Chapter Title : അച്ഛനും മകളും പിന്നെ ആ എരണം കേട്ട മനഃസ്സാക്ഷിയും

കുഴപ്പമില്ലായിരിക്കും.ഇതാണ് ശരിയായ വഴി അവൾ മറ്റെയാളെ തിരഞ്ഞു അവളുടെ മനസാക്ഷിയെ... അവിടെ നിന്നും പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല ഇത് തന്നെ ശരി അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.അവളുടെ മനഃസാക്ഷിക്കും അച്ഛനോട് പ്രത്യേകിച്ച് വെറുപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ എതിർപ്പ് തോന്നേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ...?

ഈ മനസാക്ഷിയെ ഇത്രയും അടുത്ത് നിന്ന് കണ്ടതിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ എനിക്ക് മനസ്സിലായിരിക്കുന്നതു, അറിയാൻ പാടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ വരുമ്പോളോ അവനവൻ ശരിയെന്നു വിശ്വസിച്ചു ചെയ്യുന്നതായുള്ള കാര്യങ്ങളിലോ മനസാക്ഷി തലയിടാറില്ല അതിനു എപ്പോളും ഇതുതന്നെ ആണോ പണി അല്ല പിന്നെ.

അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് ആ കഥയിൽ പോലെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തുകൂടാ... ആ കുട്ടി ചെയ്യുന്നത്ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അച്ഛന്റെ മടിയിൽ പോയിരിക്കുകയും കാലിൽ ഇല്ലാത്ത വേദന അഭിനയിച്ചു തിരുമ്മിപ്പിക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കാൻ പേടിയാണെന്ന് പറഞ്ഞു അച്ഛനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുകയും ഒക്കെ ആണ് അങ്ങനെ ചെയ്താൽ മതിയല്ലോ അല്ല? അതിനിപ്പോ എന്താ കുഴപ്പം.

കള്ളത്തരം പറഞ്ഞു കാലു തിരുമ്മിച്ചിട്ടില്ല എന്നെ ഉള്ളു പക്ഷെ അച്ഛൻ കാലു തിരുമ്മിയിട്ടുണ്ടല്ലോ ഇന്നാള് വലിയ ഇടിവെട്ടുണ്ടായി ഫീസ് പോയപ്പോ കൂടെ കിടന്നിട്ടുമുണ്ട് പിന്നെ മടിയിൽ ഇരുന്നിട്ട് കുറെക്കാലമായി അത്ര തന്നെ.

അവൾ ഏതായാലും ഉറപ്പിച്ചു ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുക തന്നെ കഥയിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പോലെ ആണെങ്കിൽ അച്ഛൻ ബാക്കി ചെയ്യണ്ടതാണ്. ആ കഥ വായിച്ചിട്ടു ഒരു നുണയാണെന്നൊന്നും തനിക്കു തോന്നുന്നില്ല. അന്നാദ്യമായി അശ്ളീല സാഹിത്യം പരീക്ഷിച്ചു നോക്കാൻ അവൾക്കു പേടി തോന്നിയില്ല.

അല്ല നമ്മുടെ കഥാനായകന് എന്ത് പറ്റി? അയാൾ നല്ല കലിപ്പിലാണല്ലോ? അയാളുടെ എരണം കിട്ടവൻ - "മനസാക്ഷി" അയാളോട് ഉച്ചയെടുത്തു സംസാരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ? വരൂ നമുക്ക് എന്താണെന്നു നോക്കാം.

എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും എന്റെ മനഃസാക്ഷിയും മിണ്ടിത്തുടങ്ങി "മറ്റൊരാളുടെ സ്വകാര്യ സംഭാഷണങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞു നിന്ന് കേൾക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്നോ? തുടങ്ങി, എന്നെയും എന്റെ മനസാക്ഷി കൊലയാളി ആകുമെന്ന് തോന്നുന്നു. ഏതായാലും ഞാൻ ഒന്ന് കേൾക്കട്ടെ മറ്റൊരാളുടെ സ്വകാര്യതയിലേക്കു എത്തി നോക്കാൻ എന്ത് സുഖം.

. അയാളുടെ മുന്നിൽ കസേരയിട്ടിരിക്കുകയാണ് ശ്രീമാൻ എരണം കെട്ടവൻ അയാളുടെ ഒരു വിശദീകരണവും മനസാക്ഷിക്ക് ദഹിക്കുന്നില്ലത്രേ..! അയാൾ എഴുതിയ അമ്മയും മകനും എന്നുള്ള കഥയാണ് പ്രശ്നം.

"ഇങ്ങനെയൊക്കെ എഴുതുമ്പോൾ