Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 3 [ഏകലവ്യൻ]

കേട്ട് മുഖം ചുവക്കുകയാണ്. ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോഴുണ്ടായ തരിപ്പ്, നഗ്നമായ ദേഹത്ത് ആഭരണമണിയേണ്ടി വന്ന രംഗമാണ് ഓർമ വന്നത്.

“ശെരി.. ചെല്ല്.. ചെന്ന് വേഗം കുളിച്ച് റെഡിയാക്. ഞാനും അപ്പോഴേക്കും മാറാം.  ബ്ലൗസ് എടുക്കാൻ മറക്കേണ്ട..”

അയാളവളുടെ ചുമലിൽ നിന്ന് പിടിത്തം വിട്ട് പറഞ്ഞു.

“അ..അത്..നമ്മൾ ആശുപത്രിയിലെക്കല്ലേ പോകുന്നെ..”

“അതിന്..?”

“പഴയ സാരി തന്നെ മതിയാവും.”

“അതിന് ആശുപത്രിയിൽ പോകുന്നത് ആർക്കും സീരിയസ് ആയിട്ടല്ല.. അവനെ ചെക്കപ്പിന് കൊണ്ടു പോകുന്നുവെന്നേയുള്ളു..”

“എന്നാലും ഏട്ടന്റെ മുൻപിൽ..”

“എന്തേ..?”

“അത് വേണ്ട..”

“ഞാൻ വാങ്ങി തന്നത് കൊണ്ടാണോ ഏട്ടന്റെ മുന്നിൽ ഇടാൻ മടി..?”

അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല..

“നോക്കശ്വതി..ഇനി ഞാൻ വാങ്ങി തരുന്ന വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെയേ നീ ഇടാൻ പോകുന്നുള്ളൂ. അത് അടിവസ്ത്രങ്ങൾ ആയാൽ പോലും. എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാതെ ഉടുത്തിട്ട് വാ.. എനിക്ക് കാണണം.”

എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയാതെ വെരുകി നിൽക്കുന്ന അവളോട് മാധവൻ നിർബന്ധം മുഴക്കി.

“ചെല്ല്..”

അശ്വതി വേഗം തന്നെ ആ കവർ എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. കൂടുതൽ എതിർത്തു നിൽക്കാൻ ആവില്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാം. എതിർപ്പുകളെയൊക്കെ ചെറുത്തു നിന്ന മനുഷ്യൻ..! എന്തോ ഭാഗ്യത്തിന് ആഭരണങ്ങൾ അണിയാൻ നിർബന്ധിച്ചില്ല. സാരി ഉടുക്കാതിരുന്നാൽ പണിയാകും. പക്ഷെ പ്രസാദേട്ടന് എന്ത് തോന്നും ഈശ്വരാ..

അശ്വതി റൂമിലേക്ക് വരുമ്പോൾ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു പ്രസാദ്. കയ്യിലുള്ള കവറ് കണ്ണിൽ പെടല്ലേ ന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് വരുമ്പോൾ കൃത്യമായി അവന്റെ ചോദ്യം.

“എന്താ കവർ..?”

“ആ..അത്.. ബ്ലൗസാ..”

“ബ്ലൗസോ..?”

“ആ പുതിയത്. ഏട്ടൻ അന്നൊരിക്കൽ കണ്ടില്ലേ പുതിയ സാരികളൊക്കെ..”

“മാധവേട്ടൻ വാങ്ങി തന്നതോ..?”

“അതു തന്നെ. അതുടുക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു.”