Chapter Title : അജിതയുടെ ബാംഗ്ളൂർ ജീവിതം [Joel]

തലോടലും എല്ലാം കേവലം യാദൃശ്ചികമാണെന്നോ അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു മകന് അമ്മയോടുള്ള വാത്സല്യപ്രകടനം മാത്രമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാന്‍ മാത്രം ബുദ്ധിയില്ലാത്തവളല്ല താന്‍.. തന്നെ തൊടാനും തലോടാനും പുണരാനും ലഭിക്കുന്ന ഒരവസരവും അവന്‍ പാഴാക്കുന്നില്ല എന്ന് അവള്‍ക്കറിയാം എങ്കിലും സ്‌നേഹപൂര്‍വ്വമുള്ള ചെറിയ ശാസനക്കപ്പുറം അവനെ ശക്തമായി വിലക്കാന്‍ തനിക്ക് ഇതുവരെ സാധിക്കുന്നില്ല എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം അവള്‍ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.അവനെ വിലക്കുന്നില്ലെന്നുമാത്രമല്ല അവന് പലവിധത്തില്‍ അവസരങ്ങളൊരുക്കികൊടുക്കുന്നതില്‍ തനിക്കും പങ്കില്ലേ എന്ന അവള്‍ സ്വയം മനസാക്ഷിയോടു ചോദിച്ചു. താഴെ വീണ വേസ്റ്റ് നിലത്തിരുന്ന് പെറുക്കിയെടുക്കാമായിരുന്നിട്ടും കുനിഞ്ഞുനിന്ന് തന്റെ നിതംബം അ്രവനഭിമുഖമായി പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ച് അവനെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുകയായിരുന്നില്ലേ തൻ്റെ ലക്ഷ്യം  എന്ന് അവള്‍ സ്വയം ചോദിച്ചു.

എന്തായാലും രണ്ടുപേര്‍ക്കും ഉത്തമബോധ്യം ഉണ്ടായിട്ടും മാതൃ-പുത്ര വാത്സല്യ-സ്‌നേഹലാളനകളുടെ കപടമുഖംമൂടിയണിഞ്ഞ് പരസ്പരം നടത്തുന്ന കാമ-ശൃംഗാരചേഷ്ടകളും ഇക്കിളി സംസാരങ്ങളും അവര്‍ മനസ്സിന്റെയുള്ളില്‍ അങ്ങേയറ്റം ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശൃംഗാരചേഷ്ടകള്‍ക്കും ഇക്കിളിസംസാരത്തിനും അപ്പുറം അത് ഒരിക്കലും കാമകേളിയിലേക്കത്തെരുതെന്ന എന്തോ ഒരു വിലക്ക് അവര്‍ക്കിടയില്‍ പ്രത്യേകിച്ച് അജിതയുടെ മനസ്സില്‍ അനുഭവപെട്ടിരുന്നു.  ആ നിഷിദ്ധമായ ശാരീരികസംഗമത്തെ ഈശ്വരഭയം കൊണ്ടും സാമൂഹിക വിലക്കുകൊണ്ടും രക്ഷിതും അമ്മയും ഒരുപോലെ ഭയപ്പെട്ടു. ആ ഒരു ഭയപ്പാടിന്റെ കാരണങ്ങള്‍കൊണ്ടു തന്നെ നിര്‍ദ്ദോഷമെന്നു തോന്നുന്ന രീതിയില്‍ മാതൃപുത്ര സ്‌നേഹത്തിന്റെ കാപട്യമുഖമൂടിയണിഞ്ഞ് ഫ്ളിരിട്ടിംഗ്  എന്ന ശൃംഗാരചേഷ്ടയിലും സീമകളില്ലാത്ത ഇക്കിളി സംസാരങ്ങളിലും പരമാവധി അഭിരമിക്കാന്‍ അവര്‍ അവരുടെ മനസ്സിനെ ദിനംപ്രതി പരുവപ്പെടുത്തികൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു , അത് അവര്‍ പരമാവധി ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു

പറയമ്മേ എന്താ അമ്മ എനിക്ക് മൊബൈലില്‍ കാണിച്ചു തരാന്‍ വന്നത്.... അജിതയുടെ ദേഷ്യം മാറിയെന്നു കണ്ടപ്പോള്‍ അവന്‍ ചോദിച്ചു

എടാ.... 6-ാം നിലയിലെ ആ ശെല്‍വി വാട്ട്‌സപ്പില്‍ അയച്ചുതന്നതാ...

ആര്