Chapter Title : അടങ്ങാത്ത അലയടി 3 [രമേഷ്]

ശരീരം ഒരേ താളത്തിൽ, മുഖം താഴേക്ക്, മുഖം മുകളിലേക്ക്. സ്കോച്ച് തലയിൽ. ഒരു വിശപ്പ് മാറി.

മറ്റൊരു വിശപ്പ് വന്നു. നിവേദിതയുടെ നാവ് ആഴത്തിലായി. നയനയുടെ നാവ് കന്ത് വലിച്ച് പൂറിന്റെ വായിൽ തിരുകി. കാൽ പിണഞ്ഞു. തലയിണ താഴെ വീണു.

ഒരേ നിമിഷം രണ്ട് കതിന കുറ്റി പൊട്ടി . നയനയുടെ ലാവ നിവേദിതയുടെ വായിലേക്ക് ഇറങ്ങി . നിവേദിതയുടെ ലാവ നയനയുടെ നാവിന് മേൽ.

കട്ടിൽ നനഞ്ഞു കുതിർന്നു . അവർ അങ്ങനെ കിടന്നു. നാവ് മാറ്റിയില്ല. മെല്ലെ നക്കി, ശേഷിപ്പ് തുടച്ചെടുത്തു . പിന്നെ തല മാറ്റി.

ശ്വാസം വലിച്ചെടുത്തു . നയനയുടെ കൈ നിവേദിതയുടെ മുലയിൽ.

«നിവേദിതേ. ഇന്ന് ട്രെയിൻ കയറണം.»

«ഞാനും. തമ്പാനൂർ എത്തണം . ഇനി കുറച്ച് കിടക്ക്. പിന്നെ ശേഷിച്ചത് കുടിച്ചിട്ട് പോകാം.»

ഏയ് .. ഇനി ഞാൻ കുടിക്കില്ല.. ട്രെയിനിൽ എനിക്ക് പറ്റില്ല ...

അവർ കിടന്നു. ഒന്ന് മയങ്ങി . വൈകുന്നേരം ജനാലയിൽ മങ്ങിയ വെളിച്ചം . നിവേദിത ഫോൺ നോക്കി. ബസിന് സമയമായി. അവൾ എഴുന്നേറ്റു. ശേഷിച്ച സ്കോച്ച് ഗ്ലാസ്സിൽ ഒഴിച്ചു.

അവൾ കുടിച്ചു. അവസാന തുള്ളി. തല കനക്കുന്നു . കാൽ തുറക്കുന്നില്ല. നിവേദിത ടേബിളിലെ പാക്കറ്റ് കീറി. പുതിയ ടീഷർട്ട്. ഇറുകിയ ലെഗ്ഗിങ്സ്.

റൂം ബോയ് എടുത്തത്. അവൾ ഇട്ടു. തുണി ശരീരത്തോട് ചേർന്നു. മുലയുടെ വര. നിതംബത്തിന്റെ വളവ്. പൂറിന്റെ നാട ലെഗ്ഗിങ്സിന് പുറത്ത് ഒരു നേരിയ രേഖ. നയന നോക്കി.

«ഇത് സാരിയല്ല. നീ ബസിൽ ഇങ്ങനെയോ.»

«ഇങ്ങനെ. കയറാൻ അല്ലേടീ എളുപ്പം. നിൽക്ക്. നമുക്ക് ഇറങ്ങാം.»

ചെക്ക് ഔട്ട് ചെയ്തു . നിവേദിത നടക്കുമ്പോൾ ആടുന്നുണ്ടായിരുന്നു . നയന അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു. ഓട്ടോ. തമ്പാനൂർ. വൈകുന്നേരത്തെ തിരക്ക്. നയന അടുത്തിരുന്നു.

«ഞാൻ സ്റ്റേഷനിലേക്കാണ്. വഴിക്ക് നിന്നെ ബസ് സ്റ്റാന്റിൽ ഇറക്കാം. അവിടെ നിന്ന് നീ കയറ്. »

«ശരി. എന്റെ തല ചുറ്റുന്നു. എന്നെ പിടിച്ചോ.»

ഓട്ടോ നിന്നു. ബസ് സ്റ്റാന്റ്. നിവേദിത ഇറങ്ങി. കാൽ