Chapter Title : അളിയൻ ആള് പുലിയാ 8 [ജി.കെ]

തന്നെ രാത്രിയായില്ലേ.....

"അത് ശരിയാ ഇത്തി....സുനൈന പറഞ്ഞു....അങ്ങനെ അവർ മരടിലെ ഫ്ലാറ്റിലെത്തി......നയ്മയും സുനൈനയും അഷീമായും മക്കളും മുന്നേ കാര്യം അപറഞ്ഞു കൊണ്ട് നടന്നപ്പോൾ റംല ഷബീറിനോട് പറഞ്ഞു..."എനിക്ക് പറ്റണില്ല...ഇന്ന് രാത്രിയിൽ വരുമോ.....അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക്.....ഞാൻ കാത്തിരിക്കാം....എല്ലാരും ഉറങ്ങി കഴിഞ്ഞിട്ട്.....

ഷബീർ പറഞ്ഞു..."അമ്മായി സുനൈന.....

"അവരുറങ്ങി കഴിഞ്ഞിട്ട് മതി.....ഞാൻ കാത്തിരിക്കും......എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റണില്ല.....അതാ.....

"അകത്തു കയറി കളിയും ചിരിയും ആഹാരം പാകം ചെയ്യലുമൊക്കെയായി സമയം പത്തായി.......എല്ലാവരും ആഹാരം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഷബീർ പറഞ്ഞു...സുനൈനയും അഷീമായും മക്കളും കൂടി ഒരു മുറിയിൽ കിടക്ക....നൈമ ചേട്ടത്തിയും അമ്മായിയും ആ മുറിയിൽ കിടക്കട്ടെ...ഞാൻ ഹാളിൽ കിടന്നുകൊള്ളാം.....റംലയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു...ഇന്ന് നടക്കും...എല്ലാവരെയും ഷബീർ തന്ത്രപരമായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.....റംല ഷബീറിനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.....ഒരു പാട് പ്രതീക്ഷയുള്ള ചിരി.....അവൻ തലയനക്കി...റംലായിക്കുള്ള ഗ്രീൻ സിഗ്നൽ......എല്ലാവരും പറഞ്ഞതുപോലെ കിടക്കാനായി കയറി.....സമയം നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.....നൈമ ഉറക്കത്തിലേക്കു വീഴുന്നതും കാത്തു അക്ഷമയായി റംല കിടന്നു......സുനൈനയും അഷീമായും മക്കളും കതകടച്ചു കിടന്നു എന്നുറപ്പ് വരുത്തി ഷബീർ ഹാളിൽ സെറ്റിയിൽ കയറി കിടന്നു.....പടച്ചോനെ കാത്തോളണേ......പിടിച്ചാൽ ആകെ നാറും....അതും പെണ്ണുമ്പിള്ളയെ അടുത്ത് കിടത്തിയിട്ട് പെണ്ണുമ്പിള്ളയുടെ ഉമ്മയുടെ.....കൂടെ.....ഓർത്തപ്പോൾ ഷബീറിന് നെഞ്ചിലൊരു കത്തലുണ്ടായി..അവൻ പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു....അമ്മായി വരുമ്പോൾ എന്തായാലും വിളിക്കും......ഇപ്പോൾ ബാരി ഇക്കയും ചേട്ടത്തിയും ട്രെയിനിൽ ആയിരിക്കും അതൊക്കെ ഓർത്തുകൊണ്ട് ഷബീർ കിടന്നു.....

നൈമ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.....ആ ഉറക്കത്തിൽ അവൾ ഒരു സ്വപ്നത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു......

താൻ ഒരു വാടാമുല്ല കളർ അടിപ്പാവാടയും കറുത്ത ടോപ്പുമണിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു....ആരെയോ കാത്തു നിൽക്കുന്നത് പോലെ....അടിയിൽ ബ്രായോ...പാന്റീസോ ഒന്നും ധരിച്ചിട്ടില്ല......താൻ ആരെയോ കാത്തു നിൽക്കെയാണ്.....സ്വപ്നത്തിൽ ആരാണെന്നു വ്യക്തമല്ല......താൻ ഒരു മരുഭൂമിയിലാണ്......മണൽക്കാറ്റു ആഞ്ഞടിക്കുന്നുണ്ട്......അങ്ങിങ്ങായി ഒട്ടകങ്ങളും ഈന്തപ്പനകളും ഒരു ചെറിയ ഷെഡ്ഡും.....തന്റെ പ്രതീക്ഷകൾക്ക് അറുതി വരുത്തിക്കൊണ്ട് കുതിരപ്പുറത്തയാൾ വരുന്നു.....തന്റെ ഹൃദയം പടപടാ തുടിക്കുന്നുണ്ട്......കയ്യിൽ അയാൾ ഊരിപ്പിടിച്ച വാളുമായിട്ടാണ് വരുന്നത്...അതിൽ രക്തക്കറ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.......അയാൾ തന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു.....വെള്ള വസ്ത്രധാരിയായ അയാൾ മുഖം മറച്ചിട്ടുണ്ട്.......തന്നെ പൊക്കിയെടുത്ത് കുതിരപ്പുറത്തു കയറ്റിക്കൊണ്ടു അയാൾ ആ ഷെഡിലേക്കു നീങ്ങി.....താനയാളിൽ  ആരെന്നറിയാതെ ലയിച്ചിരുന്നു.......തന്നെ ആ ഷെഡിലേക്കു വലിച്ചു കൊണ്ടുപോയി.....അവിടെ ഈന്തപ്പനകൊണ്ട് വിരിച്ച ആ കിടക്കയിൽ അയാൾ കിടത്തിയിട്ട് മുഖം മറച്ചതു തുറന്നു....ഷബീർ അനിയൻ.....അനിയാ......താൻ വിളിച്ചു,,,,,,പേടിക്കണ്ടാ ചേട്ടത്തി....ഈ മണലാരണ്യത്തിൽ നമ്മളെ ഉള്ളൂ...ബാരി ഇക്ക ഇല്ല.....ദുബായിയിൽ പാറിപ്പറക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം....ഞാൻ ദുബായിയിൽ നിന്നും ചേട്ടത്തിയെ കാണാൻ വന്നതാണ്...ചേട്ടത്തി എന്നെ പ്രതീഷിച്ചല്ലേ നിന്നത്...തന്റെ വെള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ഷബീർ അനിയൻ അഴിച്ചു മാറ്റുന്നു.....അടിയിൽ പട്ടാണികൾ ഇടുന്ന ഒരു പാന്റ് മാത്രം....അതും വെള്ള....ആ വിരിഞ്ഞ മാറിൽ നോക്കി കൊണ്ട്......

"ഊം....നേർത്ത