Chapter Title : അച്ഛന്റെ മകൻ [ജോണി]

യു സനൂജേ...

ഇത്ത ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല...

നീ എന്തെങ്കിലും പറ...

പറ ഇത്ത...

ഞാൻ എന്ത് പറയാൻ...

പറയണം...

എനിക്ക് ഒരു കുടുംബം ഉണ്ട്... നശിപ്പിക്കരുത് പ്ലീസ്...

അവിടെ നിനക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടോ...

ഇത്ത അത് ഒന്ന് ചിന്തിക്ക്ക്...

നിങ്ങൾ ഒരു അച്ഛനും മോനും അല്ലെ... എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു ഇങ്ങനെ ഒകെ ഒരുമിച്ച് ഇരുന്ന് സംസാരിക്കാൻ...

അതേടി ഞങ്ങൾ ഒരു കുടുംബമാണ്... എന്റെയും മകന്റെയും ഇഷ്ടം ഒന്നായത് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് നിന്നു...

അപ്പോ ചേച്ചിയോട് ഇത് പറഞ്ഞോ...

ഇല്ലാ...

അതെന്തേ...

അതിപ്പോ നിന്റെ കെട്ടിയോനോടോ മോളോടോ ഒന്നും പറയാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലാലോ...

ഇത്ത നമ്മൾ 3 പേര് അറിഞ്ഞാൽ പോരെ...

ഇതൊന്നും എനിക്ക് അക്‌സെപ്റ് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല...

ഇത്താക് ഇഷ്ടാണോ...

സനൂജേ നീ ഒരു ഉത്തരം തന്നിട് നിനക്ക് പോകാം...

ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇത്ത ഇറങ്ങി പോയി...

ശേ അച്ഛാ പണി ആകുവോ...

നമ്മൾ അവളെ ഒന്നും ചെയ്തില്ലലോട... പിന്ന എന്നാ...

അതല്ല... എന്നാലും...

ഒന്നും ആവില്ല നമുക്ക് നോകാം...

പിന്നയും ഞങ്ങൾ ഓടാൻ പോയി...

പക്ഷെ പിന്ന ഞങ്ങൾ ഇത്തയെ കണ്ടില്ല...

ഇത്ത ആ സമയം തൂക്കാറില്ല...

ദിവസങ്ങൾ കടന്നു...

ഒരു ദിവസം ഇത്ത നടന് പോകുന്നത് കണ്ടു... പക്ഷെ ഞങ്ങളെ മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല...

ഞങ്ങൾ ശല്യം ചെയ്യാനും പോയില്ല...

ഒരു വീക്ക്‌ കൂടെ കഴിഞ്ഞു...

അച്ഛൻ അങ്ങ് പനി പിടിച്ചു...

അമ്മക് ലീവും ഇല്ലാ...

ഞാൻ പിന്ന ലീവ് എടുത്ത് വീട്ടിൽ നിന്നു...

കഞ്ഞി ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കും...

എപ്പഴും കിടക്കുവാണ് അച്ഛൻ...