Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 3 [ഏകലവ്യൻ]

എന്റേതല്ലേ..?”

അവളുടെ കണ്ണുകൾ ദേഷ്യം വന്ന് ചുവന്നു.

“ഇങ്ങനെ കോപിക്കാതെടി പൊന്നേ..”

അയാളവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അവൾ ബലത്തോടെ തന്നെ തള്ളി മാറ്റി.

“നീയിത് എന്താടി കാണിക്കുന്നേ..? ഞാൻ തന്ന സുഖത്തിന്റെ പകുതി പോലും അവൻ നിനക്ക് തന്നിട്ടുണ്ടാവില്ല. പിന്നെന്തിനാടി നിനക്കവൻ..?

അയാൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ബലമായി തന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു. എതിർക്കുന്ന കൈകളെ അടക്കി വച്ചു കൊണ്ട്. തളർച്ച അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ അവളുടെ ചലന വേഗത കുറഞ്ഞു. അയാളുടെ കൈ വലയത്തിൽ ഒതുങ്ങി പോയ അവസ്ഥ.

ദയനീയമായി വിതുമ്പുകയാണവൾ.

“ഒന്നുല്ലെടി.. നീ ക്ഷമിക്ക്. ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ. സാരി നേരെയാക്കാതെ നീ നിൽക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. അത് പോട്ടെ..അവൻ എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചോ..? പറയ്.. അവന് ചിലതൊക്കെ മനസ്സിലായിക്കാണും..”

“ദയവ് ചെയ്ത് എന്നെ വെറുതെ വിട്ടുകൂടെ..?”

“ഇനി എങ്ങനെയാടി നിന്നെ വെറുതെ വിടുന്നെ.. നിന്നെയെനിക്ക് വേണം. അവനോട് തഞ്ചത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു മനസിലാക്ക്.. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പറയണോ..?”

ആ വാക്കുകൾ കേട്ട പേടിയിൽ അവളുടെ കൃഷ്ണമണികളുടെ ചലനം വേഗത്തിലായി.

“അശ്വതി, നീ സമ്മതിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഞാനുമായുള്ള രതി നിമിഷങ്ങളെല്ലാം നീയും ഞാനായി ആസ്വദിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. അതിൽ നാണക്കേടോ മാനക്കേടോ ഒന്നും വേണ്ട. അവന് നിന്നെ നോക്കാൻ പ്രാപ്തിയില്ല. അത്കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ സഹായിക്കുന്നു. ഇഷ്ടം കൊണ്ട്..”

മനസ്സിലായോ..??”

കേട്ടത് അംഗീകരിക്കാനാവാതെ അയാളെ തള്ളി നീക്കി. കവിളിലെ നനവ് സാരിതലപ്പിൽ ഒപ്പിയെടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോകാൻ നേരം മാധവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് നിർത്തിച്ചു.

“നീ രാത്രി വാ.. നമുക്ക് സംസാരിക്കാം..”

കേട്ട ഭാവം വെക്കാതെ അവൾ അയാളുടെ കൈ