Chapter Title : അക്ഷയ്മിത്ര 2 [മിക്കി]

ടോപ്പുമിട്ട് അകത്തുനിൽക്കുന്ന ആ രണ്ട് പെൺകുട്ടികൾ, അതിൽ ഒരാളുടെ സ്വന്തം ചേച്ചിയാണ് കൂട്ടത്തിൽ ചുരിദാരിട്ട ആ പെൺകുട്ടി, അവളുടെ പേര് അഞ്ചു…. ആ അഞ്ജുവിന്റെ കൂട്ടുകാരിയാണ് മിത്ര,,,, ഇവിടെ വരുന്നതുവരെ അവളുടെ പേര് മിത്ര എന്നാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.. അഞ്ജുവിന്റെ കൂട്ടുകാരി അത്രേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.. ഞങ്ങൾ പരിചയപെട്ടപ്പോഴാണ് അവളുടെ പേര് മിത്ര എന്നാണെന്നും അവളും നീയും കാവാലത്ത് ഒരുമിച്ച് പഠിച്ചതാണെന്നുമൊക്കെ ഞാൻ അറിയുന്നത്… ആ സമയം അവളുടെ കാര്യം നിന്നോടുപറയാൻ ഞാൻ ഫോണെടുത്തപ്പോൾ അവളാണ് പറഞ്ഞത് ഇപ്പൊ പറയണ്ട നീവരുമ്പോൾ നിനക്കൊരു സ്സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാമെന്ന്, അതുകൊണ്ട നീവന്നപ്പൊ ഞാൻ അവളുടെ കാര്യം നിന്നിൽ നിന്നും മറച്ചുപിടിച്ചത്.. മനസ്സിലായൊ”””

അനഘ പറഞ്ഞതുകേട്ട് സത്യത്തിൽ എനിക്കൊരു ആശ്വാസം തോന്നി.. മിത്ര ഇവളോട് പഴേ കാര്യങ്ങളൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലൊ എന്ന ആശ്വാസം.. എങ്കിലും അത് ഒന്നൂടെ ഉറപ്പിക്കാനായിട്ട് ഞാൻ വീണ്ടും അവളോട്‌ ചോദിച്ചു.

““അപ്പൊ അ…അവള് നിന്നോട് വേറൊന്നും പ…പറഞ്ഞില്ലെ”” ഒരു സംശയത്തോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു എന്നാൽ..

““വേറെന്ത്”” അവളും അതേ സംശയത്തോടെ എന്നോട് തിരിച്ച് ചോദിച്ചു..

““ഏയ്‌ ഒന്നുവില്ല”” ഞാൻ പറഞ്ഞു..

““സത്യംപറ മോനെ അപ്പൂസെ.! നിന്റെ സംസാരത്തിൽ ഒരു പതർച്ചയുണ്ടല്ലൊ.? ഉം.! പറ എന്താകാര്യം.?”” ചുടിലൊളിപ്പിച്ച കള്ളചിരിയോടെ അവൾ ചോദിച്ചു..

““എന്ത് പതർച്ച… നീയൊന്ന് പോയെടി.. ചുമ്മ മനുഷ്യനെ”” എന്നുപറഞ്ഞ് ഞാൻ ബോണറ്റിൽ നിന്നും പതിയെ എഴുന്നേറ്റതും അവൾ എന്റെ കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചു,,, ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തല ചാരിച്ച് നോക്കി..

““സത്യംപറയട… എന്ത നീയിപ്പൊ അവളേക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാൻ കാരണം””” അവൾ വീണ്ടും ഒരു സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു… അപ്പഴും ആ കള്ള ചിരി അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു..

““എടി സത്യായിട്ടും ഒന്നുവില്ല.. ഞാൻ വന്ന സമയത്ത് നീയവളേക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറയാതിരുന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചെന്നെയുള്ളു”” എന്റെ കയ്യിന്മേലുളള അവളുടെ പിടി വിടുവിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു…

““അതല്ല….. നീയും അവളും തമ്മിൽ എന്തോ ഉണ്ട്… അല്ലെങ്കിൽ വേറെയെന്തെങ്കിലും അവളെന്നോട് പറഞ്ഞൊ എന്ന് നീയെന്നോട് ഇത്രേം ചൂഴ്ന്നുചോദിക്കില്ലല്ലൊ..! അതുകൊണ്ട് സത്യം പറമോനെ… എന്താകാര്യം.. പറ.?””

““എന്റെ ഈശ്വരാ… ഇതിപ്പൊ ഞാൻതന്നെ ഇവളോടെല്ലാം പറയേണ്ട അവസ്ഥയായല്ലൊ.! എങ്ങനെയെങ്കിലും