Chapter Title : അഹം [നൈമ]

"അങ്ങിനെയങ് ആ പുരയിടത്തിന്റെ പങ്ക് അവർ നമുക്ക് തരുമോ ?"

"എടാ നീ എന്താ വിവരമില്ലാത്ത മണ്ടന്മാരെ പോലെ സംസാരിക്കുന്നത് ? ഇത് നിന്റെ അച്ഛന്റെ പേരിലുള്ള പുരയിടമാ . മകനായ നീയും ഭാര്യയായ ഞാനും ഒപ്പിടാതെ അവർക്ക് അങ്ങിനെ തോന്നിയ പോലെ ആ വസ്തു വിൽക്കാൻ പറ്റില്ല " 'അമ്മ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു കൈ കൊണ്ട് മുഖം ഒന്ന് ഉയർത്തി ." നിനക്ക് യു കെ പോവണ്ടേ ? നിനക്ക് നല്ലൊരു ജോലി വാങ്ങേണ്ടേ ? നമുക്ക് മര്യാദക്ക് ഒന്ന് ജീവിക്കണ്ടേ ?" 'അമ്മ അപേക്ഷാ ഭാവത്തിൽ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി .

കൂടുതലൊന്നും 'അമ്മ എന്നോട് പറയേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല . പാവം എന്റെ 'അമ്മ . അച്ഛൻ ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ സമയം മുതൽ അവർ എനിക്ക് വേണ്ടി കഷ്ട പെടാൻ ഇനി ബാക്കി ഒന്നുമില്ല .

കൂടുതൽ ഒന്നും തന്നെ ഞാൻ ചിന്തിച്ചില്ല പിറ്റേന്ന് വൈകീട്ട് തന്നെ പത്തങ്ങാടിയിലേക്ക് വണ്ടി കയറി .ടൌൺ വരെ ട്രെയിനിലും ശേഷം ബസിലും വേണം പോവാൻ .

"നീ പോവുന്നത് വല്ലവരും വച്ച് നീട്ടുന്ന ഔദാര്യം വാങ്ങിക്കാൻ അല്ല . നിന്റെ അച്ഛൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉണ്ടാക്കിയ സമ്പാദ്യം നേടിയെടുക്കാനാ . നിനക്ക് മാത്രമാണ് അത് അവകാശപ്പെട്ടത് .ബാക്കി ഉള്ളവർ അതിന്റെ പങ്ക് പറ്റുന്നുണ്ടൽ അത് നീയായിട്ട് അവർക്ക് വച്ച് നീട്ടുന്ന ഔദാര്യമായിരിക്കണം " ട്രെയിൻ കയറും മുന്നേ എന്റെ കൈ പിടിച്ചു 'അമ്മ പറഞ്ഞത് എന്റെ ചെവികളിൽ ഇരച്ചു കയറി.

ട്രെയിനിലിരിക്കുന്ന സമയം ഉടനീളം എനിക്ക് വല്ലാത്ത സമ്മർദ്ദവും ആശങ്കയും ഉടലെടുക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു . പഠന സമയത്ത് കുറച്ചു നാൾ ബാംഗ്ലൂർ നിന്നിട്ടുണ്ട് എന്നല്ലാതെ കേരളത്തിലെ എന്റെ നാടല്ലാതെ മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിൽ അതികം സഞ്ചരിച്ചു എനിക്ക് ശീലമില്ലായിരുന്നു . അങ്ങനെയുള്ള ഞാൻ പത്തങ്ങാടി പോലെ ഉള്ള ഒരു കുഗ്രാമത്തിൽ ചെന്നു എനിക്ക് വശമില്ലാത്ത ഭൂമി കച്ചവടവും ചെയ്യുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ . ആകെ ഒരു ആവലാതി .

എന്റെ സീറ്റിനു എതിർ വശത്തു ഒരു അമ്മയും ഇരുപതു