Chapter Title : അക്കു [തൃശൂകാരൻ]

പറഞ്ഞത് ഇഷ്ട്ടയില്ലേ…? ഒരുപാട് നേരത്തെ നിശ്ശബ്ദതക്കു വിരാമമിട്ടുകൊണ്ട് അവൾ തന്നെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി… അക്കു: ഞാൻ ഒരുപാട് ചിന്ദിചു. എനിക്ക് ചേട്ടനെ ഒരുപാട് ഇഷ്ട്ടാ..എനിക്ക് അറിയാം ചേട്ടനും എന്നെ ഇഷ്ട്ടനൊക്കെ…

ഒരു കള്ളാച്ചിരിയോടെ അവൾ അത് പറഞ്ഞു നിർത്തി നിഷ്കളങ്കതയുടെ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി… അപ്പോളേക്കും വണ്ടി പുള്ളു പാടത്തിന്റെ നടുവിൽ ഉള്ള പാലത്തിൽ എത്തിയിരുന്നു. വണ്ടി ഞാൻ പാലത്തിനു മൂന്നായി റോഡ്‌സൈഡിൽ പാർക്ചെയ്തു പുറത്തിറങ്ങി പാലത്തിന്റെ മുകളിലേക്കു നടന്നു… ആകാംഷയോടെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്ന അവളോട്‌ ഞാൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി… അക്കു, നിന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമല്ല എന്നു പറഞ്ഞാൽ അത് ഞാൻ എന്റെ മനസാക്ഷിയെ വഞ്ചിച്ചത് പോലാകും. എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ട്ടമാണ്..ഒരുപാട് ഇഷ്ട്ടമാണ്… പണ്ട് ഒരുപാട് തവണ ഞാൻ ഈ ഒരു വാക്ക് നിന്നില്നിന്ന് കേൾക്കാൻ കൊതിച്ചിരുന്നു. ഒരുപാട് തവണ എന്റെ ഉള്ളിലെ ഇഷ്ട്ടം തുറന്നു പറയാൻ ഞാൻ തുനിഞ്ഞതും ആണ്. പക്ഷെ എന്ടെ ഒരുതരം അപകർഷതാ ബോധം, ഞാൻ അരുമല്ലന്ന തോന്നൽ, അതാണ് എല്ലത്തിൽനിന്നും എന്നെ പിന്തിരിപ്പിച്ചത്. പക്ഷേ ഇപ്പൊൾ എനിക്ക് നിന്നെ എന്റെ ജീവിതത്ിലേക്ക് കൈ പിടിച്ചു കയറ്റാൻ കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല….

വീണ്ടും ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു നീണ്ട മൗനം… പെട്ടന്ന് അവൾ ന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി എന്റെ ഷോൾഡറിൽ തലച്ചാരി നിന്നുകൊണ്ട് പതുക്കെ എന്റെ കൈ ചേർത്ത് പിടിച്ചു പറഞ്ഞു, “ ഏതൊരു സ്ത്രീയും അവളുടെ പുരുഷനിൽ നിന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് സ്നേഹവും സംരക്ഷണവും അന്. അതു ഞാൻ വേണ്ടുവോളം ഈ ദുഷ്ട്ടനിൽ നിന്നും അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്… അതുമതി എനിക്ക്…

അക്കു , നീ ഈ പറയുന്നത് നിന്റെ പ്രായത്തിന്റെ പക്കഥയില്ലയ്മ… നീ ചിന്തിക്കൂ.. നിനക്ക് എന്നെ പോലുള്ള ഒരുത്തനെ അല്ല, പകരം നല്ല ചുള്ളനയ ഒരുത്തനെ കിട്ടും

അൽപം വേദനയോടെ ഞാൻ അത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ അവൾ‌ അൽപം കോപത്തോടെ എന്റെ നെങ്ങിനിട്ട് ഒരു ഇടി തന്നിട്ട് നിന്ന് ചുണുങ്ങി… വീണ്ടും ഞാൻ അകലേക്ക് നോക്കിനിന്നു പറഞ്ഞു തുടങ്ങി, “ഞാൻ ഇപ്പൊൾ ജീവിക്കുന്നത് തെറ്റുകളുടെ ലോകത്താണ്, നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ഇപ്പോളും ചിരിച്ചും കളുചും നിക്കുന്ന നിൽക്കുന്ന ആ പഴയ ആളല്ല ഞാനിപ്പോൾ. ഇനി പണ്ടത്തെ നിലയിലേക്ക് ഒരു മടങ്ങിപോക്കില്ല…അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ പറയുന്നത് നീ ഒന്ന് മനസിലാകൂ..”

“എനിക്ക് ഒന്നും അറിയേണ്ട, മനസിലാക്കേം വെണ്ട, എന്റെ വാക്കു ഇനി മാറാനും പോണില്ല.. എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് ഞാൻ പറഞ്ഞു, ഇനി