു. തന്നിലെ മാറ്റങ്ങൾ അവൾ അറിയുന്നേയില്ലായിരുന്നു, അഥവാ അറിയാൻ മിനക്കെടുന്നില്ലായിരുന്നു.

സഹദേവൻ അമ്മയോടൊത്ത് ഉറങ്ങാൻ കതകടച്ചത് ഏതൊരു പ്രണയിനിക്കുമെന്ന പോലെ നിഷിതയ്ക്കും താങ്ങാനായില്ല. അവൾ വാതിൽ തള്ളിയടച്ച് ക'മ്പി കു'ട്ട'ന്‍,നെ'റ്റ്തറയിലിരുന്ന് കട്ടിലിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി‌ വിതുമ്പി. എത്രനേരം അങ്ങിനെ ഇരുന്നെന്നറിയില്ല. അവളെണീറ്റ് കയറിക്കിടന്ന് തലയിണയിൽ മുഖമമർത്തി കരഞ്ഞുറങ്ങി. സഹദേവൻ എന്നെങ്കിലും ആ തലയിണയിൽ ഒന്ന്