Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 3 [ഏകലവ്യൻ]

ചോദിച്ചത്. അവൾക്കല്പം പേടി തോന്നി. മുൻപ് കാണിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള ഭാവമാറ്റം. തന്നോട് വഴക്കിടുമ്പോൾ ഉണ്ടാവുന്ന ഉഗ്രത..!

തെറ്റ് സമ്മതിച്ചുപോയതിൽ അവൾക്കൊരു വെപ്രാളവും ഉണ്ടായി.

“അച്ചൂ പറയ്..”

ഇത്തവണ സൗമ്യമായിരുന്നു അവന്റെ ചോദ്യം. ഒരല്പം ആശ്വാസം പ്രകടമായ അവൾക്ക് ഇനി കാര്യങ്ങൾ മറച്ചു വെക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് തോന്നി.

“മ്മ് പിടിച്ചു..”

നിമിഷങ്ങളുടെ മൗനങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവൻ തുടർന്നു.

“നിന്റെ കോലം കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഊഹിച്ചു. എന്നെ മറന്നു അല്ലേ ആ സമയം..”

മനസ്സിലെ വേദനയോടെയാണ് അവൻ ചോദിച്ചത്. അവൾക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടം വന്നു.

“അങ്ങനെയല്ല ഏട്ടാ.. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ.. പൂർണ മനസ്സോടെയല്ല ഞാൻ..”

അവളെ മുഴുവിക്കാൻ വിട്ടില്ല.

“ഹുക്കിളകി കിടക്കുന്നത് കണ്ടല്ലോ.. ബ്ലൗസഴിച്ചോ..?”

പ്രസാദിന്റെ കാര്യങ്ങൾ അറിയാനുള്ള ത്വരയാണ് ആ ചോദ്യത്തിൽ നിറഞ്ഞത്. അത് മനസിലാക്കിയ അശ്വതിക്ക് ആ നിമിഷങ്ങളെ പിടി കിട്ടിയില്ല. ഇങ്ങനെയൊക്കെ എന്തിനാണ് ചോദിക്കുന്നതെന്ന അശ്ചര്യവും അവളുടെ മുഖത്ത് പ്രകടമായി.

“പറയ് അച്ചൂ..”

“പ്ലീസ്‌ ഏട്ടാ.. എന്തിനാ ഇങ്ങനൊക്കെ ചോദിക്കുന്നെ..എനിക്ക് തൊലിയുരിയുന്നു.”

“കുറച്ചൊക്കെ ഉരിയട്ടെ..”

“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ..നിവർത്തികേട് കൊണ്ടാ ഞാൻ. അല്ലാതെ അയാളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടൊന്നുമല്ല..”

“ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാണോ ന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചില്ലല്ലോ..”

“ചോദ്യങ്ങൾ കേട്ടാൽ അങ്ങനെ തോന്നുമല്ലോ..”

“നിനക്ക് ദേഷ്യം വരുവാണോ..?”

“പിന്നെ വരാതെ.. ഇങ്ങനൊക്കെ എന്തിനാ ചോദിക്കുന്നെ..?”

“അച്ചൂ നിന്നെയെനിക്ക് മനസിലാവാത്തതൊന്നുമല്ല. എന്നെയിങ്ങനെ തീ തീറ്റിക്കുന്നതിലും നല്ലത് എല്ലാം പറഞ്ഞൂടെ..”

അവന്റെ ചോദ്യസ്വരം വീണ്ടും ദയനീയതയിൽ മുങ്ങി താഴുമ്പോൾ തന്റെ ഭർത്താവ് വളരെ നിസ്സഹായനാണെന്ന് മനസിലായ നിമിഷം അവൾക്കവനോട് പാവം തോന്നി.

“ഇല്ലേട്ടാ.. ഈ വിഷയം നിർത്താം.. പിള്ളേർക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കട്ടെ..”

അവളെഴുന്നേറ്റു പോകുന്നതും നോക്കി ഒന്നും