Chapter Title : അഹല്യയുടെ ട്രെയിൻ യാത്ര [ആദിദേവ്]

ലുക്ക് ഉണ്ട്. എനിക്ക് ബോളിവുഡ് താരം സിദ്ധാന്ത് ചതുർവേദിയുടെ ഛായ ഉണ്ടെന്ന് പലരും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ഞാൻ വീണ്ടും അവളുടെ ഫോൺ വിളി ശ്രദ്ധിച്ചു.

“രാത്രി പതിനൊന്നു മണിക്ക് പനവെൽ എത്തും. നീയെന്നെ പിക്ക് ചെയ്യാൻ വരണേ.”

ആഹാ, അപ്പോ എനിക്ക് ഇറങ്ങേണ്ട സ്റ്റേഷനിൽ തന്നെയാണ് ഇവളും ഇറങ്ങുന്നത്.

“ചേച്ചീ, പക്ഷെ ഇയാളെ ഞാൻ എവിടെയോ വെച്ച് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. എവിടെയാണെന്ന് ഓർമയില്ല.”

“ഉം, കാണാൻ നല്ല ലുക്ക് ഒക്കെ ഉണ്ട്. സുന്ദരനാ..” അതും പറഞ്ഞ് അവൾ എന്നെ ഇടം കണ്ണിട്ടു നോക്കിയത് ഞാൻ കണ്ടു.

“അതൊന്നും ഇല്ല ചേച്ചീ. കണ്ടിട്ട് മാന്യൻ ആണെന്നു തോന്നുന്നു.”

അവരെന്നെ കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ എനിക്ക് കൗതുകം കൂടി.

“ഒന്ന് പോയെടീ, എന്നെ അതിനൊന്നും കിട്ടൂല.”

അവളുടെ ഫോണിലെ “ചേച്ചി” എന്തോ വൃത്തികേട് പറഞ്ഞു എന്ന് തോന്നുന്നു. സംഭാഷണം വേറെ എന്തിലേക്കോ വഴി മാറുന്നു എന്നു തോന്നിയ നിമിഷത്തിൽ രസച്ചരട് പൊട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ഫുഡ് സർവീസ് വെൻ്റർ വന്നു ഡോറിൽ തട്ടി.

“സർ, ആപ്കോ നാസ്തെ മെ ക്യാ ചഹിയെ?”

“ഏക് പ്ലേറ്റ് ബ്രഡ് ഓംലെറ്റ് ദീ ജിയെ. അഭി നഹി, ആട്ട് ബജെ കെ ബാദ്.”

“ഓർ മേടം കോ?”

“വോ ഉൻസെ ഹി പൂച്ച് ലോ.”

ഞങ്ങളുടെ സംഭാഷണം മനസ്സിലാവാതെ അഹല്യ ഞങ്ങളെ രണ്ടു പേരെയും മാറി മാറി നോക്കി.

അപ്പൊൾ ഞാൻ അവളോട് ഇംഗ്ലീഷിൽ ചോദിച്ചു.

“ഹി ഈസ് ആസ്കിങ് വാട്ട് യു വാണ്ട് ഇൻ ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ്. വെജ് ഒർ നോൺ വെജ്.”

“ഓക്കെ. ഐ പ്രെഫർ വെജ്. താങ്ക്യൂ.”

അവളുടെ ഇംഗ്ലീഷിന് ഒരു വെസ്റ്റേൺ ടച്ച് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ മലയാളി ആണെന്നു മനസ്സിലായിട്ടില്ല. എങ്കിൽ പിന്നെ അത് അങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ എന്ന് ഞാനും കരുതി. ഇടക്ക് അവൾ എന്നെ എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ, അത് വേറെ എവിടെയും അല്ല. കുറച്ച് കാലം മുന്നെ ഞങ്ങളുടെ ചാനൽ വഴി സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ വൈറൽ ആയ “കാമസൂത്ര ലൗ ആൻഡ് ഫിലോസഫി” എന്ന ടോക്ക് ഷോക്ക് കണ്ടൻറ് എഴുതിയത് ഞാൻ