Chapter Title : അഹം [നൈമ]

പോയല്ലേ ?"അമല എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു .പെട്ടെന്ന് കാര്യം മനസിലാവാതെ ഞാൻ നിന്നു ."മറ്റേ കവർ..കവർ ..."കോണ്ടം എന്ന് അമല വായ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു .

"ഏയ് പേടിച്ചൊന്നുമില്ല ...പക്ഷെ ..."

"ഭയം ആയിരിക്കും "അമല പറഞ്ഞതും ഞങ്ങൾ മൂന്നും നന്നേ ചിരിച്ചു .

ഇത് കണ്ടു അപ്പുറത്തു നിന്ന പുള്ളി ഞങ്ങളെ മാറി മാറി നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ."നിങ്ങളേതാ പിള്ളേരെ ?" അയാള് ഞങ്ങളെ നോക്കി ചോദിച്ചു .ഞങ്ങൾ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നേയുള്ളു ."നിങ്ങളെന്താ ഈ രാത്രിയിൽ ? ഇവനേതാ ?" എന്നെ നോക്കികൊണ്ട് അമലയോടും എൽനയോടുമായിരുന്നു അയാളുടെ ചോദ്യം

"താനേതാടോ ?" ഞാൻ അയാളോട് ചോദിച്ചു "താൻ ആരാ ഇതൊക്കെ ചോദിക്കാൻ ?"

"ആഹാ തിണ്ണ മിടുക്ക് കാണിക്കുന്നോ ?"അയാള് ഞങ്ങളുടെ നേരെ കയർത്തു .

"എന്റെ പൊന്നു സാറേ ആ പിള്ളേരെ വെറുതെ വിട് "തട്ടുകടക്കാരൻ ചേട്ടൻ ഇടയിൽ കയറി ."സാറിനു ഈ തട്ടുകട കണ്ടില്ലേ ?ആ പിള്ളേര് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതും കണ്ടില്ലേ ? പിന്നെ എന്നാത്തിനാ ഒരുമാതിരി ചോദ്യം ?"

"ചോദിക്കുമെടോ ...ഇവറ്റകളെയൊന്നും ഇക്കാലത്തു വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളില്ല” അമലെയെയും എൽനയെയും നോക്കി അയാൾ പറഞ്ഞു .

"എടൊ താൻ ഞങ്ങളുടെ അപ്പനാവാൻ നിക്കണ്ട .വഴിയിൽ കാണുന്ന പെണ്പിള്ളരെടെ മുഴുവൻ കാര്യം ആനേഷിക്കാൻ താനാരാടോ ?"അമല അയാൾക്ക് നേരെ കയർത്തു .

"എടോ എന്നോ ? ഞാൻ ഒരു വില്ലേജ് ഓഫീസർ ആണ് "അയാൾ അമലയോടായി പറഞ്ഞു

"അതൊക്കെ അങ്ങ് ഓഫീസിൽ ഇവിടെ കിടന്നു ഷോ കാണിച്ചാൽ പിള്ളേർ എടുത്തു മെഴുകും മൈരേ "കണ്ട്രോൾ വിട്ട് ഞാൻ അയാളുടെ മുഖത്തു നോക്കി പറഞ്ഞു .അയാൾക്ക് അത് നന്നേ കൊണ്ടു എന്നെനിക്ക് മനസിലായി .നിമിഷ നേരംകൊണ്ട് അയാള് സ്ഥലം കാലിയാക്കി.

"ഒരു ചൊറിയൻ തവളയാ "ബില് കൊടുക്കവേ തട്ടുകടക്കാരൻ എന്നോടായി പറഞ്ഞു

"ചേട്ടനറിയോ അയാളെ ?"

"ആഹ് ഇവിടെ കുറച്ചു നാള് വില്ലേജ് ഓഫീസർ ആയി ഉണ്ടായിരുന്നു.ആർക്കും കണ്ണെടുത്താൽ കണ്ടൂടാ "

"ഹാ " പൈസയും കൊടുത്തു ഞാനും അമലയും എൽനയും തിരികെ ഞങ്ങളുടെ