Chapter Title : അളിയൻ ആള് പുലിയാ 12 [ജി.കെ]

ബഹളം ...പ്രശ്നം...അകെ നാറും....ഒപ്പം ഷബീർ അറിഞ്ഞാൽ.....മുണ്ടുമുടുത്തു ഷർട്ടിലേക്കു കൈ കയറ്റിയതും....അവൾ അകത്തേക്ക് വന്നു കതകടച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.......എന്നിട്ടു ഇടുപ്പിൽ കൈ കുത്തി എന്നെ നോക്കി.....എന്റെ ചങ്കു പട പട എന്നിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.....അങ്കത്തിനൊരുങ്ങിയ ഉണ്ണിയാർച്ചയെപോലെ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും തീ പാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു......

"എവിടോട്ടാ...രാവിലെ...സിമ്പളനായി.....

"അത് ....സു.....ആ പേര് പറഞ്ഞാൽ പൊട്ടിത്തെറിക്കും എന്നറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് നിർത്തി.....അവരെ എയർപോർട്ടിൽ കൊണ്ടുവിടാൻ......

"ഓ....അത്രയും നേരം കൂടി ആ മൊണ്ണയൻ (ഷബീറിനെയാണ്)കാണാതെ അവളുടെ ചോരകുടിക്കാമല്ലോ......

"നീ എന്തുവാ ഈ പറയുന്നത്......ഞാൻ ചോദിച്ചു....

"ഇന്നലെ അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നത് കണ്ടില്ലെന്നു വിവിചാരിച്ചോ......അതും പറഞ്ഞു അവളുടെ കൈ ചുരുണ്ട വന്നു വീണത് എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണിൽ......നിങ്ങളെ ഞാൻ എങ്ങനെ കണ്ടിരുന്നതാ.....എനിക്ക് ആരുമില്ലാതായി.....നിങ്ങള് എവിടെ വേണമെങ്കിലും പൊയ്ക്കോ....തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ മൂന്നു കുഴികൂടി പറഞ്ഞിട്ട് വേണം ഇങ്ങോട്ടു വരാൻ.....ഞാനും എന്റെ മക്കളും ഇന്ന് മയ്യത്താകും.....നിങ്ങള്ക്ക് പിന്നെ ആരോട് കൂടെ വേണമെങ്കിലും ആകാം......എന്റെ ചങ്കൊന്നു പിടഞ്ഞു.....അവൾ രൗദ്രഭാവം പൂണ്ടു നിൽക്കുകയാണ്.....അവൾ പറയുന്നത് പോലെ ചെയ്യും....ഒരു തടയിട്ടേ മതിയാകൂ......പെട്ടെന്ന് നസീറ പറഞ്ഞ കാര്യം മനസ്സിൽ വന്നു.....കണ്ടില്ലെങ്കിലും കാച്ചി നോക്കാം..ഏറ്റാലോ.......

ഞാൻ അല്പം ധൈര്യം സംഭരിച്ചു.....എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു....."നീ ചെയ്തത് തന്നെ ഞാനും ചെയ്തുള്ളൂ.......

"ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തൂന്നാ.......

"ഓഹോ...നാത്തൂനും നാത്തൂനും നൂൽ ബന്ധമില്ലാതെ ഇവിടെ കിടന്നു മദിച്ചതു തന്നെ......അവൾ ഒന്ന് പതറി.....ഞാനും ഒരാണ് തന്നെയാ.....അരുതാത്തത് പറ്റി...സ്വന്തം ഭാര്യയെ തേടി വന്നപ്പോൾ അവൾ ഇവിടെ മദനോത്സവം നടത്തുന്നു......അത് തെറ്റല്ലായ്.....ഞാൻ ചോദിച്ചു........

"അത് ഞങ്ങള് പെണ്ണുങ്ങള് തമ്മിലല്ലേ.....ഇതങ്ങനാണോ......അവൾ ചോദിച്ചു....

"ഞാൻ ആണുങ്ങളെ തേടിപോയില്ല...അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും തോന്നിയ ഒരു വികാരം.....അതിനവൾക്കും സമ്മതമായിരുന്നു.....അത്രയേ നടന്നുള്ളൂ......

"നിങ്ങള്ക്ക് നാണമില്ലേ മനുഷ്യാ.....അനിയത്തിയെ.....എന്നെ കൊണ്ട് പറയിക്കണ്ടാ......

"ഒച്ച ഉണ്ടാക്കണ്ടാ......ആൾക്കാരെ അറിയിക്കുകയും വേണ്ടാ.....പറ്റിപ്പോയി.....ഇനി ഉണ്ടാവില്ല പോരെ ഞാൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു......അവൾ കൈ കുടഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു....ഇതിപ്പോൾ ഞാനും ഷബീറും തമ്മിലായിരുന്നെങ്കിലോ?

ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും...അത് പുറത്തുകാട്ടാതെ പറഞ്ഞു....."ഇതൊക്കെ സർവ്വസാധാരണമായ......കാര്യങ്ങളാ.....

നാണമില്ലേ....മനുഷ്യാ.....അതും പറഞ്ഞു അവൾ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു കരയാൻ തുടങ്ങി.......

ഞാൻ പിന്നെ അവിടെ നിൽക്കാതെ പുറത്തിറങ്ങി.....വണ്ടി തിരിച്ചിട്ടു.....

എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞു ഷബീറും...സുനൈനയും ഇറങ്ങി....നൈമ പുറത്തേക്കു വന്നില്ല....ഞങ്ങൾ നേരെ എയർപോർട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു......ഏകദേശം പതിനൊന്നു മണിയോടെ എന്റെ മൊബൈലിലേക്ക്