Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ]
കാണുന്നതിന് മുൻപ്, ലോറെൻസ് പോകാനായി പുറത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു.
മാധവൻ അവനെ ക്യാഷ് ഏൽപ്പിച്ച സമയം, ഇനി ഇവിടെ റോളില്ലെന്ന് മനസിലാക്കിയ ലോറെൻസിന്റെ കണ്ണുകൾ, മാധവൻ കാണാതെ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് ചലിക്കുന്നുണ്ട്.
താമസം മാധവന്റെ വീട്ടിൽ അല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ പ്രസാദിനെ പറ്റിച്ചന്നു തന്നെ തന്റെ കീഴെ ഞെരിഞ്ഞമരേണ്ടിയിരുന്നവളെ തേടി..!
പക്ഷെ ഫലമുണ്ടായില്ല.
അശ്വതിയെ തിരഞ്ഞ കണ്ണുകൾ നോട്ടം പിൻവലിച്ച്, മാധവന്റെ മുന്നിലായി അവൻ വീടിനു പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
പക്ഷെ ഈ സ്ഥിതി ഗതികളിൽ എന്തൊക്കെയോ സൂചനകളുണ്ട്, അവളെയിപ്പോ മാധവന് കിട്ടിതുടങ്ങിയെന്നതിന്റെ. അതറിയാൻ അവന് ത്വര പൂണ്ടു.
“എങ്കി ഞാൻ പോകുവാ മൊതലാളി..”
“മ്മ് ശെരി..എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞതു പോലെ നടന്നേക്കണം. ഇനി അവിടെ നഷ്ടം വല്ലതും ഉണ്ടായാൽ മില്ല് തന്നെ ഞാൻ പൂട്ടും..!”
“അത് ഞാൻ ഏറ്റു..?”
“എന്ത് പൂട്ടുന്നതോ..?”
“അയ്.. അതല്ല..അവിടുത്തെ കാര്യങ്ങൾ ഞാനേറ്റു എന്ന്..!”
“മ്മ്..!
“പിന്നെ മൊതലാളി..!”
അവൻ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് രഹസ്യം ചോദിക്കുന്ന മട്ടിൽ നിന്നു.
“എന്താടാ..?”
“അല്ല.. അവളിപ്പോ എങ്ങനെയാ..? മൊതലാളിക്ക് കിട്ടിയോ..?”
“ടാ..ടാ.. വെറുക്കപ്പെട്ടവനെ.. ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ നിന്നോട് അവളെ കുറിച് ചിന്തിക്കേണ്ടെന്ന്..”
മാധവന് അവന്റെ ചെവിയിൽ കിഴുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഔ.. മൊതലാളി.. വിട്...”
“നീ പോകാൻ നോക്ക്..”
“എങ്കിലും പറയ് മൊതലാളി.. കേൾക്കാനൊരു ആകാംഷ.. കൂടെ പൊറുപ്പിക്കുവാണോ..?”
“നീ അതൊന്നും അറിയേണ്ട..”
“ഹ.. പറയ്.. മൊതലാളിക്ക് ഇങ്ങനെ എത്ര അവളുമാരെ കിട്ടുന്നതാ.. എല്ലാം ഞാനും അറിയുന്നതല്ലേ..”
“ഹൊ.. മെല്ലെ പറയെടാ... അവരാതി..”
മാധവൻ അവന്റെ പുറം കഴുത്തിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ട് തള്ളി നീങ്ങി.
“പറ മൊതലാളി..”
“എടാ നാവിനു
💬 Comments
View all comments