Chapter Title : അളിയൻ ആള് പുലിയാ 7 [ജി.കെ]

നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ടയക്കുമല്ലോ..ഇല്ലേ....

"ഇനി ആര്യ ഞങ്ങളുടെയും മോളല്ലേ...ജി.കെ ജി.....ഞാൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ജികെയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു...മന്ത്രിയായിട്ടു വേണം എനിക്ക് ഖത്തറിലോട്ട് ക്ഷണിക്കാൻ....

"തീർച്ചയായും...ഈ നാവു പൊന്നായിരിക്കട്ടെ.....ജി.കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു....

"ഈ അച്ഛന്റെ ഉണക്ക രാഷ്ട്രീയകഥ ഫാരിയുടെ അപ്പയോടും പറഞ്ഞോ.....

"ഒന്ന് പോടീ......തല്ലു കൊള്ളാതെ..അടിക്കാനായി ഓങ്ങിയ കൈ കൊണ്ട് മകളെ വാരി പുണർന്നു ആ അച്ഛൻ കരഞ്ഞു......മകളെ പിരിഞ്ഞു പോകുന്ന വിഷമം....

ഞാനിറങ്ങട്ടെ...ഇനി നിന്നാൽ ശരിയാവൂല...ജി.കെ കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു...ഒരു മകളാണ്...അതേയുള്ളൂ.....

ഞാൻ താക്കോൽ നീട്ടികൊണ്ടു പറഞ്ഞു നിങ്ങള് മുറിയിലോട്ട് വിട്ടോ...ഞാൻ ജി.കെ യെ ബസ് കയറ്റിവിട്ടിട്ട് വരാം....ചേട്ടത്തി താക്കോൽ വാങ്ങി അവർ മൂന്നുപേരും റൂമിലേക്ക് പോയി.......

ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ടു ബസ്‌സ്റ്റോപ്പിലേക്കു നടന്നു..."അവളെ പിരിഞ്ഞിരുന്നിട്ടില്ല സുഹൃത്തേ....അതിന്റെ ഒരു വിഷമം....തള്ള ഇന്നലെ മുതൽ മൂക്കുപിഴിയാൻ തുടങ്ങിയതാ.....ഞാനങ് എത്തുന്നിടം വരെ ഓൾക്ക് ഒരു സമാധാനവും കാണില്ല...അതാ പെട്ടെന്ന് തിരിക്കുന്നത്......അല്ലാതെ അവളെ വിട്ടേച്ചു പോകാൻ മനസ്സുണ്ടായിട്ടല്ല......

"എന്നായാലും വേണ്ടേ...ജി.കെ...നാളത്തെ മന്ത്രിയാവേണ്ടുന്ന ആൾ ഇങ്ങനെ ഇമോഷണൽ ആവാതെ......ഞാൻ അയാളുടെ മനസ്സ് തണുപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു......അപ്പോഴേക്കും ബാംഗ്ലൂർ സിറ്റിക്കുള്ള ബസ് വന്നു..ജി.കെ അതിൽ കയറി കൈ വീശി മറഞ്ഞു....ഞാൻ തിരികെ ഹോട്ടലിലേക്കും......

ഖത്തറിലെ സുന്നീറിന്റെ നമ്പറിൽ നിന്നും കാൾ വന്നു....

"അളിയാ സുഖമായി എത്തി....ഷോപ്പിലേക്ക് പോകാൻ ഇറങ്ങുകയാണ്......

"ഒകെ ഡാ.....നീ അവനോടു കൊമ്പു കോർക്കാൻ നിൽക്കരുത്...ഇപ്പോൾ...എല്ലാം ഒന്ന് ശരിയാകട്ടെ...ഞാനും കൂടി വന്നിട്ടാകാം...ആദ്യം നസീറയെ ആണ് നയിപ്പിക്കട്ടെ.....പിന്നെ ഒരു വിസ എടുത്തു നസീറയെ കൂടി അങ്ങ് കൊണ്ടുപോകാം....

"കൊണ്ടുവരണം എന്നിട്ടു ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യം അളിയൻ സാധിച്ചു തരണം....

"നീ ഫോൺ വച്ചേ...അന്നേരത്തെ ദേഷ്യത്തിന് നിന്നെ ചൊടിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ വല്ലതും പറഞ്ഞെന്നു കരുതി....ഒന്ന് പോയെ.....

"വാ...വന്നിട്ട് പറയാം വാക്കി....അളിയന്റെ കുട്ടനെ റസ്റ്റ് കൊടുക്കാതെ ഞാൻ നിർത്തും.....നോക്കിക്കോ...ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു....

ഇങ്ങനെ ഒരു  മൈരൻ...കുണ്ണ ഭ്രാന്തൻ....

പക്ഷെ അവൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ......എല്ലാം മനസ്സിലുണ്ട്....ഒരു സീൻ ബൈ സീൻ പോലെ.....സത്യമാണ് അത്....അവൻ ഹൃദയത്തിലെ വികാരം അഴിച്ചു വിട്ടതാണ്.....ഞാൻ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് റൂമിലെത്തി കതകിനു തട്ടി...."ആരാ....ഫാരിയുടെ സ്വരം.....

"ഞാനാ മോളെ....അവൾ കതകു തുറന്നു.....ഞാൻ അകത്തു കയറി....ചേട്ടത്തി കട്ടിലിലെ ഒരു സൈഡിൽ ഇരിക്കുന്നു..വേഷം മാറിയിട്ടുണ്ട്....ഒരു ബൗണ് നിറത്തിലുള്ള മാക്സിയാണ് വേഷം....

"അല്ലെ വേഷമൊക്കെ മാറിയോ....ഈ കൊച്ചുങ്ങളെ വിടാൻ പോകണ്ടേ.....

"അത് അനിയൻ പോയിട്ട് വാ...എനിക്കിനി നടക്കാൻ വയ്യ.....

"ബേസ്ഡ് തള്ള......ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....

"ഞാൻ വരണോ...ഫാരീ ഇനി....

"അയ്യോ വേണ്ടായേ....ഞങ്ങള് കൊച്ചായുടെ ഒപ്പം പൊയ്ക്കൊള്ളാം....ഇല്ലേ ആര്യേ...