Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 3 [ഏകലവ്യൻ]

ഇളയ കൊച്ചിന് പാല് കൊടുത്ത് ചിന്നുവിനൊപ്പമിരുത്തി റൂമിലേക്ക് വന്നു. കിടക്കുകയാണ് പ്രസാദ്. വല്ലാത്ത ഇളിഭ്യതയോടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ അവനും അവളെ നോക്കുന്നുണ്ട്. എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് സമാധാനിപ്പിച്ചല്ലേ മതിയാവു.

“ഏട്ടാ..”

“മ്മ്..”

“എന്തു പറ്റി..?”

“എന്ത്..”

“ഒരു വല്ലായ്മ പോലെ..”

“ഏയ്‌.. ഒന്നുമില്ല..”

“പറയ്..”

“അല്ലെടി, ഞാൻ ഓർക്കുകയായിരുന്നു. ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വരാൻ മടിച്ച നിന്നെ ഞാൻ നിർബന്ധിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് വന്നത്.”

“മ്മ്..കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളല്ലേ.. ഇനിയെന്തിനാ ഓർക്കുന്നെ..”

“ഇവിടെ നടക്കുന്നത് എനിക്ക് സമാധാനം തരുന്ന കാര്യങ്ങൾ അല്ലല്ലോ..?”

അവൾക്കൊരു ഉത്തരം കിട്ടിയില്ല. എങ്കിലും തുടർന്നു.

“അത് വിട്, ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ..? കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കണം..”

അശ്വതി വീണ്ടും ഇതു തന്നെ ആവർത്തിച്ചു പറയുന്നതിൽ പ്രസാദിന്റെ സങ്കോചം ഒഴിയുകയായിരുന്നു. കാരണം അവൾക്ക് അത്തരത്തിൽ ഒരു പ്രശ്നമില്ലെന്ന ഭാവം.

“അശ്വതി, എനിക്കൊരു കാര്യം അറിഞ്ഞാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ട്..”

“എന്താ..?”

“ഇന്ന്.. ഇന്നുച്ചയ്ക്ക് അയാൾ നിന്നോടെന്താ കാട്ടിയത്..?”

“എന്തിനാ ഏട്ടാ അതൊക്കെ.. അത് വിട്..”

“പറയ് അശ്വതി. എനിക്ക് കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടമല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ തന്നെയാവും എന്നെനിക്കറിയാം. പക്ഷെ എനിക്കൊരു സമാധാനം കിട്ടുന്നില്ല. നീയത് മറച്ചു വെക്കുമ്പോൾ ചതിക്കപ്പെടുന്നൊരു ഫീല്.. പ്രണയിക്കുന്ന സമയത്ത് ഒന്നും എന്നിൽ നിന്ന് മറച്ചു വെക്കാത്തവളല്ലേ നീ..”

“ഉം..”

അവൾ ദയനീയമായി മൂളി.

“പറയുവോ..?”

“അത് വേണ്ട ഏട്ടാ.. വിഷമമാകും..”

അപ്പോ എന്തോ കാര്യമായി തന്നെയുണ്ടെന്നോർത്ത അവന്റെ മനസ്സിൽ പെരുമ്പറ മുഴങ്ങി. എങ്കിലും സംയീപനം വിട്ടില്ല

“സാരമില്ല.. ഞാൻ വരുത്തി വച്ച കാര്യത്തിന് ഞാൻ വിഷമിച്ചല്ലേ മതിയാകു. പറയ്..”

“ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ.. തൊടാറും പിടിക്കാറുമുണ്ടെന്ന്..”

“അത് കയ്യിലും തോളിലും മാത്രമാണോ..അതോ..?”

വിങ്ങുകയാണ് അശ്വതിയുടെ മുഖം.