Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 4 [ഏകലവ്യൻ]

പ്രസാദേ.. അശ്വതി റൂമിലേക്ക് വാ.. എടുത്തു തരാം..”

മാധവൻ എണീറ്റ് മുണ്ട് മുറുക്കിയുടുത്ത് പറഞ്ഞു.

“വാ..”

അവളെ നോക്കി വിളിച്ച് തിരിയുമ്പോൾ പ്രസാദിന്റെ ചുമലിൽ തട്ടി പുഞ്ചിരിച്ചു. ശേഷം മാധവൻ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

മുഖാ മുഖം നോക്കുകയാണ് അശ്വതിയും പ്രസാദും. കൊച്ചിനെ ബെഡിലിരുത്തി അവൾ പ്രസാദിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു.

“ഏട്ടനിവിടുന്ന് രക്ഷപെടണമെന്നൊന്നും ഇല്ലേ..?”

അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“എല്ലാരേം അയാൾ നോക്കിക്കോളാം ഏട്ടൻ പണിക്ക് പോകേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ എന്തിനാ മിണ്ടാതിരുന്നത്..??”

പ്രസാദിന്റെ അവസ്ഥ അവൾക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്. ഭർത്താവിന് മുന്നിൽ ഉത്തമയായ പത്നി ധർമം കാണിക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയുള്ള കൂരമ്പുകളാണ് അവൾ അവന് നേരെ തൊടുത്തത്. കാരണം ഇവിടം വിട്ട് ഇനിയെങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ലെന്ന് മനസ്സ് മുൻപേ ഉറപ്പിച്ചതാണ്.

“ഏട്ടാ...”

“എന്താ ചെയ്യണ്ടേ അച്ചൂ..?”

“ഏട്ടനെ കൊണ്ട് ഞാൻ തോറ്റു.”

.“...അശ്വതീ....”

മാധവന്റെ വിളി ഉയർന്നു.

“ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് വരാം..മോനെ ശ്രദ്ധിക്കണേ..”

അതും പറഞ്ഞ് അവളെഴുന്നേറ്റു. പ്രസാദിനെ വീണ്ടുമൊന്ന് നോക്കി പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

പ്രസാദിന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും കലുഷിതമായി. അയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഇനി അവളെ മോചിപ്പിക്കുന്നത് അസാധ്യമാണെന്ന് അടിവരയിട്ടത് പോലെ.

സിംഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ പെട്ട പേടമാനുകൾ..!

മാധവൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ വീണ്ടും മനസ്സിൽ വന്ന് നിറഞ്ഞു. അതിൽ ഒളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അർത്ഥം അശ്വതിയെ അയാൾ നേടുമെന്ന് തന്നെയാണ്. പക്ഷെ അവളോ.. അവളുടെ മനസ്സിൽ അയാളെ അംഗീകരിച്ചു തുടങ്ങുമോ..?

അവന്റെ ചിന്ത അതിലേക്ക് മാത്രമായി.. മാധവന്റെ മുറിയുടെ വാതിലടയുന്ന ശബ്ദം ഈ ജന്മത്തിൽ കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടപെടാത്ത ശബ്ദമായി മാറി.

അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ചു ചേർത്തു നിർത്തിയ അശ്വതിയുടെ മുഖം താടിയിൽ പിടിച്ച് ഉയർത്തുകയാണ്