Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 2 [ഏകലവ്യൻ]

താനുണ്ടായില്ല. ഓർക്കും തോറും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വെള്ളം പൊടിഞ്ഞിരുന്നു.

കാറ് മാധവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി. പ്രസാദും അശ്വതിയും മുഖാമുഖം നോക്കുകയാണ്. മാധവൻ ഇറങ്ങുമ്പോൾ അശ്വതിയും ഇറങ്ങി. ഇളയ കൊച്ചിനെ ചിന്നുമോളെ ഏല്പിച്ച് കാറിൽ തന്നെയിരുത്തി.

“മാധവേട്ട ആരെയെങ്കിലും വിളിക്കണ്ടേ സഹായത്തിന്..?”

പ്രസാദ് ആരാഞ്ഞു.

“എന്തിന്..? നിന്നെ മുറിയിലേക്ക് കിടത്താൻ ഞാൻ തന്നെ ധാരാളം..”

അത് കേട്ടപ്പോൾ അശ്വതിക്കും ആശങ്ക തോന്നി.

“അല്ല മാധവേട്ട.. മുകളിലേക്ക് എത്തണ്ടേ..”

“ഏതിന്റെ മുകളിൽ..? നിങ്ങളിന്ന് മുതൽ താഴെയാ.. എന്റെ കൂടെ..”

അതും പറഞ്ഞ് മാധവൻ അവന്റെ ഭാഗത്തെ ഡോർ തുറന്നു.

പ്രസാദ് തീർത്തും ഞെട്ടിയിരുന്നു. മാധവന്റെ വേറൊരു മുഖം പുറത്ത് വരികയാണോ എന്ന ഞെട്ടൽ.

മാധവൻ അവനെ മയത്തിൽ കൈകളിലേക്ക് ചേർത്തു.

“അശ്വതി, അവന്റെ കാലൊന്ന് തൊട്ടു പിടിച്ചേക്ക്.. തട്ടി പോകേണ്ട..”

പകച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു അവൾ. മാധവൻ വീണ്ടും വാക്കുകൾ ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കുകയാണ് അശ്വതിയും പ്രസാദും.

“എടി വേഗം..”

മാധവന്റെ നിർബന്ധനയിൽ അവളവന്റെ മുഖത്ത് നിന്ന് നോട്ടമെടുത്തു. അശ്വതിയുടെ സഹകരണത്തോടെ പ്രസാദിനെ മുഴുവനായി അയാൾ കൈകളിൽ എടുത്തു. അവനല്പം വേദന തോന്നിയിരുന്നു. വേറൊന്നും വക വെക്കാതെ അയാൾ അവനെയും എടുത്ത് പടിമ്മൽ കയറി.

“അശ്വതി.. ഈ വാതിൽ തുറക്ക്..”

അങ്കലാപ്പോടെ അവൾ താക്കോലിന് വേണ്ടി നോക്കുകയാണ്.

“എന്താ നീ ചെയ്യുന്നേ..?”

അയാളുടെ ചോദ്യത്തിന് താക്കോൽ എവിടെയെന്ന ഭാവത്തിൽ അവളുടെ നോട്ടം.

“താക്കോൽ ഇവിടെ..എന്റെ അരയിൽ..”

അത് കേട്ടപ്പോൾ അശ്വതി സ്തംഭിച്ചു പോയി. പ്രസാദിന്റെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല. വരാൻ വേണ്ടി മടി കാട്ടിയ ഭാവത്തോടെ അവളവിടെ തഞ്ചി.

“വന്നെടുക്ക് അശ്വതി.. എന്തായിത്...?”

പ്രസാദിനെയും എടുത്ത് പിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന മാധവൻ അമർഷം മുഴക്കി. അശ്വതിക്ക് വേറെ നിവർത്തിയില്ല. മടിയോടെ അവൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു. പ്രസാദിനെ നോക്കാൻ അവൾക്ക് അത്യധികം മടി തോന്നി. പക്ഷെ അവനവളെ തന്നെ നോക്കുകയാണ്.  എല്ലാം വീക്ഷിച്ച് ഉള്ളിൽ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മാധവനും.

“മ്മ് എടുത്ത് തുറക്ക്..”

അവൾ പതിയെ മണങ്ങി അയാളുടെ ഷേർട്ട് പൊക്കി മുണ്ടിൽ തിരുകി വച്ച താക്കോൽ തപ്പുകയാണ്. സാരിയുടെ പല്ലു