Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 4 [ഏകലവ്യൻ]
അടങ്ങി നിൽക്ക്..രാവിലെ തന്നെ മനുഷ്യന്റെ ഭ്രാന്തിളക്കല്ലേ..”
“അപ്പോ ചേർന്ന് നിൽക്കാൻ സമ്മതമല്ലേ..?”
ചോദ്യത്തോടൊപ്പം അയാളുടെ നടുവിരൽ അവളുടെ പൊക്കിൾ ചുഴിയിൽ താഴ്ന്നിരുന്നു.
“ഹ്മ്മ്.. വൈകും മാധവേട്ടാ..”
“എവിടെ പോകാനാടി..?”
“ചിന്നുവിനെ സ്കൂളിൽ വിടണ്ടേ..”
“ആയില്ലല്ലോ.. അവരെണീറ്റോ..?”
“ഇപ്പൊ എഴുന്നേൽക്കും..”
“എങ്കി സമയമുണ്ട്..”
“ശ്ഹ്.. നിങ്ങൾക്ക് എന്തിന്റെ ഭ്രാന്താ..?..”
“നിന്നോടുള്ള ഭ്രാന്ത്..”
“നിങ്ങൾക്കൊന്ന് രണ്ടാമത് കെട്ടിയാലെന്താ..? മനുഷ്യനെ മെനക്കെടുത്താൻ..”
“നിന്നെ പോലെയൊന്നിനെ കിട്ടിയില്ലെടി..”
സാരിക്കുള്ളിലൂടെ അയാളുടെ കൈ വിരലുകൾ മുകളിലേക്ക് നൂഴുന്നു കയറുകയായിരുന്നു. കടിച്ചു പിടിച്ചു നിന്നെങ്കിലും ശരീരത്തിലുണ്ടാവുന്ന സ്പർശന തരിപ്പിൽ ചെയ്യുന്ന പണി നിർത്തി രണ്ടു കൈകളും അവൾ സ്ലാബിൽ കുത്തി നിന്നു.
കൃത്യം മുലയുടെ മേൽ കൈ വിരലുകളമർന്നതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു തുറന്നു. ഒപ്പം ദീർഘ ശ്വാസവും. സോപ്പിന്റെ മണമുള്ള കഴുത്തിന്റെ ചർമത്തിൽ ചുണ്ടുകൾ ഉരഞ്ഞൊടിയതും കുളിര് കേറി അവൾക്ക്..
“..മ്...ഹ്... വിട്.ഹ്..”
അവൾ കേണു.. പക്ഷെ ഇടം കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ വയറ്റിൽ ചുറ്റി പിടിച്ച് മുലയിലുള്ള കൈ അതിൽ നന്നായി അമർത്തി.
“മ്മ് ഹ്....!”
അതിങ്ങനെ പതിയെ ഇങ്ങനെ തുടരുമ്പോൾ അവൾക്ക് സഹിക്കാനായില്ല.. ശബ്ദം ചിതറി.
“വിട് മാധവേട്ടാ..ഹ.. അവരിപ്പോ എഴുന്നേൽക്കും..”
അയാൾ വിടാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല.
മുലകളിൽ തരിപ്പുണ്ടാവുന്ന നിമിഷം പിന്നൊന്നും പറയാതെ അവളെങ്ങനെ നിന്നു പോയി. കുറച്ചു നിമിഷം സുഖിച്ചു നിൽക്കാമെന്ന് കരുതി. ബ്രായിലമർന്നു നിൽക്കുന്ന മുലക്കണ്ണ് വല്ലാതെ തടിക്കുകയാണ്.
കൂടുതൽ സ്പർശനം കൊതിക്കുന്ന സുഖവസ്ഥ..!
പക്ഷെ അപകടമാണ്. മോളുണരും..!
എങ്കിൽ പോലും മൂന്നാല് മിനിറ്റോളം മാധവന്റെ കര വിരുതിൽ ലയിച്ചു നിന്നു കൊടുത്തു. അത് യോനിയിലും നനവിന്റെ തരിപ്പുണ്ടാക്കുന്നതറിയുമ്പോൾ ടെൻഷനായി. കാരണം ഇപ്പൊ തടഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ അതിനാവില്ല.
“മതി.. മതി...ഹ്മ്..”
“മാധവേട്ട..വിട്.. “
എന്നിട്ടും വിടുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ കുതറി, അഭിമുഖമായി നിന്ന് അയാളെ തള്ളി.
“പെണ്ണിനെ സ്കൂളിൽ വിടട്ടെ..”
പൊക്കിളും വയറും മറച്ചു വച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ശെരി.. പോയി വാ..”
“എങ്ങോട്ട്..? ഇനി സമയമില്ല.. പ്രസാദേട്ടനും ഇപ്പൊ എണീക്കും..”
“എടി...”
“പോ നിങ്ങള് റൂമിലേക്ക് പോ.. ചായ തരാൻ ഞാൻ വന്നോളാം..പോ..”
മാധവൻ പോകുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ
💬 Comments
View all comments