Chapter Title : അടങ്ങാത്ത അലയടി 4 [രമേഷ്]

ആരാണ് ആദ്യം.

ആരാണ് അവസാനം. അവൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. പരുക്കൻ കൈകൾ വയറ്റിൽ. അരയിൽ. കുണ്ടിയിൽ. മുലക്കണ്ണിൽ. ഹൈവേയുടെ താളം അവരുടെ അടിയുടെ താളമായി.

നേരം വെളുത്തുതുടങ്ങി. ജനാലയിൽ ചാരനിറം. ബസ് വേഗം കുറച്ചു. അത്തിബെലെ. സുരേഷ് പാന്റ് കയറ്റി. സുഹൃത്തുക്കൾ ബാഗ് എടുത്തു. ഉദ്ഘാടനത്തിനായി ഇറങ്ങണം.

സിറ്റിയിലേക്ക് ഇനിയും ഒരു മണിക്കൂർ. അവർ ഇറങ്ങി. വാതിൽ തുറന്നു. രാവിലത്തെ വെളിച്ചം. നിവേദിത അത് കണ്ടില്ല. അവളെ പിന്നിലെ ഒരു ലോവർ ബർത്തിൽ കിടത്തിയിരുന്നു.

ഗ്രൂപ്പ് പോയത് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല. ശരീരം അപ്പോഴും ആ രാത്രിയിലായിരുന്നു.

കണ്ടക്ടർ അകത്തേക്ക് വന്നു. മുകളിലെ ബർത്ത് ശൂന്യം. ടീഷർട്ട് ഒരു കോണിൽ. ലെഗ്ഗിങ്സ് മറ്റൊന്നിൽ. അവൻ നടന്നു. പിന്നിലേക്ക്. പിന്നിലെ ലോവർ ബർത്ത്.

നിവേദിത കിടക്കുന്നു. ശരീരത്തിൽ ഒരു നൂലില്ല. മുലയിൽ പാൽ ഉണങ്ങി. തുടയിൽ. മുടിയിൽ. കഴുത്തിൽ പല്ലിന്റെ അടയാളം. അവൾ അപ്പോഴും പാതി മയക്കത്തിൽ.

കണ്ടക്ടർ ഒന്ന് ഭയന്നു. അവളുടെ ചുണ്ട് ഇളകി. ശബ്ദം വന്നു. ഉറക്കത്തിന്റെയും ആവശ്യത്തിന്റെയും ഇടയിൽ.

«എന്നെ പണ്ണ്. നിർത്തരുത്.»

കണ്ടക്ടറുടെ കുണ്ണ പാന്റിനുള്ളിൽ മുഴച്ചു. അവൻ ഓടി ഡ്രൈവറുടെ അടുത്തേക്ക്.

«അളിയാ. ഇത് സുവർണ്ണ നിമിഷമാണ്. മെല്ലെ ഓടിക്ക്. ഞാൻ ഇവളെ പണ്ണി വരാം. പിന്നെ ഞാൻ ഓടിക്കാം. സിറ്റിയിൽ എത്തും മുമ്പ് നിനക്കും ഇവളെ മുഴുവൻ കളിക്കാം.

ആ ഗ്രൂപ്പ് ഇവളെ അവരുടെ പാലിൽ കുളിപ്പിച്ചിട്ടുപോയി. ബസ് വൃത്തിയാക്കാൻ നമുക്കും സമയം വേണം.»

ഡ്രൈവർ സൈഡ് മിറർ നോക്കി. തലയാട്ടി. ആക്സിലറേറ്റർ മെല്ലെയാക്കി. ബസ് നഗരത്തിലേക്ക് പതുക്കെ നീങ്ങി.