Chapter Title : അടങ്ങാത്ത അലയടി [രമേഷ്]

പാൽ കൊണ്ട് എന്റെ പൂറ് നിറയ്ക്ക്… പുറത്തേക്ക് വലിക്കരുത്…»

വിനോദ് വേഗം കൂട്ടി. കുണ്ണ വീർത്തു. പൂറ് ഇറുകി. ഒരു ആഴത്തിലുള്ള അടിയോടെ അയാൾ ഞെട്ടി. ചൂടുള്ള പാൽ പൂറിന്റെ അകത്തേക്ക് ചീറ്റിച്ചു.

ഒന്ന്, രണ്ട്, മൂന്ന് — കട്ടിയുള്ള പാൽ അവളുടെ ഉൾഭിത്തിയിൽ ഒട്ടി. നിവേദിതയും ഒപ്പം വിറച്ചു. പൂറ് വിനോദിന്റെ കുണ്ണയെ ഞെരുക്കി പിഴിഞ്ഞ് പാൽ ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു.

വിനോദ് പുറത്തെടുത്തില്ല. കുണ്ണ അകത്തുതന്നെ ഇരുന്നു. പൂറിന്റെ വക്കിൽ നിന്ന് പാൽ വെളുത്ത നൂലുപോലെ ഒഴുകി. അവൾ വിരൽകൊണ്ട് അത് എടുത്ത് വായിലാക്കി.

പിന്നെ വിനോദിന്റെ കുണ്ണ വായിലാക്കി, പൂറുനീരും പാലും നക്കി വൃത്തിയാക്കി. കുണ്ണ വീണ്ടും മുറുകിത്തുടങ്ങി. അവൾ വീണ്ടും നീളം അളന്നു. ഇപ്പോഴും കട്ടി. ഇപ്പോഴും നീളം.

«ഇനിയും വേണം,» അവൾ പറഞ്ഞു. «രാത്രി മുഴുവൻ. ഈ മുറി ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറാണ്. ഞാൻ നിന്നെ ഈ കിടക്കയിൽ നിന്ന് ഇറക്കില്ല.»

പിന്നെയും രണ്ട് റൗണ്ട്. പൂറിൽ. കൂതിയിൽ. മുലകൾക്കിടയിൽ. വായിൽ. ഓരോ തവണയും നിവേദിതയുടെ ശബ്ദം കുറുകി . ശരീരം വിയർത്ത്, പൂറ് വീർത്ത്, തുടകൾ വിറച്ച്.

ഒടുവിൽ രണ്ടുപേരും കിടക്കയിൽ വീണു. വയറ് വിശന്നു. തൊണ്ട വരണ്ടു.

«ഭക്ഷണം വേണം,» നിവേദിത പറഞ്ഞു. «സ്കോച്ച് വിസ്കിയും. ഇനി ഒന്ന് കുടിച്ചിട്ട്…»

വിനോദ് ഫോൺ എടുത്ത് റൂം സർവീസ് വിളിച്ചു. ഭക്ഷണവും ഒരു ബോട്ടിൽ സ്കോച്ചും. നിവേദിത ബ്ലാങ്കറ്റ് മുലകളുടെ മുകളിൽ വലിച്ചിട്ടു. താഴെ തുടകൾ തെളിഞ്ഞു. പൂറിതൾ മറഞ്ഞില്ല.

കോളിങ് ബെൽ. റൂം ബോയ് ട്രേയുമായി വാതിൽ തുറന്നു. ഇരുപത്തഞ്ചോ ആറോ വയസ്സ്. യൂണിഫോം. കണ്ണ് ആദ്യം ട്രേയിലായിരുന്നു. പിന്നെ കിടക്കയിലേക്ക് പോയി.

ബ്ലാങ്കറ്റ് പകുതി മാത്രം. നിവേദിതയുടെ മുലകളുടെ വളവ്. നാഭി. തുടയുടെ ഉൾഭാഗം. പൂറിന്റെ രോമം ഒരു കോണിൽ. റൂം ബോയിയുടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു.

അയാൾ ട്രേ മേശയിൽ വെച്ചു. കൈ വിറച്ചു. പാന്റിന്റെ മുൻഭാഗം ഉയർന്നു.

നിവേദിത എഴുന്നേറ്റു. ബ്ലാങ്കറ്റ് താഴേക്ക് നീങ്ങി. ഒരു മുല മുഴുവൻ പുറത്തായി. അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അയാളെ വാതിലിലേക്ക് നയിച്ചു.

«നന്ദി.