Chapter Title : അദ്യാപികമാർ [ലോലപ്പൻ]

സംഭവിച്ചു

അണ്ണാച്ചി   :   കഴപ്പ് മൂത്ത്  നില്‍ക്കണ ഒരുത്തന്‍

അവളെ  കളിച്ചു കൊന്നു ഇന്നും

തെളിയാതെ കിടക്കുന്ന ഒരു കേസ്

അതുകൊണ്ടു ഇവിടുത്തെ പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക്

കുറച്ചു പേടിയുണ്ട്  പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നില്ല ദാ

ബസ് വരുന്നേല്ലോ

ചെറുപ്പക്കാരന്‍  :  ഞങ്ങല്‍ക്ക് കമ്പനി വണ്ടിയുണ്ട്

അതിപ്പോള്‍ വരുമായിരിക്കും

സീന്‍ നമ്പര്‍ 5

അനുവദിച്ച സമയത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി

കുതിച്ചു വരുന്ന ലക്ഷ്മി യെന്ന ബസ്

നീട്ടിയുള്ള കിളിയുടെ വിസില്‍ അടിയെ

തുടര്‍ന്നു ബസ് നിര്‍ത്തുന്നു. എവിടെ നിന്നു

എന്നു അറിയാതെ കുറെ പേര് ബസിലേക്ക്

ഇടിച്ചു കയറാന്‍ നോക്കുന്നു. എന്തിന്

പറയണം സ്കൂള്‍ കുട്ടികളും കോളേജ്

പിള്ളേരെ കൊണ്ട് നിറയുകയാണ്

ബസ് . അവസരം കിട്ടിയ ജൂബി

ബസിലേക്ക് കയറുന്നു തന്റെ മുഖത്ത്

ഇരുന്ന സോഡ കുപ്പി കണ്ണട താഴെ വീഴുന്നു

ബസിലെ കിളിയുടെ കണ്ണുകള്‍ ജൂബിയുടെ

മുലയിടുക്കിലേക്ക് പായുന്നു ഒടുക്കം കണ്ണട

കയ്യില്‍ കിട്ടി അത് മുഖത്ത്  വച്ച് ഉളിലേക്ക്

നീങ്ങിനില്‍ക്കുന്നു കൂടുകാരികളെ കണ്ട ലിജി

അവരുടെ സൈഡിലേക്ക് പോകുന്നു എന്നാല്‍

കലാവസ്ഥക്കു മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നു മേഘം

ഇരുണ്ടു തുടങ്ങുന്നു അതാ ഒടുക്കം ശക്തമായി

മഴ പെയ്തു തുടങ്ങി ബസിന്റെ ഷട്ടര്‍ എല്ലാവരും

വേഗത്തില്‍ ഇട്ടു ഇരുള്‍ മൂടിയ അവസ്ഥ. ബസില്‍

അവിടെ ഇവിടെ ആയി ചെറിയ ബള്‍ബുകള്‍ ഉണ്ട്

എങ്ങനെയും തന്റെ സ്കൂള്‍ എത്തുവാന്‍ അവള്‍

പ്രാര്‍ഥിക്കുകയായിരുന്നു വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടിയാണ്

അവള്‍ അ ബസില്‍ നില്‍ക്കുന്നത് സ്ഥലം വളരെ

പരിമിതം ആണ്.ഇനി ഒരു മണികൂര്‍ തള്ളി നീക്കി

ബസിന്‍റെ കമ്പിയില്‍ പിടിത്തമിട്ട

തന്‍റെ കയ്യ് വിരലുകളില്‍ ആരോ ഞെക്കി പിടിക്കുന്നു

അറിയാതെ പിടിച്ചത് ആണ് എന്നു കരുതി ജൂബി കയ്യ്

കുറച്ചു കൂടി മാറ്റി പിടിക്കുന്നു എന്നാല്‍ അതോടപ്പം

സാരി തുമ്പു വയറില്‍ കുത്തി വച്ചിരിക്കുന്ന ഇടുപ്പില്‍

അയാളുടെ വലതു കരം ഒന്നു അമര്‍ത്തി പിടിക്കുന്നു

ഒരു ആണിന്‍റെ കരസ്പര്‍ശം അറിഞ്ഞ ജൂബി

പുളകിതയാകുന്നു തന്റെ മുതുകിന് മുകളിലായി

ബ്ലൌസിന്‍റെ പുറകിലായി അ വെക്തിയുടെ ചുണ്ടും

കുറ്റി താടിയും ഇപ്പോള്‍ അക്ഷരം എഴുതി

പഠിക്കുന്നു