Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 4 [ഏകലവ്യൻ]

സെക്സ് മാത്രമല്ലാതെ അശ്വതിയെ തന്റെ ഭാര്യയാക്കി മാറ്റാനുള്ള കഠിനമായ ചിന്തയാണ്  മാധവന്റെ മനസ്സിൽ.

അവളിപ്പോ വഴങ്ങി തുടങ്ങിയതിനു ശേഷം തന്റെ മനസ്സിൽ എവിടെയോ ഒരു മാനസിക അടുപ്പം വർദ്ധിച്ചത് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട് മാധവന്.

വിട്ടു കളയാൻ ഒരുക്കമല്ല. കാരണം അവളുടെ ശരീരവും സ്വഭാവും ദിനം പ്രതി നങ്കൂരമിട്ട് ഒരു വ്യാളി പടരുകയാണ്..!!

സ്ഥലകാല ബോധത്തിൽ നിന്നും ചിന്തകളെ മറക്കാൻ പ്രസാദ് കണ്ണടച്ചു കിടന്നു. സമയം നീങ്ങി ഉച്ചയുടെ ഒരു മണിയിലെത്തി.

വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം അലക്കി കഴിഞ്ഞ് എല്ലാം അഴയിൽ വിരിച്ചിട്ട ശേഷം അശ്വതി പിന്നാമ്പുറത്തൂടെ അടുക്കളയിൽ കയറി. നെറ്റിയിലെയും കഴുത്തിലെയും വിയർപ്പു തുള്ളികൾ അരയിൽ തിരുകിയ മുന്താണി അഴിച്ച് ഒപ്പിയെടുത്ത് റൂമിലേക്ക് വന്നു.

പ്രസാദും കൊച്ചും ഉറക്കത്തിലാണ്. അതു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറിയില്ല. ഭക്ഷണവുമായി വന്ന് വിളിക്കാമെന്ന് കരുതി തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ മാധവൻ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വരുന്നുണ്ട്.

വിയർത്തു നിൽക്കുന്ന അശ്വതിയെ കാണുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും കാമത്തിനടിമപ്പെടുകയാണ്. പോരാത്തതിന് അവളുടെ ഇപ്പോഴുള്ള സഹകരണ മനോഭാവവും.

“പണി കഴിഞ്ഞോടി..?

“ഉം..”

അയാൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

ബ്ലൗസിനെ നനച്ച് കൈത്തുടകളിലടഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന  ഇരു കക്ഷങ്ങളും അയാൾ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി നിന്നു പോയി.

വിയർത്തു നനഞ്ഞ മാദകമുണർത്തുന്ന മണവുമായൊരു മാദക സുന്ദരി..!

തന്റെ മേൽ കണ്ണുകളുഴിയുന്ന മാധവന്റെ വികാര പരവശം അവൾക്ക് മനസിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളു. മുമ്പാണെങ്കിൽ ചെവിടടച്ചൊന്ന് കൊടുക്കാൻ തോന്നിയേനെ. പക്ഷെ ഇന്ന്...,

കണ്ടോട്ടെ..കണ്ടസ്വാദിച്ചോട്ടെ എന്ന ഭാവവും.

മാറിൽ നിന്ന് നീങ്ങിയ പല്ലുവും നേരെയിടാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. വയറ് കാണുന്നത് മറക്കാനും ശ്രമിച്ചില്ല.

“ഭക്ഷണം വേണ്ടേ..?”

നോട്ടം അധികരിക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ അത്യധികം വികാരമുണരുന്നത് മനസിലാക്കിയ അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.

“ഉം.. അവര് കഴിച്ചോ..?”

“ഏട്ടൻ ഉറങ്ങുവാ..”

എന്തോ.. അവൾക്കങ്ങനെയാണ് പറയാൻ തോന്നിയത്.

“അത് നന്നായി.”

മറുപടിക്ക് അനുകൂലമായി അയാളുടെ പുഞ്ചിരി പൊഴിയുന്ന വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾക്കല്പം ചമ്മൽ തോന്നി. നോട്ടം പാളിയെങ്കിലും കണ്ണുകൾ വീണ്ടും അയാൾക്ക് നേരെയായി.

“കുറച്ച് കഴിയുമ്പോ ഞാൻ പുറത്ത് പോകും..?”

നിരാശ ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു.

“എന്തു പറ്റി..?”

“ഒന്നു രണ്ടാളെ കാണാനുണ്ട്.”