Chapter Title : അളിയൻ ആള് പുലിയാ 12 [ജി.കെ]

ഉണങ്ങിയിരുന്ന ബാരിയുടെ ശുക്ലവും വൃത്തിയാക്കി.....ഫ്രഷ് ആയി നൈറ്റിയുമെടുത്തിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി....ആലിയ ആ ഇരുപ്പ് തന്നെ....അവളെ നോക്കാതെ റംല മുകളിലേക്ക് കയറി....ആ നടത്ത നിന്നതു സുനീറിന്റെ മുറിക്കു മുന്നിൽ...അകത്തു അടക്കിപ്പിടിച്ച സംസാരം കേൾക്കാം.....അത് സുനീറും നസീറയുമാണ്.....അവൾ ഒന്നറച്ച ശേഷം ഡോറിനു മുട്ടി......നീണ്ട വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് താൻ സുനീറിനരികിലേക്കു വരുന്നത്.......കതക് തുറന്നത്...നസീറായാണ്...സുനീർ ബെഡിൽ കിടപ്പുണ്ട്.....

"ആ...ഉമ്മയോ......നസീറ ചോദിച്ചു.....എന്താ ഉമ്മാ?

ഉമ്മ തന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട സുനീർ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു.....അവൻ റംലയെ നോക്കി....റംല അവനെയും.....

"മോളെ....എനിക്ക് ഇവനോടായി അല്പം സംസാരിക്കണം.....നസീറയെ നോക്കി പറഞ്ഞു......

"അവള് കേൾക്കെ പറയാനുള്ളത് പറഞ്ഞാൽ മതി...സുനീർ പറഞ്ഞു....അവളെന്റെ ഭാര്യയാണ്......

നസീറയുടെ മനസ്സിൽ സുനീറിനു തന്നോടുള്ള മതിപ്പ് മനസ്സിലായി...തന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ അവൻ സ്വീകരിച്ചതിനുള്ള  തെളിവ് ഇതിൽ പരം എന്ത് വേണം.....ബാരി ഇക്കയാണ് കാരണം.....

"സാരമില്ല ഇക്കാ...ഉമ്മാക്ക് പായാനുള്ളത് എന്തെന്നാൽ കേൾക്ക്...ഞാൻ നൈമ ഇത്തയുടെ മുറിയിൽ ഉണ്ടാകും.....നസീറ പറഞ്ഞിട്ട് ഇറങ്ങി.....

റംല കതകടച്ചു....സുനീറിനരികിലേക്കു ചെന്ന്.....കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു....സുനീർ മുഖം ചരിച്ചു ചോദിച്ചു....

"സ്വത്തെല്ലാം എന്റെ പേരിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞതുകൊണ്ടുള്ള മനം മാറ്റമാണോ?ഞാൻ നിങ്ങളെ ഇവിടെ നിന്നും ഇറക്കി വിടാനൊന്നും പോകുന്നില്ല...അത്രയ്ക്ക് നീചനല്ല ഞാൻ......

"മോനെ.....ആദ്യമായി റംല ഉള്ളിൽ തട്ടി വിളിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ മാറോടു ചേർത്ത്......

"അവൻ കുതറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും.....അവൾ അവന്റെ തലയിൽ വാത്സല്യപൂർവ്വം തടവിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..."നിന്റെ ഉമ്മ അരുതാത്തതു ഒക്കെയാ ചെയ്തത്...നിന്നോട് മാത്രമേ ക്ഷമ ചോദിക്കാനുള്ള അവകാശം ഉള്ളൂ.....ഈ പന്ത്രണ്ടു വര്ഷം...ഞാൻ മറ്റേതോ ലോകത്തായിരുന്നു.....എന്നോട് പൊറുക്കു മോനെ.......നീ എന്നെ ഇറക്കി വിട്ടാലും എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല.....എനിക്കൊന്നും വേണ്ടാ.....ഇനി നീ മതി.....സത്യമാണ്.....എന്റെ പൊന്നുമോൻ ഇന്ന് പോകുകയല്ലേ...ഇനി വരുമ്പോൾ ഉമ്മയെ കാണാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലോ....ഉമ്മാക്ക് മോനോട് മാപ്പു ചോദിയ്ക്കാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലോ......ബാരി പറഞ്ഞത് പോലെ റംല പ്രവർത്തിച്ചു.....

ഉള്ളലിഞ്ഞ സുനീർ ആ കണ്ണിൽ നിന്നും വരുന്ന കണ്ണുനീർ നോക്കി....അതിൽ ആത്മാർത്ഥതയുടെ ഒരംശം ഉള്ളതായി തോന്നി.....

"എന്നാലും എന്തിനാ എന്റെ ഉമ്മ....അയാളുമൊക്കെയായിട്ടു......അതിന്റെ പേരിൽ എന്തെല്ലാം നടന്നു...എന്ന് ഉമ്മക്കറിയുമോ......

"കഴിഞ്ഞത് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു മോനെ.....ഇനി ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല...സത്യം...

അവൻ റംലയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചിട്ടു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു...."ഇപ്പോഴാ നിങ്ങള് എന്റെ ഉമ്മയായത്......

"ഞാനും നിന്റെ പെണ്ണിനോടൊപ്പം നിന്റെ കൂടെ വരുവാ.....എനിക്ക് വേണ്ടാ ഈ നാട്.....

"അപ്പോൾ അഷീമായോ ഉമ്മാ......അവള് ചെറുപ്പമല്ലേ.....അവളെ എങ്ങനെ ഒറ്റക്കാകും.....

റംല അവസരം മുതലെടുത്തു....."അത് വൈകിട്ട് നിന്റെ ബാരി അളിയൻ വരുമ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റുമെന്ന് ആലോചിക്കൂ...ഇനി ഇവിടെ നിന്നാൽ ഉമ്മയുടെ മാനസിക നില തകരും......അതുകൊണ്ടാണ്......ബാരിക്ക് ഒരു തീരുമാനം പറയാൻ കഴിയും...ഇപ്പോൾ