Chapter Title : ഐ സി യു വിലായ അച്ഛനും വീട്ടില്‍ തനിച്ചായ അമ്മയും [Mahesh]

ബ്ലീഡിംഗ് ഉണ്ട്. കുറച്ച് ദിവസം ഐ സി യു വില്‍ അഡ്മിറ്റാകണം. ഒന്നും പറയാറായിട്ടില്ല, ഞങ്ങള്‍ പരമാവധി പരിശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്' സീനിയര്‍ ഡോക്ടര്‍ വന്ന് പറഞ്ഞു.

എനിക്ക് വലിയ ആശങ്കയും ആകാംക്ഷയുമൊന്നും തോന്നിയില്ല. അമ്മയുടെ മുഖവും നിസ്സഹായമാണ്. ചേട്ടന് പക്ഷെ വലിയ ആശങ്കയുണ്ട്, മുഖം കണ്ടാലറിയാം. വൈകുന്നേരം വരെ ഐ സി യു വിന് മുന്നില്‍ ഞങ്ങള്‍ മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കിയിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക നഴ്‌സ് വന്ന് മരുന്നുകള്‍ വാങ്ങാന്‍ പറയും. ചേട്ടന്‍ തന്നെ പോകും. എന്റെ കയ്യില്‍ പത്തിന്റെ കാശില്ലല്ലോ. പോക്കറ്റ് മണിയായി പോലും പത്ത് രൂപ തരാത്ത കശ്മലാണ് ഉള്ളില്‍ കിടക്കുന്നത്.

' നിങ്ങള്‍ വീട്ടിലേക്ക് പോയിക്കോളൂ, രാത്രി ഞാനിരുന്നോളാം. നാളെ പകല്‍ അമ്മയും നീയും ഇരുന്നാല്‍ മതി. എനിക്ക് ജോലിക്ക് പോകാമല്ലോ' ചേട്ടന്‍ നിര്‍ദ്ദേശം വെച്ചു. ഞങ്ങള്‍ക്കും സ്വീകാര്യമായിരുന്നു. സന്ധ്യയാകും മുന്‍പേ തന്നെ ഞങ്ങളിറങ്ങി.

വീട്ടിലെത്തിയ ഉടന്‍ അമ്മ കുളിക്കാന്‍ കയറി. ഞാനൊന്ന കറങ്ങാനിറങ്ങി. രാത്രി പത്ത് മണിയോടെ തിരികെ വീട്ടിലെത്തി. അമ്മയും ഞാനും ചോറ് കഴിച്ച് രണ്ടുപേരുടേയും റൂമുകളിലേക്ക് തിരികെ പോയി. അച്ഛനാണ് ആശുപത്രിയില്‍ ഐ സി യു വില്‍ കിടക്കുന്നത്. എന്നിട്ടും എനിക്കൊരു ടെന്‍ഷനുമില്ല. എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കും? സ്വയം ആലോചിച്ച് നോക്കി. അങ്ങേരൊന്ന് ചത്ത് തുലഞ്ഞ് കിട്ടിയാല്‍ മതി എന്ന് ചിന്തിച്ച് തുടങ്ങിയിട്ട് തന്നെ കാലം കുറേയായി. പിന്നെന്തിന് ടെന്‍ഷന്‍. അല്‍പ്പം സമാധാനം തോന്നുന്നുണ്ടോ എന്നും സ്വയം തോന്നി.

കുറച്ച് നേരം മുകളിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നപ്പോളാണ് കിടയ്ക്കടയിയില്‍ വെച്ച കൊച്ച് പു്‌സ്തകത്തിന്റെ കാര്യം ഓര്‍മ്മവന്നത്. ഇന്നത്തെ പോലെ മൊബൈലും ഇന്റര്‍നെറ്റുമൊന്നും ഇല്ലാത്ത കാലമാണ്. കൊച്ചുപുസ്തകം