Chapter Title : അളിയൻ ആള് പുലിയാ 25 [ജി.കെ]

പരിഭ്രമം മുഖത്ത്...അത് മറക്കാനായി ചുരുട്ടിയ തുണി പിറകിലേക്ക് പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ നോക്കുന്നു.....

"അല്ല....പോയവരാരും തിരിച്ചു വന്നില്ലേ...ചേട്ടത്തി.....

"ഇ...ഇല്ല.....അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു......

"അവനെഴുന്നേറ്റില്ലേ......ഷബീർ ചോദിച്ചു.....

"ഇ...ഇല്ല......അവൾ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.....

"എന്നാലേ...ഞാൻ പോയി അവരെ വിളിച്ചുകൊണ്ടു വരാം.....ആ പിന്നെ....അടുക്കളവാതിൽ അടക്കാതെ ഇങ്ങനെ കിടന്നുറങ്ങരുത്......ഞാൻ എത്ര നേരമായെന്നോ വന്നിട്ട് ...ആരെയും കാണാഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ സുനൈനയെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു ...ഇനി നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് പോയെന്നോ.....അവിടെ ചെന്നിട്ടില്ല എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നെവിടെ പോകാനാണെന്നു കരുതി പിറകിലത്തെ പറമ്പിലൊക്കെ നോക്കി...നിങ്ങളെ കണ്ടില്ല....ഞാൻ അടുക്കളവാതിൽ ഒന്ന് തള്ളി നോക്കിയപ്പോൾ അത് തുറന്നു വന്നു.....പിന്നെ വന്നു മെയിൻ ഡോർ തുറന്നു ഇവിടെ ഇരുന്നു.....

നൈമ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു.....അവന്റെ നോട്ടം തന്റെ കൈകളിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിലേക്കാണെന്നു കണ്ടുകൊണ്ടു അവൾ പിറകിലേക്ക് മറച്ചു പിടിച്ചു....

"എന്തായാലും സുനീർ എഴുന്നേറ്റില്ലെങ്കിൽ ഞാനിങ്ങോട്ടു വന്നു എന്നുള്ളത് അവനറിയണ്ടാ.....ഷബീർ പറഞ്ഞിട്ട് തിരിഞ്ഞു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നിട്ട് പറഞ്ഞു...തള്ള മരിച്ചു തലയ്ക്കു മുകളിലായിട്ടു ഏഴു ദിവസം ആയതേയുള്ളൂ.....ആങ്ങളയും പെങ്ങളെയും ഇങ്ങനെ കണ്ടതിൽ അല്പം വേദനയുണ്ട്.....

"അനിയാ.....അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു.....

"ഇപ്പോൾ ഒന്നും സംസാരിക്കണ്ടാ......നമ്മുക്ക് സമയവും സന്ദർഭവും പോലെ സംസാരിക്കാം......

"അവൾ അല്പം ധൈര്യം വീണ്ടെടുത്ത് ചോദിച്ചു....."എന്ത് സംസാരിക്കാൻ.....എന്റെ വാപ്പ മരണകിടക്കയിൽ കിടന്നപ്പോൾ സ്വന്തം അമ്മായിയമ്മയുടെ കൂടെ അഴിഞ്ഞാടിയ നീ എന്ത് സംസാരിക്കാനാണ്.....ആങ്ങളയും പെങ്ങളും ഒരു കട്ടിലിൽ കിടന്നെന്നു കരുതി അത് തെറ്റായിട് പറയുന്ന നീ ആണാണോടാ....

"ബഹളം വയ്ക്കാതെ ചേട്ടത്തി...ഞാൻ പതുക്കെ  അല്ലെ  സംസാരിക്കുന്നത് .....വെറുതെ അളിയനെ ഉണർത്തണ്ടാ.....പിന്നെ ആങ്ങളയും പെങ്ങളും കൂടി കിടന്നിട്ടു ഇങ്ങനെ ബാക്കിയുള്ളതെല്ലാം കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് വരുന്നത് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടു