Chapter Title : അച്ഛനെയാണെനിക്കിഷ്ടം [ഷജ്നാദേവി]

മുഖമമർത്തിയാൽ വേദനയുടെ കൈപ്പുരസം അയാൾക്കു തിരിച്ചറിയാമായിരിക്കും...

നേരത്തെയുണരുന്ന പൂവാണ് നിഷിത! എഴുത്തിന് പുറമേ അവൾ വരച്ച വീട്ടിലെ എല്ലാവരുടെയും ചിത്രങ്ങൾ വലിയ വീടിന്റെ ഹാളിന് പ്രത്യേക പ്രൗഡി നൽകിയിരുന്നു. അവൾ അതെല്ലാം വീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നെങ്കിലും, ആറുമണിയായിട്ടും അച്ഛൻ മുറിവിട്ടിറങ്ങാത്തതിൽ എന്തോ അസഹിഷ്ണുത അവളെയും അലട്ടിയിരുന്നു.

കതക് തുറന്ന് അമ്മ പുറത്ത് വന്നെങ്കിലും അച്ഛൻ യാത്രയുടെ ക്ഷീണത്തിൽ നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. വെളുത്ത് സുമുഖനായ സഹദേവൻ നെഞ്ചോളം കാവിയും പച്ചയും‌ ഇടകലർന്ന് മനോഹരമായി ഡിസൈൻ ചെയ്ത പുതപ്പിനുള്ളിൽ ശയിക്കുന്നത് കാണാനെന്ത് മൊഞ്ചാ..

അവൾക്കൊരു കുസൃതി തോന്നി‌ അമ്മ അടുത്തെങ്ങുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി. 'ഹല്ലാ മുമ്പൊന്നും അച്ഛന്റട്ത്ത് പോകുമ്പോ അമ്മയുണ്ടോ എന്നൊന്നും ഒരു ചിന്തയുമില്ലായുരുന്നു. ഇതിപ്പോ ഇന്നലത്തെ കേട് തന്നെ' അവളൊന്ന് ശങ്കിച്ചുവെങ്കിലും എന്നത്തെയും പോലെ അച്ഛന്റടുത്ത്‌ കുസൃതിക്കുട്ടിയായി‌ തൊട്ടുരുമ്മി നടക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. ആർക്കും‌ മനസ്സിലാവാതിരുന്നാൽ മത്യായ്രുന്നു ഈശ്വരാ...

"ഒറങ്ങ്യേത് മതിട്ടാ മോനേ" ഇതും പറഞ്ഞ് പുതപ്പ് പിടിച്ചൊറ്റ വലി!

ചതിച്ചു!!!

അര സെക്കന്റേ അവൾക്ക് ആ കാഴ്ച കണ്ടു നിൽക്കാനായുള്ളൂ... അവൾ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് കളഞ്ഞു അത്രയ്ക്ക് ഭീകരമായിരുന്നു കാഴ്ച! ചുവന്നുതുടുത്ത കാട്ടാളൻ പൊന്തക്കാട്ടിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കാഴ്ച കണ്ട് അവൾ "അയ്യോ" എന്ന് നിലവിളിച്ചതും സഹദേവൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു. താൻ നഗ്നനാണെന്നും,എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നും സഹദേവന് മനസ്സിലാക്കാൻ സെക്കന്റുകൾ വേണ്ടി വന്നു. സഹദേവൻ ചാടിപ്പിടഞ്ഞ് പുതപ്പ് വാരി മൂടുമ്പോഴേയ്ക്കും കവിയിത്രി വാണം വിട്ടതുപോലെ പാഞ്ഞ് തന്റെ മുറിയിൽ കയറി കതകടച്ചിരുന്നു. അയാളാകെ അസ്വസ്ഥനായിപ്പോയി. 'ച്ചേ ഇന്നലെ അടിവസ്ത്രമെങ്കിലും ധരിച്ച് ഉറങ്ങിയാൽ മതിയായിരുന്നു.' ഇനിയിപ്പോ ചിന്തിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല.

നിഷിത ഓടിയ ഓട്ടം ഓർത്ത് സഹദേവന് ചിരിയും കരച്ചിലും മാറിമാറി വന്നു. 'പാവം ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുമെന്ന് വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല!'

നിഷിത കതകടച്ച് ചുവരിൽ ചാരി നിന്ന് കിതച്ചു. തന്റെ മണ്ടത്തരമോർത്ത് ശീതീകരിച്ച മുറിയിലും അവൾ നിന്ന് വിയർത്തു. കുറേനേരം മുറിയിൽ തന്നെയിരുന്ന ഗൗതമിക്ക് പുറത്തിറങ്ങിയല്ലേ പറ്റൂ.

"മോളെ വിളിക്ക്" സഹദേവനൻ സൗമിനിയോടിത് പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ഗൗതമിയെണീറ്റ് കതക് തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. തനിച്ചിരുന്ന് അത്രയ്ക്ക് സഹികെട്ടു പോയിരുന്നു അവൾ...

ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്തത് പോലെയുള്ള അച്ഛന്റെ ഭാവം അവൾക്ക് ആശ്വാസമായി. എങ്കിലും ഒന്നും