Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 3 [ഏകലവ്യൻ]

വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു.

“അശ്വതി..”

നടന്നകലാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അവളെ വീണ്ടും വിളിച്ചത് കൊണ്ട് നിൽക്കേണ്ടി വന്നു. തിരിയുമ്പോൾ മാധവൻ മുന്നിൽ.

“പറയ്..കാത്തിരുന്നതാണോ..?”

“അല്ല..”

“പിന്നേ..? പിന്നെന്തിനാ ഈ വൈകിയ സമയം എന്നെ നോക്കി പുറത്തേക്ക് വന്നത്.?”

“അത് കാത്തിരുന്നതൊന്നുമല്ല. നിങ്ങൾ കോളിങ് ബെല്ലടിച്ചു എല്ലാരുടേം ഉറക്കം കളയേണ്ടെന്ന് കരുതി.”

“കള്ളം..”

“അല്ല..”

“എനിക്കറിയില്ലേ എല്ലാരും കിടന്നിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്.. നിങ്ങടെ ഉറക്കം കളയാതിരിക്കാൻ ഞാൻ പുറത്ത് കിടക്കുമല്ലോ..”

അത് കേട്ട് അത്ഭുതത്തോടെ അവളുടെ മിഴികൾ അയാളുടെ നേരെ ഉയർന്നു. ആഹ.. എന്താ ഒരു സംസാരം..! ഇങ്ങേർക്ക് വല്ല പ്രധാനമന്ത്രിയാവാൻ പൊയ്ക്കൂടേ..

നോട്ടങ്ങൾ കൈമാറുന്ന മൗനമായ നിമിഷങ്ങൾക്ക്‌ വല്ലാത്തൊരു മൃദുല ഭാവം.

“എന്താടി..? ങ്ങേ..?”

അവളുടെ നോട്ടം മനസിലാകാതെ മാധവൻ ചോദിച്ചു.

“ഭക്ഷണം കഴിച്ചാരുന്നോ..?”

ആ ചോദ്യം മാധവനിൽ നല്ല സന്തോഷമുണ്ടാക്കി.

“കഴിച്ചു..”

“മ്മ്..”

അധിക നേരം അയാളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ മടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ റൂമിലേക്ക് പോകാൻ നടന്നു.

“അശ്വതി പോകുവാണോ..??”

അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതല്ലാതെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“ഉറക്കമില്ലെങ്കിൽ കുറച്ച് നേരം എന്റെ കൂടെയിരിക്കാം..”

“വേണ്ട..”

“എന്തു പറ്റി..?”

മാധവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

“പ്ലീസ്‌ കുറച്ചു നേരം..”

അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. എതിർക്കാതെ, അയാളെ നോക്കാതെ നിൽക്കുകയാണവൾ. താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തുന്നത് വരെ.

“പ്ലീസ്..”

കഴുത്തിലൂടെ പിൻ കഴുത്തിൽ വിരലുകൾ നീക്കി തഴുകിയ സമയം മിഴികളടഞ്ഞു തുറന്ന അവളുടെ നോട്ടം വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയായിരുന്നു അയാൾക്ക്.

പക്ഷെ മാധവനും ക്ഷീണിതനാണ്. ഒരു രതി വേഴ്ചക്കുള്ള ഊർജം ശരീരത്തിൽ ഇല്ലെന്നറിയാം. പക്ഷെ അവളെ ഇങ്ങനെ മെരുങ്ങി