Chapter Title : അലിഞ്ഞ പോയ നിമിഷം [നിമിഷ പി.സ്.]

പറയല്ലേ

ചേച്ചി: അപ്പുമോനെ ഓർത്താ ഞാൻ ജീവിക്കുന്നത്..
എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ ആരുമില്ല.. ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കായി പോയി"..
ചേച്ചി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു...

ഞാൻ അങ്ങു വല്ലാണ്ടായി പോയി.എനിക്കും കരച്ചിൽ വന്നു.കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുന്ന ചേച്ചി യുടെ മുൻപിൽ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.. ചേച്ചിയുടെ ചുവന്ന മുഖത്തെ കണ്ണുനീർ ചാലുകൾ ഞാൻ തുടച്ചു..

ഞാൻ:"കരയല്ലേ ചേച്ചീ പ്ളീസ്"ചേച്ചിയെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.."

എന്റെ വായിൽ നിന്ന് അപ്പോ അതേ വന്നുള്ളൂ.

"എന്റെ നിമൂ...."അതും പറഞ്ഞു ചേച്ചി എന്റെ ഞെഞ്ചിലോട്ട് തല വെച്ചു
ഞാൻ ചേച്ചിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു..എങ്ങനെ അശ്വസിപ്പിക്കണം എന്നു എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു...ഞാൻ ചേച്ചിയെ ഇറുക്കി കെട്ടിപിടിച്ചു... ചേച്ചിയുടെ കൈകൾ എന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.. ചേച്ചിയുടെ മുഖം എന്റെ മുലകളെ ഞെരിച്ചു....
.എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്ന പോലെ തോന്നി..ഞാൻ ആ കൈകൾ വിടീച്ചു..
ചേച്ചി സ്ഥലകാല ബോധം വന്ന പോലെ ചുറ്റും നോക്കി.. കണ്ണുകൾ തുടച്ചു..
ചേച്ചി എന്നെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

ചേച്ചി : "ഒന്നു കുളിക്കണം.. നീ അപ്പുമോനെ നോക്കിക്കോ.. ഞാൻ കുളിച്ചിട്ട് വരാം.."
ഞാൻ : "ഇനി കരയല്ലേ ചേച്ചി"
ചേച്ചി :"ഇല്ല മുത്തേ"

ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. ചേച്ചി ആദ്യമായാണ് എന്നെ ഇങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്..

എനിക്ക് ചേച്ചിയോട് വല്ലാത്ത സ്നേഹം തോന്നി..

ചേച്ചി ആ ബെഡ്റൂമിൽ തന്നെയുള്ള ബാത്റൂമിലോട്ടു തോർത്തുമുണ്ടും എടുത്തോണ്ട് പോയി..

ഞാൻ കട്ടിലിൽ തന്നെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
ഷവര് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു..ഞാൻ ഓരോന്നു ഓർത്തു കൊണ്ടിരുന്നു..
പ്രഭാകരൻ ചേട്ടൻ അല്ല ദുഷ്ടൻ പ്രഭാകരൻ തന്നെ .കുറെ നേരം ആയി.. ഞാൻ ബാത്റൂമിലെ വാതിലിലോട്ടു നോക്കി...ഞാൻ