Chapter Title : അലയുന്നു ഞാൻ 2 [Saran]

എനിക്ക് അറിയില്ല.ഇപ്പൊ തന്നെ ഭൂമി പിളർന്നു താഴേക്ക് പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

"എന്താ.... എന്താ മോളെ പ്രശ്നം..."

ആ കൂട്ടത്തിലെ ഒരു വെക്തി ആ പെണ്ണിനോട് ചോദിച്ചു. പക്ഷെ അവൾ കരയുന്നതല്ലാതെ ഒന്നും തന്നെ മിണ്ടുന്നില്ല. എന്നേ നോക്കിയാണ് അവൾ കരയുന്നത്.

"എന്താടാ നീ ആ കുട്ടിയെ ചെയ്തത്...."

ആ വെക്തി എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ഹോളർ പിടിച്ചുകൊണ്ട് എന്നോട് ചോദിച്ചു.ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല എന്ന് എനിക്ക് നല്ല ബോധിയം ഉണ്ട്.

"ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ല. എനിക്ക് അതിന്റെ ആവിശ്യവും ഇല്ല "

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"നീ ഒന്നും ചെയ്യാതെ ആണോ ആ കുട്ടി നിന്ന് കരയുന്നത്..""

ആ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന ഒരു സ്ത്രീ എന്നോട് ചോദിച്ചു അപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ അമ്മയും അനന്ദുവും അവിടെ വന്നിരുന്നു...

"ഡാ... എന്തടാ പ്രശ്നം..""

അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു.

"എടാ എനിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ലെടാ.. ഞാൻ ഒന്ന് വിഷമിക്കാൻ വേണ്ടിയാ ഈ മുറിയിൽ വന്നത് പക്ഷെ ഇവിടെ ഈ കുട്ടി ഉണ്ടന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു...""

ഞാൻ എന്റെ ഭാഗം വിശദമായി അവനോടു പറഞ്ഞു കൊടുത്തു അപ്പോഴും അവൻ കരച്ചിൽ നിർത്തിയിരുന്നില്ല അതിനുമാത്രം ഇവിടെ എന്താണ് സംഭവിച്ചത്. ഈ മുറിയിൽ ഇവൾ ഉണ്ടന്ന് അറിയാത്ത ഞാൻ ഒന്ന് കയറി പോയി അതിനാണോ ഈ പ്രേശ്നങ്ങൾ. ഞാൻ അവളെ കയറി പിടിച്ചൊന്നും ഇല്ലല്ലോ..

"ഒരു പെൺകുട്ടിയെ നശിപ്പിച്ചതും

പോരാഞ്ഞിട്ട് ഞായം പറയുന്നോ..."

അതിലെ ഒരു കിളവൻ അയാളുടെ കൈ ഓങ്ങി എന്റെ മുഖത്തു ആഞ്ഞടിച്ചു.

"ഡോ താൻ കണ്ടോ ഇവൻ അവളെ നശിപ്പിച്ചത്.. ഈ കുട്ടി പറയട്ടെ ഇവൻ എന്താ ചെയ്തത് എന്ന്... അല്ലാതെ കാണാത്ത കാര്യത്തിൽ കയറി ഇടപെടരുത്...""

അനന്തു ഇടയിൽ കയറി പറഞ്ഞു...

"പറ മോളെ... ഇവൻ വല്ലതും നിന്നെ ചെയ്തോ.."".

അമ്മ അവളെ അടുത്ത് നിർത്തി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. അതെ അവൾ പറഞ്ഞാൽ തീരുമല്ലോ എല്ലാ പ്രേശ്നവും. ഞാൻ കുറ്റക്കാരൻ അല്ല എന്നും തെളിയും.

"പറ കുട്ടി ".

അനന്തു പറഞ്ഞു.അപ്പോഴും ആ കുട്ടി നിന്ന് വിതുമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിനു മാത്രം