Chapter Title : അളിയൻ ആള് പുലിയാ 27 [ജി.കെ]

ചോദിച്ചു..."എനിക്ക് ഒന്നും കൂടി പ്രതിഭയെ ഒന്ന് കളിക്കണം....തരാൻ പറ്റുവോ ഇല്ലിയോ....അത്രയും അറിഞ്ഞാൽ മതി....ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്നതും ചെയ്യാൻ പോണതും ഒക്കെ തന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട് എന്തിനാ അതിന്റെ സസ്പെൻസ് കളയുന്നത്....എന്തായാലും അടുത്ത ആഴ്ച ഞാൻ മടങ്ങി പോകും....അതോടു കൂടി നമ്മൾ തമ്മിൽ അറിയാനും പോകുന്നില്ല.....

അവൾക്ക് എന്ത് പറയണമെന്നറിയാൻ വയ്യാത്ത സങ്കോചത്തിൽ നിന്ന്....ഒരു വശത്തു വൈശാഖൻ ചേട്ടന് കൊടുത്ത വാക്ക്....മറു വശത്തു ഇനി ഇയാളുമായും താൻ ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നറിഞ്ഞാൽ വൈശാഖൻ ചേട്ടൻ എങ്ങനെ പെരുമാറും എന്നുള്ള ചിന്ത....

"എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്....എന്തെങ്കിലും പറയൂ....ഞാൻ ഇത്രയും ദൂരം ഡ്രൈവ് ചെയ്തു വന്നത് തന്നെ തന്നെ കാണാനല്ലേ...ഷബീർ പറഞ്ഞു.....

"ഞാനിവിടെയല്ല...ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലാണ്.....ഇന്ന് ഇവിടെ ഒക്കെ ഒന്ന് അടിച്ചു വാരിയിടാൻ വന്നതാണ്....അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ കാണാൻ പോലും പറ്റില്ലായിരുന്നു....

"കണ്ടോ...അതാണ് നിമിത്തം നിമിത്തം എന്ന് പറയുന്നത്...ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു ഇത്രയും ദൂരം ഓടി വന്നതുകൊണ്ട് ഇയാൾ ഇവിടെ ഉണ്ടുതാനും....എനിക്ക് കാണാനും പറ്റി....

"പ്ലീസ്....എന്നെ നിർബന്ധിക്കരുത്.....ഞാൻ എല്ലാം ഒഴിവാക്കിയതാണ്...പ്രതിഭ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു....

"എന്നാൽ ശരി...ഞാൻ ആയിട്ട് നിർബന്ധിക്കുന്നില്ല...ഒകെ...ബൈ....ഷബീർ കാറിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു....

"അല്ല....നിങ്ങള് ഏട്ടന്റെ അടുക്കൽ ആവശ്യമില്ലാത്തത് വല്ലോം പറഞ്ഞുകൊടുക്കുമോ?പ്രതിഭ ശങ്കയോടെ ഷബീറിനോട് ചോദിച്ചു....

"ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒരു കാര്യവും ഞാൻ പറഞ്ഞുകൊടുക്കില്ല...നടന്ന കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞാൽ കുഴപ്പമില്ലല്ലോ.....അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞിട്ട് മുന്നോട്ടു നടന്നു....

അവൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു...."വാക്കു തെറ്റിച്ചു എന്നും പറഞ്ഞു എന്ത് സംഭവിക്കാനാണ്....അതൊട്ടു അറിയാനും പോകുന്നില്ല...പക്ഷെ ഇയാൾ പഴയ കാര്യം വല്ലോം പറഞ്ഞാൽ ആകെ പ്രശ്നമാകും.....

ഒന്ന് നിന്നെ....അവൾ വിളിച്ചു ....അതെ....ഇപ്പോഴത്തേക്ക് മാത്രം...ഇനി എന്നെ അന്വേഷിച്ചു വരരുത്.....പ്ലീസ്....

ഷബീറിന് കുളിരു കോരിയിട്ടതു പോലെ