അച്ഛന്‍റെ ചാരുവും ഏട്ടന്‍റെ വാവയും

Achante Charuvum ettante vavayum part 1 bY Neethu

സ്വർണ്ണ കസവു ഞൊറികളുള്ള നീല പട്ടുപാവാടയും ബ്ലൗസും നെറ്റിയിൽ ചന്ദന കുറിയും കയ്യിൽ വാഴയിലയിൽ കളഭവും ചന്ദനവും തെച്ചിപ്പൂവും ....അവന്തിക അമ്പല പടികളിറങ്ങി ആൽമരത്തിന്റെ അടുത്തിരിക്കുന്ന അഭിലാഷിന്റെ അടുത്തേക് വന്നു അഭിയേട്ട പോകാം ...

എന്തന്റെ വാവേ ഇത്രക്കും പറയാനുള്ളത് .. എത്ര നേരായി ....

അഭിലാഷിന്റെ കുഞ്ഞനിയത്തി അവന്തിക ....17 ന്റെ പടിവാതിലിൽ പൂത്തുലഞ്ഞു നിക്കുന്ന പനിനീർപൂവ് ....മഷിയെഴുതിയ മാൻമിഴിയും നുണക്കുഴി യുള്ള റോസാപൂ കവിളും ചെത്തിപൂ നിറമുള്ള ചുണ്ടും ചുരുണ്ടു നെറ്റിയിലേക്ക് വീണു കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകളും പൂനിലാവിനിനെ തോല്പിക്കുന്ന പാൽപുഞ്ചിരിയും മുത്തുപൊഴിക്കുന്ന പോലുള്ള കിളിക്കൊഞ്ചലും ....നിദംബം മറക്കുന്ന ചുരുൾമുടിയിൽ തിരുകിവച്ച തുളസിക്കതിരും ... ഗ്രാമീണ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ മൂർത്തി ഭാവം .....

“പിന്നെ ഏട്ടനെപോലാണോ അമ്പലത്തിൽ ഒന്നുകേറ അപ്പൊത്തന്നെ ഇറങ്ങിപ്പോര…… പിന്നെന്തിനാ ഇങ്ങട്ടു വന്നേ ..

എനിക്കെ ഒരുപാട് കാര്യം പറയാനുണ്ട് ഏട്ടനെ പോലല്ല

ഓഹ് അങ്ങാനാവട്ടെ ന്റെ വാവച്ചി .....

നീ കേറിക്കെ എനിക്കെ വിശന്നിട്ടു വയ്യ .....

ഓ ആർത്തിപ്പണ്ടാരം തുടങ്ങി .......

പരിഭവം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അഭിലാഷിന്റെ ബുള്ളറ്റിന്റെ പുറകിൽ കയറി .... ചേട്ടന്റെ തോളിൽ കയ്യ് വച്ചവൾ ചേർന്നിരുന്നു ....

എന്താ ന്റെ വാവ പ്രാർത്ഥിച്ചേ .....

അതൊന്നും പറയില്ല ...

നല്ല ചെക്കനെ കിട്ടാനാ ....

പിന്നെ ഇക്കിപ്പോ അതല്ലേ വേണ്ടു അബിക്കുട്ട ....

അവളവനെ പിച്ചികൊണ്ടു പറഞ്ഞു ...

വേദനിപ്പിക്കാതെടി കാന്താരി .....

കുറച്ചു വേദനിക്കട്ടെ വേണ്ടാധീനം പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ ....

കഷ്ട്ടിച്ചു 1 കിലോമീറ്റർ ദൂരമില്ല നന്ദനം എന്ന അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് ...

വീടിന്റെ മുന്നിൽ ബൈക്ക് നിർത്തിയതും അവന്തിക പുറകിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്ന് ഗേറ്റ് തുറന്നു .....

അഭിലാഷ് വണ്ടി പോർച്ചിലേക്കു കയറ്റി ....

സുമംഗല ദേവിയില്ലേ ഇവിടെ ....ഉമ്മറത്തെ ചാരുകസേരയിൽ ഇരുന്നു പത്രപാരായണം നടത്തുന്ന രാജശേഖരനോട് ചിരിതൂകി കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു .......

ചാരുഅമ്മമ്മ വന്നിട്ടുണ്ട് ദേവിയെ ....ദ വിളിക്കുന്നു .. രാജശേഖരൻ അവളെ കളിയാക്കി ...