Chapter Title : അളിയൻ ആള് പുലിയാ 9 [ജി.കെ]

നിന്നുരുകിപ്പോയി......നിന്റെ വീട്ടിലെ ആ കാമപ്പിശാചുണ്ടല്ലോ.....നിന്റെ അമ്മായി....അവളെപോലെയല്ല ഞാൻ......അവള് കാരണമാ ആ മനുഷ്യൻ അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യേണ്ടി വന്നത്.....അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു...ഞാൻ കതകു തുറന്നു....അവൾ കമ്പി പാര താഴെ വച്ച്....ഞാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി......നിക്ക്.....എന്തായാലും അറിയാൻ വന്നതല്ലേ...അറിഞ്ഞേച്ചു പൊയ്ക്കോ...ഒപ്പം ഇതും കൂടി...ഇനി വഷളൻ ഭാവവുമായിട്ട് ഈ പടി കടക്കരുത്...വഷളൻ ഭാവമെന്നല്ല...അല്ലാതെയും.....ആ കാണുന്ന കൊച്ചു തെങ്ങു കണ്ടോ.....അവിടെ കിടക്കണത് ആരാണെന്നറിയുവോ.....എന്റെ അമ്മായിയപ്പൻ....വാസു........അയാൾ തെങ്ങേന്നു വീണു ചത്തതെന്നാ  ആള്ക്കാര് കരുതിയിരിക്കുന്നത്.....അതല്ല......നിന്റെ അമ്മയിയപ്പന്റെ തൊഴികൊണ്ട് ചത്തതാണ്.....അതിനു കാരണക്കാരി നിന്റെ അമ്മായിയമ്മയും........അത് പുറം ലോകം അറിയാതിരിക്കാനാണ്...എന്നെ സഹായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത്...ഞാൻ കണ്ട സത്യം പറയണമെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ ആ പാവം മനുഷ്യനെ വഞ്ചിച്ച നിന്റെ അമ്മായിയമ്മ എന്ന നായവഞ്ചകിയുടേതും ആ കിടക്കണ വാസു എന്ന കൂട്ടുകാരനെ ചതിച്ച മനുഷ്യനെയും ഓര്മ വരും.....അതിനാൽ മൂടി വച്ച് കഴിഞ്ഞു...ഞാൻ വേണ്ടാ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും പലപ്പോഴും പണം തന്നു സഹായിച്ചു...പിന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടു ആയിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ പലപ്പോഴും അങ്ങോട്ട് ചെന്ന് ചോദിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.....ഒരു മടിയും കൂടാതെ പലപ്പോഴും ഒരു മകളെപ്പോലെ എനിക്ക് പണവും തന്നിട്ടുണ്ട്....എന്നിട്ടാ മനുഷ്യനെക്കുറിച്ചാണല്ലോ പാപിയായ നീ പറയണത്......പോ.....ഇനി ഇവിടേയ്ക്ക് വരരുത്......

ശരണ്യേ.....ഞാൻ ....എന്ത് .....സുനീർ ശരണ്യ കാശ് വാങ്ങുന്നത് കാണാറുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞപ്പോഴും സൂരജിന്റെ അപ്പനും അമ്മായിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പറഞ്ഞപ്പോഴും ഞാൻ വെറുതെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു പോയി.....ക്ഷമ ചോദിയ്ക്കാൻ പറ്റാത്ത തെറ്റാണെന്നു അറിയാം....എന്നാലും.....

അവൾ കഴുത്തു തടവിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....ഞാൻ ഇക്ക കരുതുന്ന പോലെയുള്ള ഒരു സ്ത്രീയല്ല.....അന്നേരത്തെ ദേഷ്യത്തിൽ എന്തെക്കെയോ പറഞ്ഞു...വയസ്സിനു മുതിർന്നതാണെന്നറിയാം....പക്ഷെ പെട്ടെന്നുള്ള ദേഷ്യത്തിൽ......എന്തായാലും ഇക്ക അറിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്.....ഇനി ഞാൻ ഒന്നുമോളിക്കുന്നില്ല......

അവൾ ഒരു കസേര എടുത്തു പുറത്തേക്കിട്ടു.....ഇക്ക ഇരിക്ക്....എന്തായാലും ആ മനസ്സിലെ ഭാരം