Chapter Title : അടങ്ങാത്ത അലയടി 4 [രമേഷ്]

മുഴുവൻ കൂതിയിൽ. നിവേദിതയുടെ ശരീരം രണ്ട് കുണ്ണകൾക്കിടയിൽ നിന്നു.

മുന്നിൽ പൂറ്. പിന്നിൽ കൂതി. ഒരേ നിമിഷം രണ്ട് കുണ്ണ ആഴത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ഇരുവശത്തെയും രണ്ട് പേർ മുല വിട്ടില്ല. നാവ് മുലക്കണ്ണിൽ.

രണ്ട് വായ് നെഞ്ചിൽ. രണ്ട് കുണ്ണ ശരീരത്തിനകത്ത്.

ഹൈവേയിൽ ഒരു ഹമ്പ്. ബസ് താഴ്ന്നു ഉയർന്നു. ആ കുലുക്കം രണ്ട് തലപ്പിനെയും ആഴത്തിലേക്ക് തള്ളി. നിവേദിതയുടെ കാൽവിരൽ തറയിൽ ചുരുങ്ങി.

അത് മറ്റൊരു സുഖമായിരുന്നു. അടിയുടെ സുഖമല്ല. റോഡിന്റെ സുഖം. മറ്റൊരു ഹമ്പ്. വീണ്ടും. ഓരോ കുഴിയിലും മുന്നിലുള്ളവൻ പൂറിൽ ആഞ്ഞു; പിന്നിലുള്ളവൻ കൂതിയിൽ ആഞ്ഞു;

മുല രണ്ട് വായിൽ ആടി. നിവേദിതയ്ക്ക് നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല; അവളെ നിർത്തിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഉൾഭിത്തി രണ്ട് വശത്തും ഇറുകി. ആ എസിയുടെ തണുപ്പിലും അവൾ വിയർത്തു.

അവളുടെ ഉള്ളിൽ പ്രകമ്പനം. കൂതി ചുരുങ്ങി പിന്നിലത്തെ കുണ്ണയെ പിടിച്ചു. മുലക്കണ്ണ് പല്ലിനിടയിൽ. ഹൈവേയിൽ ഹമ്പുകൾ തീർന്നില്ല.

«വിടരുത്. ഇങ്ങനെ തന്നെ നിർത്ത്. ഹമ്പും കുഴികളും കൊണ്ട് ഇങ്ങനെയും ഗുണം ഉണ്ട്.»

അവർ വിട്ടില്ല. മുല വിട്ടില്ല. പിന്നെ ഒരാൾ പുറത്തെടുത്ത് മറ്റൊരാൾ കയറി. വായ് മാറി. പൂറ് മാറി. കൂതി മാറി. മുല ഒരു വായിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക്.

നിവേദിതയുടെ ഞരക്കം പുതപ്പിൽ മുങ്ങി. ആരോ ചെവിയോട് അടുത്തു.

«ഉറങ്ങരുത്. ഇനിയും ഉണ്ട്. രാത്രി നീണ്ടു കിടക്കുന്നു.»

അവൾ ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല. വായ് നിറഞ്ഞിരുന്നു. കണ്ണ് അടഞ്ഞിരുന്നു. ബസ് മണിക്കൂറുകൾ പാഞ്ഞു. ടോൾ. ഇരുട്ട്. മങ്ങിയ ലൈറ്റ്. പുതപ്പ് നനഞ്ഞു കുതിർന്നു.

നിവേദിതയുടെ മുടി ഒട്ടി. മുലയിൽ വെളുത്ത നൂൽ. തുടയിലും. കന്തിൽ ആരുടെയോ നാവ് വീണ്ടും. മറ്റൊരു കുണ്ണ വീണ്ടും വായിൽ. ആരാണ് ആദ്യം.

ആരാണ് അവസാനം. അവൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. പരുക്കൻ കൈകൾ വയറ്റിൽ. അരയിൽ. കുണ്ടിയിൽ. മുലക്കണ്ണിൽ. ഹൈവേയുടെ താളം അവരുടെ അടിയുടെ താളമായി.

നേരം വെളുത്തുതുടങ്ങി. ജനാലയിൽ ചാരനിറം. ബസ് വേഗം കുറച്ചു. അത്തിബെലെ. സുരേഷ് പാന്റ് കയറ്റി. സുഹൃത്തുക്കൾ ബാഗ് എടുത്തു. ഉദ്ഘാടനത്തിനായി ഇറങ്ങണം.

സിറ്റിയിലേക്ക് ഇനിയും ഒരു മണിക്കൂർ. അവർ