Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 4 [ഏകലവ്യൻ]

“ആയി.. പക്ഷെ പതുക്കെയല്ലേ എല്ലാം ചെയ്യാനാവു..”

“മ്മ് അത് പേടിക്കേണ്ട.. ഇപ്പൊ എനിക്ക് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും തോന്നുന്നില്ല..”

“ആണോ..?”

“മ്മ്..നമുക്ക് മാറാം അച്ചൂ..”

“മാറാം.. ഇപ്പോ ഉറങ്ങിക്കോ..”

അവളവന്റെ കവിളിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞ് എണീറ്റു. മക്കളോടൊപ്പം ചെന്ന് കിടന്നു.

അവളുടെ മനസ്സിൽ കൂടുതൽ ചിന്തകളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇനി ഇവിടുന്നൊരു മോചനമില്ലെന്ന് ഏട്ടൻ അറിയുന്നില്ല. എല്ലാം വരുന്നിടത്ത് വച്ച് കാണാനേ പറ്റുള്ളൂ. എല്ലാം മുന്നേ തന്നെ കൈവിട്ടു പോയിരിക്കുന്നു.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ,

ആറു മണിയായപ്പോൾ തന്നെ മാധവൻ എണീറ്റിരുന്നു. വല്ലാതെ ഉന്മാദം കൊള്ളുന്ന അവസ്ഥ. ഓരോന്നാലോചിച്ച് ബാത്‌റൂമിൽ കയറി ക്രിയ കർമങ്ങളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ്, മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ട്.

രാവിലെ തന്നെ കമ്പിയാവൻ ഓരോ കാരണങ്ങൾ. ഇന്നത്തെ ദിവസം മുഴുവൻ അവളോട് ഒട്ടിച്ചേർന്ന് കാമം പകരണമെന്ന് അയാളുറപ്പിച്ചു. മുൻപ് ഇതുപോലെ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അന്ന് വേണ്ട വിധത്തിൽ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.

പ്രസാദിന്റെ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മുറിയും നോക്കി ഉന്മാദത്തോടെ അയാൾ അടുക്കളയിലെത്തി.

പെണ്ണിന്റെ കുളി കഴിഞ്ഞതേയുള്ളു. തലയിൽ തോർത്തു കെട്ടിവച്ച മുടിയോട് കൂടി പുറവും കാണിച്ച് പണിയെടുക്കുകയാണ് അശ്വതി.

“ഗുഡ് മോർണിംഗ് അച്ചൂ..”

പരിചിതമാകുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഇത്തവണ അവൾക്ക് വെപ്രാളമുണ്ടായില്ല.

“ആ..എണീറ്റോ..? നേരത്തെയാണല്ലോ..”

കഴുത്ത് ചെരിച്ച് നോക്കിക്കൊണ്ടവൾ ചോദിച്ചു.

“നിന്നെ കാണാൻ മരിച്ചാലും ഞാൻ ഉയർത്തെഴുന്നേൽക്കില്ലേ..?”

“ഉം..”

ആഹ എന്താ ഒരു സംസാരം..! ഉള്ളിൽ വിരിഞ്ഞ മന്ദാഹാസം ചുണ്ടിൽ വരുത്താതെ അവൾ നേരെ നിന്നു. എന്തോ ഒന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട്.

ഉദ്ദേശിച്ച പോലെ പുറകിലെത്തിയ അയാളുടെ കൈകൾ അവളുടെ വയറിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി വട്ടം പിടിച്ചു. തണുപ്പുള്ള ആ സുഖത്തിൽ ഒന്നിളകി നിന്നതും അരക്കെട്ട് വന്ന് അയാളുടെ തുടകളിലുരഞ്ഞ്, ചന്തിവണ്ണം കൃത്യമായി മുഴുപ്പിൽ ചേർന്നു.

രാവിലെ തന്നെ കുലപ്പിച്ചു വന്നേക്കുവാ..

ചന്തിയിടയിൽ ൽ തടഞ്ഞ അയാളുടെ മുഴപ്പിന്റെ സ്പർശനത്തിൽ അറിയാതെ ചുണ്ട് കടിച്ചു വിട്ട് പിറുപിറുത്തു.

“എന്താടി...ങേ..?”

“ഒന്ന് മാറി നിന്നേ.. പണിയെടുക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ..?”

“കാന്തമാടി ഞാൻ.. നിന്നെയെപ്പോഴും പറ്റിച്ചേർന്നു നിൽക്കും..”

സാരിയുടെ ഇടയിലൂടെ അടിവയറിൽ ഒന്ന് ചൊറിഞ്ഞ സമയം അവൾ വീണ്ടും ഒന്നിളകി.

“ശ്..മാധവേട്ടാ..