Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം [ഏകലവ്യൻ]
മാധവനും.
“പകരം എനിക്കൊരു സഹായം ചെയ്ത് തരുമോ..?”
മാധവന്റെ സംസാരം കേട്ട് പെട്ടെന്നാണ് അവളുടെ മുഖം മാറി ഭയം നിഴലിച്ചത്.
“എന്താ..?”
“ദിവസവും എനിക്ക് നിന്നെ കണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങണം. സമ്മതമാണോ..?”
അത് കേട്ട് ഇടി വെട്ടിയ അവസ്ഥയിലായി അവൾ. ഒന്നും മിണ്ടാതെ..
“വേറൊന്നുമല്ല.. ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ ദിവസവും നിന്നെ രാവിലെ കാണുന്നത് എനിക്ക് ഭാഗ്യമാണ്. ആ ഒരു ചെറിയ സഹായം എനിക്ക് ചെയ്ത് തന്നുകൂടെ..?”
“അത്.. ഞാൻ..”
“മുടക്ക് പറയരുത്..പ്ലീസ്..”
“ഉം..”
“സമ്മതമാണോ..?”
“ഉം..”
അശ്വതിയുടെ സമ്മതം മൂളൽ കേട്ട് ലോകം പിടിച്ചടക്കിയ സന്തോഷമായിരുന്നു മാധവന്റെ മുഖത്ത്. അത് കണ്ട് അവൾക്ക് തന്നെ അത്ഭുതം തോന്നി. സന്തോഷത്തോടെ കോണിപ്പടി ഇറങ്ങി പോകുന്ന മാധവനെ അവൾ നോക്കി നിന്നു പോയി.
പ്രണയിക്കുന്ന സമയത്ത് പ്രസാദേട്ടൻ പോലും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഓരോ അടവുകൾ..!
ഹൊ.. സഹായം ചോദിക്കാൻ ചെന്ന ഞാനൊരു സഹായമായി മാറി.
ഇനി താനായിട്ട് അയാളുടെ ഭാഗ്യം കളയേണ്ട.. ഒന്നുമില്ലേലും തന്റെ ആവിശ്യം കേട്ടതല്ലേ..
അവൾ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു.
“ആരാ അമ്മേ സംസാരിച്ചത്..?”
“അതോ.. അത് താഴത്തെ അങ്കിൾ.. നമ്മുടെ ഹൌസ് ഓണർ..”
“ചോക്ലേറ്റ് തരുന്ന അങ്കിൾ..”
“മ്മ്..”
“എന്തിനാ.. ചോക്ലേറ്റ് തരാനാണോ വന്നേ..?”
“അല്ല.. ആ അതെ.. പക്ഷെ ചോക്ലേറ്റ് അലിഞ്ഞു പോയി. പുതിയ ചോക്ലേറ്റ് നാളെ തരാമെന്ന് പറഞ്ഞു..”
“ഹായ്...”
ചിന്നുമോൾ ഇളകി ചിരിച്ചു.
“മ്മ്.. മോൾ വേഗം കഴിക്ക്..”
“ആ...”
ചിന്നുമോളെയും നോക്കി അവളവിടെ ഇരുന്നു. അശ്വതിയുടെ ചിന്തകൾ അവൾക്ക് തന്നെ പിടികിട്ടിയില്ല.
അല്ലെങ്കിലും പകരമില്ലാതെ സഹായം ചെയ്യാൻ അയാളാരാ എന്റെ.. എങ്കിലും വിവാഹിതയും
💬 Comments
View all comments