Chapter Title : അടങ്ങാത്ത അലയടി [രമേഷ്]

വിനോദ് ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ തിരുവനന്തപുരം ബസ്സ്റ്റാന്റ് ഒരു ചൂളപോലെ ചുട്ടുപൊള്ളുകയായിരുന്നു. അമ്പത്തിമൂന്നാമത്തെ ഇന്റർവ്യൂവും പൊളിഞ്ഞിരുന്നു. ഭാവി, വാടക, അമ്മയുടെ മരുന്ന് — എല്ലാം ഒരേസമയം തലയിൽ കയറി. പിന്നാലെ ഒരു സ്ത്രീശബ്ദം.

«വിനോദേട്ടാ…»

തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ പട്ടുസാരിയിൽ ഒരു സ്ത്രീ. നാഭി തെളിഞ്ഞിരുന്നു. മുലകൾ വൃത്താകാരമായി ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ തള്ളിനിൽക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. പിന്നെ ഓർമ്മ വന്നു — നിവേദിത. കോളേജിലെ ജൂനിയർ.

«നിവേദിതയാണോ?»

«ഞാനാണ്, ഏട്ടാ. സെക്രട്ടേറിയറ്റിൽ ചില രേഖകൾ തിരുത്താനാണ് വന്നത്. ഭർത്താവിന് ജോലിത്തിരക്ക്. കൂടെ വരാൻ പറ്റിയില്ല.»

അവൾ അടുത്തുകൂടി. ശബ്ദം താഴ്ത്തി.

«എടാ, വയറിനൊരു പ്രശ്നം. ഇന്നലെ കഴിച്ച ഭക്ഷണം പിടിച്ചിട്ടില്ല. പൊതുകക്കൂസ് ഒന്നും ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല, വൃത്തിയില്ല. ഈ ജനക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്നെ കണ്ടപ്പോളാണ് ആശ്വാസമായത്. ഒന്ന് സഹായിക്കണം.»

ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ തള്ളിനിൽക്കുന്ന മുലകളും തെളിഞ്ഞ നാഭിയും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ വിനോദിന്റെ കുണ്ണ മുറുകി. അയാൾ അവളെ അടുത്തുള്ള ത്രീ സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

മുറി ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറിന് മാത്രം. ഒരെണ്ണം മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു. നിവേദിതയ്ക്ക് പിടിച്ചുനിൽക്കാനാവുന്നില്ല. ബുക്ക് ചെയ്യൂ എന്ന് പറഞ്ഞ് മുകളിലേക്ക് ഓടി.

മുറിയിൽ കയറിയ ഉടൻ ഛർദി വന്നു. വിനോദിന്റെ ഷർട്ടിലും പാന്റിലും തെറിച്ചു. മാറ്റാൻ വേറെ വസ്ത്രമില്ല. അവൾ ടോയ്ലറ്റിലേക്ക് ഓടുമ്പോൾ പറഞ്ഞു.

«നിന്റെ ഡ്രസ്സ് ഊരി താ, ഞാൻ അലക്കി ഉണക്കാം. ഹോട്ടൽ ടവൽ എടുത്ത് ഉടുക്ക് അത് വരെ…»

വാതിൽ അടച്ചില്ല. ഒരു ചെറിയ ഇടുക്ക് തുറന്നുകിടന്നു. വിനോദ് ഷർട്ടും പാന്റും ഊരി ആ ഇടുക്കിലൂടെ അകത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് കണ്ണാടി കണ്ടത്.

ടോയ്ലറ്റ് മിററിൽ നിവേദിതയുടെ