Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ]

അവളവന്റെ കൈകൾ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

“എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് പറയ്..”

“എന്ത് പറയണമെന്ന് തന്നെ കിട്ടുന്നില്ല.. തല പിളരുന്നു..”

“ഏട്ടൻ സമാധാനമായി കിടക്ക്.. ആലോചിക്ക്. വേറൊന്നും പേടിക്കേണ്ട. എന്തൊക്കെ നടന്നാലും എന്നെ കൂടെ നിർത്താൻ ഏട്ടന് ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തോളം കാലം ഞാൻ ഏട്ടന്റെ കൂടെ തന്നെയുണ്ടാവും.”

പതിയെ അവളെഴുന്നേറ്റു. പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ഹാളിലിരുന്ന് പഠിക്കുന്ന ചിന്നുമോളുടെ അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ വിതുമ്പി പോയിരുന്നു അശ്വതി.

മോളെന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുമോ മനസ്സിലാക്കുമോ എന്ന് കരുതി അവളുടെ അടുത്തും നിൽക്കാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു.

ഒന്നും പിടികിട്ടാത്ത തരം വികാരം.

സങ്കടവുമില്ല, സന്തോഷവുമില്ല, കുറ്റബോധവുമില്ല, ആഹ്ലാദവുമില്ല, സുഖവുമില്ല, ദുഃഖവുമില്ല..!

ഈശ്വരാ...!!!

സമയം രാത്രിയിലേക്കടുക്കുകയാണ്.

അശ്വതി മേല് കഴുകി മാറിയിരുന്നു. ഉടുത്തത് നീല സ്ലീവലെസ് നൈറ്റി..!!

ബട്ടൺസുണ്ട്. തുണി പിങ്കിനെ പോലെയല്ല. വളരെ നേർത്ത് സുതാര്യമായത്. ദേഹത്ത് അണിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവൾക്കത് മനസിലായത്. ഇട്ടപ്പോൾ ഒരു സുഖമൊക്കെ തോന്നി.

ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ പ്രസാദ് എണീറ്റിരിക്കുന്നു. സത്യം പറഞ്ഞാ അവൾക്ക് ദേഷ്യവും ചമ്മലും ഒരുമിച്ചു വന്നു.

ബാത്‌റൂമിൽ കയറുന്നത് വരെ പുറം തിരിഞ്ഞു കിടന്ന മനുഷ്യനാണ്. ഇറങ്ങിയപ്പോ കണ്ണും മിഴിച്ചിരിക്കുന്നു.

“എടി.. അയാളെല്ലാം ഇതുപോലുള്ളതാണോ വാങ്ങിയത്..?”

അശ്വതിയെ കണ്ട് കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു പോയ പ്രസാദ് വളരെ ദീർഘമായി ആകാംഷിച്ചു.

“ഉം..”

“കയ്യില്ലാത്തത്..?”

“അതെ..”

“അതെന്തിനാ..??”

“ആർക്കറിയാം., ഞാൻ കൊണ്ടു വന്നപ്പോ ഏട്ടൻ കാണാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ലല്ലോ..”

“മ്മ്..”

"കൊള്ളാവോ ഇത്.?”

“നിനക്കെന്തിട്ടാലും ചേരും...”

ഉള്ളിലുള്ള സങ്കടം അടക്കി വച്ച് അവളോട് മിണ്ടാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് പ്രസാദ്.

“ആഹ.. ഇങ്ങനൊന്നും മുൻപ് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ..”

“അതിനു ഞാൻ നിനക്ക് അധികമൊന്നും വാങ്ങി