Chapter Title : അക്കു [തൃശൂകാരൻ]

മർമ്മസ്ഥാനത്ത് ഒരു ചെറിയ പഞ്ചും കൊടുത്ത് ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു…

ആശുപത്രിയിലേക്ക് ഒന്നും കൊണ്ടുപോകാൻ നിക്കണ്ട. അവിടെ ചികിത്സ ഇല്ല. നേരെ ചേർപ്പ് ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിന് പുറകുവശത്തെ കീഴാട്ട് ഗുരുക്കലെ കണ്ടാമതി. വലതുവശത്തെക്ക് ചരിഞ് ഒരു കൈ അനക്കാൻ പറ്റാതെ കിടന്നു കരയുന്ന അവനെ തങ്ങിയെടുക്കൻ ശ്രമിക്കുന്ന കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവനോട് അത്രയും പറഞ്ഞു വണ്ടി തിരിച്ചു മുന്നോട്ട് എടുക്കുമ്പോൾ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ഒരു സംഘടനം നേരിൽ കണ്ടതിന്റെയും ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത എന്റെ പ്രത്യാക്രമണവും ഉണ്ടാക്കിയ നടുക്കത്തിൽ ഇരുന്നു വിറക്കുന്ന അവളെ അണ് ഞാൻ കണ്ടത്.

പേടിച്ചോ എന്റെ പെണ്ണ്… ഞാൻ ഒരു ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി ചോദിച്ചു..

അക്കു ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്നെ തന്നെ നോക്കി അതെ ഇരിപ്പ് തുടർന്നു... വണ്ടി അപ്പോളേക്കും വാടാനപ്പള്ളി തൃപ്രയാർ റൂട്ടിൽ കയറിയിരുന്നു. ബസ് സ്റ്റോപ് എത്തിയപ്പോൾ നിർത്താൻ പറഞ്ഞ അവളോട് ഞാൻ വീടിലാക്കം എന്നുപറഞ്ഞപ്പോലും ഒരു മൂളൽ മാത്രമായിരുന്നു മറുപടി.

പെട്ടന്ന് റോഡരികിൽ കണ്ട ഒരു കൊച്ചു ചയകടയുടെ മുന്നിലേക്ക് വണ്ടിനീലി നിർത്തി കടക്കാരനോട് രണ്ടു ചായയും പരിപ്പുവടയും പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞ ഞാൻ കാണുന്നത് ഒരു കൊച്ചു ടിഷ്യൂവിൽ മുഗംപോത്തി കരയുന്ന അക്കുവിനെ ആണ്. ഡീ പൊതെ കരയാൻ മാത്രം ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, നീ ഒന്ന് ചുമ്മാ ഇരുന്നെ, ആൾക്കാർ ശ്രദ്ധിക്കും. അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളുടെ കിയിൽ മെല്ലെ തലോടി..

പെട്ടന്ന് എന്തോ ഓർമ്മ വന്നതുപോലെ അക്കു എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു “ആരാ അവർ, എന്തിനാ ചേട്ടനെ തല്ലാൻ വന്നെ, ചേട്ടന് എന്തേലും പറ്റിയോ, നോക്കട്ടെ ഞാൻ, പുറത്തേക്ക്