Chapter Title : അളിയൻ ആള് പുലിയാ 9 [ജി.കെ]

സ്വന്തം മക്കളുടെ മുന്നിൽ മാനം രക്ഷിച്ചോ?......പത്മ തീയേറ്ററും കഴിഞ്ഞു റയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ വളവിലേക്ക് വണ്ടി തിരിച്ചപ്പോഴും അടിച്ചു.....അകലെ നിന്നും കൂകിപ്പാഞ്ഞു  സ്റ്റേഷനോടടുക്കുന്ന തീവണ്ടിയുടെ സ്വരം കാതിൽ പതിഞ്ഞു...ചാടി ചത്താലോ.......വീണ്ടും ഫോൺ അടിക്കുന്നു...ഫാറൂഖിക്ക......പടച്ചവനെ ഇനി അയാളും അറിഞ്ഞോ......

തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ തിരസ്‌സീല ഇട്ടാലോ?മനസ്സിൽ കുരുന്നുകളായ തന്റെ മക്കളുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു...ഷബീർ വണ്ടി സൈഡിലേക്കൊതുക്കി സ്റ്റീയറിങ്ങിലേക്കു തല ചായ്ച്ചു കിടന്നു കിതച്ചു.....അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു മുഖം തെളിഞ്ഞു..."ബാരി......ബാരി ഇക്കാക്ക് ഒരു പക്ഷെ തന്നെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും......

അവൻ രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു ഫോണെടുത്തു കോണ്ടാക്ട്സിൽ നിന്നും ബാരി സെലെക്റ്റ് ചെയ്തു സിം രണ്ടിൽ ഞെക്കിയപ്പോഴേക്കും വൈദ്യൻ കല്പിച്ചതും രോഗി ഇച്ചിച്ചതും പാൽ എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ....ബാരി ഇക്കയുടെ കാൾ അവന്റെ മൊബൈലിലേക്ക് വന്നു.......ഒരു പക്ഷെ നൈമ ചേട്ടത്തി ബാരി ഇക്കയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകാം.....അതാകണം വിളിക്കുന്നത്....ബാരി ഇക്കയോട് സത്യം തുറന്നു പറയണം.......നടന്നതെല്ലാം......വിറയാർന്ന സ്വരത്തിൽ ഷബീർ ഫോണെടുത്തു....."ഹാലോ.......

"നീ ഇതെവിടെയാ ഷെബീർ.....ഞാൻ തിരക്കി....

"ഇക്ക ഞാൻ സ്റ്റേഷനടുത്തുണ്ട്.......ഷബീർ മറുപടി പറഞ്ഞു....

"ഞങ്ങൾ ആലുവയിൽ പെട്ട്.....ട്രെയിൻ ഇവിടെ പിടിച്ചിട്ടിരിക്കുകയാ......നിന്നെ വിളിച്ചിട്ട് ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല എന്ന് സുനിയും....ഫാറൂഖിക്കയും പറഞ്ഞു....അതാണ് ഞാൻ വിളിച്ചത്......

"ഇക്കാ....പറ്റിപ്പോയി.......ഞാൻ ...എന്താ.....പറയുക.....ഷബീർ പറഞ്ഞു....

എന്റെ മനസ്സിൽ കൊള്ളിയാൻ പാഞ്ഞു...ഞാൻ പറയാനുദ്ദേശിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് അവൻ ക്ഷമാപണം നടത്തിയതെന്തിനാ....."അവനിനി നയ്മയെ എടുത്തിട്ട് കാച്ചിയോ......

നീ എന്തുവാ പറയണത് ഷെബീർ....എന്ത് പറ്റിയെന്നാ.....

"അത് അമ്മായിയുമായി...

"എന്റെ ശ്വാസം നേരെ വീണു......

ങേ.....റംല അമ്മായിയുമായി.....ഇവൻ...ഷബീർ...എന്റെ ഫ്യുസ് പൊട്ടി.......എടാ വേന്ദ്രാ......പക്ഷെ ഈ അവസ്ഥ അതല്ലല്ലോ......നീ അതൊക്കെ വിട്...നമുക്കതു പിന്നെ സംസാരിക്കാം...നീ എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് തിരികെ പൊക്കോ...മാമയിക്ക്ക് സീരിയസ് ആണെന്ന് സുനൈന പറഞ്ഞു......

ഫാറൂഖിക്കയും