Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 2 [ഏകലവ്യൻ]

എന്തിന്റെ കേടായിരുന്നു.. അവളെ വിളിച്ചിട്ട് പയ്യെ പുറകിൽ നിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചാൽ മതിയാരുന്നു.

പക്ഷെ കവിള് പുകഞ്ഞ വേദനയിലും അവളുടെ പൂ പോലുള്ള പതുത്ത അടിവയറിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചതിന്റെ സ്പർശന സുഖമായിരിന്നു മാധവന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ.

ഈ അടിയൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമേയല്ല.. മാധവന് മനസിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളു ചിന്നുമോൾ ഇന്നലെ ആ നേരത്ത് വന്നതിൽ പിന്നെയുണ്ടാവുന്ന അശ്വതിയുടെ മാനസിക വിഷമം. ഒരു പക്ഷെ തടസ്സങ്ങൾ ഇല്ലായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ മാറിയേനെ. അവളുടെ പൂറും ഫലഭൂയിഷ്ടമായ ഗർഭപാത്രവും വേനൽ മഴ പോലെ നിറഞ്ഞേനെ..

അതോർത്ത് മാധവന് വികാരമടക്കാനായില്ല. മുണ്ടിനെ മുഴപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അരയിലെ സാമാനവും കുലച്ചു.

പതിനൊന്നു മണിക്ക് പുറത്തു പോകാൻ നോക്കുകയാണ് മാധവൻ. പ്രസാദിന്റെ മരുന്നുകൾ തീർന്നു എന്ന കാര്യം അശ്വതി പറഞ്ഞതോർത്തു. കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവളെ തിരയുമ്പോൾ അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല. അടുക്കളയിലുമില്ല. ചിലപ്പോ റൂമിലാവും. അയാളങ്ങോട്ട് നീങ്ങി.

മുറി തുറന്നപ്പോൾ,  അശ്വതിയുടെ പേടമാൻ മിഴികൾ പേടിയോടെ മാധവന്റെ മുഖത്തലയുകയായിരുന്നു. താൻ തല്ലിയതിന്റെ ദേഷ്യത്തിൽ ഇന്നലെ നടന്ന സംഭവത്തിന്റെ എന്തെങ്കിലും കാര്യം അയാൾ പ്രസാദേട്ടന്റെ മുന്നിൽ വച്ച് സംസാരിക്കുമോയെന്നാണ് ഭയം.

ഒന്നും ചോദിക്കാതെ മാധവൻ അൽപം ഗൗരവത്തോടെ മുന്നോട്ട് നടക്കാനാഞ്ഞപ്പോൾ അവളൊതുങ്ങി കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു.

മാധവൻ പ്രസാദിനെ നോക്കിയില്ല. ടേബിളിൽ എടുത്തു വച്ചിരുന്ന ചീട്ടുമെടുത്ത് ഒന്നും പറയാതെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. കാറ് പോകുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴാണ് അശ്വതിയൊരു നെടുവീർപ്പിട്ടത്. ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത നേരത്ത് അറിയാതെ സംഭവിച്ചു പോയതാണ് ആ ചെകിട്ടത്തടി. അയാൾക്കൊന്ന് കിട്ടേണ്ടത് തന്നെയായിരുന്നു. പക്ഷെ അതിന് ശേഷം ഒരു വല്ലായ്മ തോന്നുന്നുണ്ട്.

റൂമിൽ വന്നിട്ടും മാധവേട്ടൻ തന്നോടൊന്നും മിണ്ടാതെ പോയതിൽ പ്രസാദിന്  വിഷമം