Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 3 [ഏകലവ്യൻ]

“മുലയിൽ പിടുക്കാറുണ്ടോ..?”

ആകാംഷ അറിയിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം വിളറുന്ന ഭാവം കണ്മുന്നിൽ കാണുകയാണ് പ്രസാദ്.

“അച്ചൂ..”

“പ്ലീസ് ഏട്ടാ..എന്നെക്കൊണ്ട് പറയാൻ സാധിക്കില്ല..ഏട്ടന് ഭക്ഷണം തരട്ടെ..?”

“എന്തിനാ നീ മറച്ചു വെക്കുന്നെ..?? അതൊരു ചതി അല്ലേ.. ഉണ്ടെങ്കിൽ തുറന്നു പറഞ്ഞൂടെ. അതിൽ എനിക്കൊന്നും ചെയ്യാനാവില്ല. മാധവേട്ടനെ ഞാൻ നന്നായി മനസ്സിലാക്കുന്നു..”

“എന്താ ഏട്ടാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നെ..?”

“അറിയാൻ വേണ്ടിയാണു അശ്വതി.. സ്വസ്ഥത കിട്ടാതെ എനിക്ക് ഉറങ്ങാനാവുന്നില്ല. വിളമ്പി കൊടുക്കാണെന്ന് പറഞ്ഞു നീ പോകുന്നതും വൈകി വരുന്നതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് നെഞ്ച് തകരുന്നു..”

“ഈശ്വരാ.. ഏട്ടനപ്പോ ഉറങ്ങാറില്ലേ..?”

“നിന്നെ കാത്തു കിടന്ന് ഉറങ്ങി പോകുന്നതല്ലേ.. വിളമ്പി കൊടുത്ത് തിരിച്ചു വരാൻ അത്ര നേരം വേണ്ടല്ലോ..”

ഭർത്താവിനെയോർത്തു പാവം തോന്നിയ അവളുടെ മുഖം ദയനീയമായി.

“ഇനിയെങ്കിലും നിനക്കെന്നോട് പറഞ്ഞൂടെ..”

“ഉം..”

അവൾ തല താഴ്ത്തി.

“പറയ്.. മുലയിൽ പിടിക്കാറുണ്ടോ..?”

“ഉം..”

അൽപ നിമിഷത്തെ കഠിന മൗനത്തിനു ശേഷം അതീവ ജാള്യതയിൽ അവളുടെ വായിൽ നിന്നും മൂളൽ സ്വരമുയർന്നു.

അത് കേൾക്കുമ്പോൾ ശ്വാസം വികസിച്ച പ്രസാദിന്റെ നെഞ്ചിൽ കതിനകൾ ഉയരുകയാണ്. ഇല്ലെന്ന് പറയുമെന്ന കുറച്ച് ശതമാനം പ്രതീക്ഷയും നശിച്ച നിമിഷം..!

പക്ഷെ അലകൾ ഉയർത്തുന്ന കടലിനു ഒടുങ്ങി ശാന്തമാകാനും കഴിയണം..!!

“ഏട്ടാ..”

അവന്റെ മൗനം അനുഭവിക്കുമ്പോൾ അത് താങ്ങാനാവാതെ ദയനീയമായി അവളവനെ വിളിച്ചു.

“ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ വിഷമമാകുമെന്ന്..”

“പക്ഷെ ഇതൊക്കെ നടന്നു കഴിഞ്ഞതല്ലേ അശ്വതി. ഞാനറിയുന്നു എന്നല്ലേ ഉള്ളു..”

“എന്തിനാ ചോദിച്ചറിയുന്നത്.. കൂടുതൽ വിഷമിക്കാനോ..?”

“ഇന്നുച്ചയ്ക്ക് പിടിച്ചോ..?”

“മതി..”

“പറയ് അച്ചൂ.. കേൾക്കട്ടെ...”

“പ്ലീസ്‌ ഏട്ടാ..”

“നീ പറയുന്നുണ്ടോ..??”

അല്പം ദേഷ്യത്തോടെയാണ് അവൻ