Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം [ഏകലവ്യൻ]

ചെറിയൊരു മയക്കത്തിന്റെ സൂചനകളുണ്ട്.

വണ്ടി ഹൈവെയിൽ നിന്ന് മാറിയപ്പോൾ ദേ മൂന്ന് പേരും ഉറങ്ങുന്നു.

“അശ്വതി..,

“അശ്വതി..”

വിളികെട്ടവൾ കണ്ണ് തുറന്നു.

“ഉറങ്ങുവാണോ..? എങ്കി കൊച്ചിനെ ശെരിക്ക് പിടിച്ച് ഇരിക്ക്..”

അത് കേട്ട് ഇളയ കൊച്ചിനെ അവൾ വശത്തേക്കാക്കി ശെരിക്ക് ഇരുത്തിച്ചു. ചിന്നുമോൾ ചാരിയിരുന്ന് സുഖമായി ഉറങ്ങുകയാണ്.

“ഉറങ്ങിക്കോ..എത്തിയാൽ ഞാൻ വിളിക്കാം..”

“വേണ്ട..”

“ഒഹ്..”

വേണ്ടേ വേണ്ട മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാൾ വണ്ടിയുടെ വേഗം അല്പം കൂട്ടി. അശ്വതിയുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞടഞ്ഞു പോകുന്നത് മാധവൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു പതിനഞ്ചു മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും വീണ്ടും അവൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി.

അയാൾ പതിയെ കാറൊരു സൈഡിൽ ഒതുക്കി.

എത്ര നിഷ്കളങ്കമായാണ് പെണ്ണുറങ്ങുന്നത്.

ചിന്നുമോളോട് ഞാൻ കാണിക്കുന്ന സ്നേഹം നീ ചിന്തിക്കുന്നത് പോലെ നിന്നെ സ്വന്തമാക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെയാണ് അശ്വതി.

നീയെന്നെ സ്നേഹിച്ചേ പറ്റു. എന്റെ സ്പർശനങ്ങൾ അനുഭവിച്ചേ പറ്റു. നിന്റെ ചൂട് എന്നിലേക്ക് പകരും വിധം ശരീര തുടിപ്പുകൾ എന്റെ മുന്നിൽ അടിയറവ് വച്ചേ മതിയാകു.

ബ്രായുടെ നിഴലിപ്പ് കാണുന്ന ചുമലിൽ നിന്നും അയാൾ താഴേക്ക് കണ്ണുഴിഞ്ഞു. ഉയർന്നു താഴുന്ന അവളുടെ വലിപ്പമുള്ള മുലകളിൽ നോക്കി പതിഞ്ഞ മന്ത്രണമായി മൊഴിഞ്ഞു.

ഒരിക്കൽ കൈത്തുമ്പത് നഷ്ടമായ നിന്റെ മുലകളുടെ മാർധവം നീ അറിയാതെ തന്നെ ഇന്നെന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പതിഞ്ഞില്ലേ..

വരും.. പ്രസാദിന്റെ ഭാര്യയായി തന്നെ നിന്നെ ഞാൻ വച്ചനുഭവിക്കുന്ന നാളുകൾ വരും. അപ്പോൾ മതിയെനിക്ക് നീയീ പൊതിഞ്ഞു കെട്ടി കൊണ്ടുനടക്കുന്ന മുപ്പത്തിയെട്ടുകൾ..!

മുടിയിൽ വിരലുകളഴച്ച് നീയെന്നെ നിന്റെ നിറഞ്ഞ മാറിടങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിക്കും. മുത്തി കുടിക്കുമ്പോൾ നീയെന്റെ മുന്നിൽ കിടന്ന് തേങ്ങും..