Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം [ഏകലവ്യൻ]

അവൾ വാതിലിന്റെ സാക്ഷ ഇളക്കി വച്ചു. നെഞ്ചിൽ വല്ലാത്തൊരു താള മേളം.

ഡോറിൽ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് വീണ്ടുമൊന്ന് മുറുകി.

“അമ്മേ ആരോ വന്നിട്ട..”

ചിന്നു മോളുടെ സ്വരം. അതിനുത്തരം നൽകാൻ അവൾക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല. പകരം ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച് ഡോർ തുറക്കാൻ നടന്നു.

ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുകയാണ് മാധവൻ. അവളുടെയുള്ളിലെ ചമ്മൽ പുറത്ത് കാണിക്കാതിരിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു.

“ഇന്ന് നീയെന്നെ നോക്കിയില്ലേ..അശ്വതി..?”

“അ അത്...”

“ചമ്മണ്ട.ഞാൻ കണ്ടു..”

“എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു.”

“പറഞ്ഞോളൂ..”

“പ്രസാദേട്ടൻ ഇന്നലെ കുടിച്ചിട്ടാണ് വന്നത്..”

“ഓഹ്.. അപ്പൊ അവൻ തുടങ്ങിയല്ലേ..”

“അല്ല.. എല്ലായിപ്പോഴും ഉണ്ടാവില്ല.. പക്ഷെ നിങ്ങൾ അതിനൊരു കാരണക്കാരനായി മാറരുത്..”

അവളൊന്ന് നിർത്തിയിട്ട് തുടർന്നു.

“ഏട്ടന് നിങ്ങൾ കൊടുക്കുന്ന പൈസ എത്രയാ..?”

“എന്തേ..? അവന്റെ പണിക്കനുസരിച് എത്റ വേണേലും കൊടുക്കാം..”

“മുഴുവൻ കൊടുക്കേണ്ട. ഒരു പകുതി മാത്രം നൽകിയാൽ മതി..”

“ബാക്കി എന്തു ചെയ്യും..?”

“എന്നെ ഏൽപിച്ചോ..”

“പൈസ കുറഞ്ഞാൽ അവൻ എന്നോട് ചോദിക്കില്ലേ..”

“അത് നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും പറയണം..നിങ്ങൾ പറഞ്ഞാൽ വിശ്വസിക്കും..”

“ഉം. ശെരി. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം..”

“വേറൊന്നും തോന്നരുത്. ഏട്ടന്റെ കയ്യിലിരുന്നാൽ പൈസ എനിക്ക് കിട്ടില്ല ചിലവിനുള്ളത് പോലും..”

“ഇവിടെ എന്ത് ചിലവാണ് അശ്വതി.. എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ പോരെ..”

ആ സംസാരം കേട്ട് അശ്വതിക്ക് ചെറിയ ദേഷ്യം വന്നെങ്കിലും പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല. അയാളെ വെറുതെ മുഷിപ്പിക്കേണ്ടെന്ന് കരുതി തുടർന്നു.

“എല്ലാ കാര്യത്തിനും നിങ്ങളെ എങ്ങനെയാ..”

“അതിനെന്താ..?”

“വേണ്ട..”

“മ്മ്..അശ്വതി പേടിക്കേണ്ട.. ഞാൻ ശെരിയാക്കാം..”

അത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. ആ ഭാവം കണ്ട്