Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം [ഏകലവ്യൻ]

മുന്നോട്ട് കയറി നിന്നു. ബസ് നിർത്തി. കുറച്ചധികം ആൾക്കാർ ഇറങ്ങിയത് അവൾക്ക് ആശ്വാസമായി. ഇരയെ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു സിംഹത്തിന്റെ ക്രൂര്യമായിരുന്നു മാധവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആളിയത്.

സാരിതലപ്പു കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ തുടച്ച് അവളൊന്ന് പുറകിലേക്ക് നോക്കി. അയാളെ അവിടെ കാണാനില്ല. അശ്വതിക്ക് സങ്കടം വന്ന് കനത്തു. ഇങ്ങനെയൊരു അനുഭവം ഇതാദ്യം..!!

“അച്ചു.. ഇറങ്ങ്..”

പ്രസാദിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അവളൊന്ന് ഞെട്ടി. ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ, മാധവന്റെ വീടിനു മുന്നിലേക്ക് കാർ നിർത്തിയിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഇറങ്ങാൻ വേണ്ടി അവളുടെ മനസ്സ് നന്നായി മടിച്ചു. പക്ഷെ എന്തു ചെയ്യാൻ.. മക്കളെയും കൂട്ടി അവൾ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി. കറുത്ത ബ്ലൗസ് പൊതിഞ്ഞ വലത്തേ മുല സാരിക്ക് പുറത്തേക്ക് മുനമ്പ് കൂർത്തു നിന്നിരുന്നു. അശ്വതിയുടെ അനിഷ്ട ഭാവം കണ്ട് അരികിലേക്ക് വന്ന പ്രസാദ് അവളുടെ സാരി നീക്കി കൊടുത്തു. അവളവന്റെ കൈ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. മാധവനും കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി.

“പ്രസാദേ പഴയത് പോലെ തന്നെയാണോ..? വേണമെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് താഴെ തന്നെ താമസിക്കാം..”

“ഏയ്‌.. വേണ്ട..മുകളിൽ തന്നെ മതി. മാധവേട്ടൻ ഈ ചെയ്ത് തന്നത് തന്നെ വലിയ ഉപകാരം..”

“നന്ദി വാക്കൊന്നും വേണ്ടെടാ.. എങ്കി സാധനങ്ങളൊക്കെ മുകളിലേക്ക് കയറ്റാൻ പറയട്ടെ..?”

“ആ.. ഞാനും സഹായിക്കാം..”

അപ്പോൾ തന്നെ അശ്വതി അവന്റെ കയ്യിൽ അമർത്തി. വേണ്ടെന്ന തരത്തിൽ തല കുലുക്കി. അതയാൾക്കും മനസിലായി.

“ഏയ്‌.. വേണ്ടെ.. ഇവർ തന്നെ ചെയ്തോളും.. ഞാൻ കീ എടുത്തു തരാം..”

അതും പറഞ്ഞ് മാധവൻ വീട്ടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. അശ്വതിയും പ്രസാദും പരസ്പരം നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.

“ദേ ഏട്ടാ.. കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ മാത്രമേ ഇവിടെ നിൽക്കേണ്ടു..