Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 6 [ഏകലവ്യൻ] [Climax]

മാധവന്റെ മടിത്തടത്തിലമർന്ന് കുണ്ടി വിരിയിച്ച് ഇരുന്നു.

മുട്ടകളെ വിരിയിക്കാൻ അമ്മക്കോഴി അടയിരിക്കുന്നത് പോലെ മാധവന്റെ മണികൾക്ക് ചൂട് നൽകാനെന്ന വണ്ണം പതിഞ്ഞമ്മർന്നയാ മൃദു മാംസം അയാളുടെ തുടകളെ പൂർണമായും മൂടിയിരുന്നു.

മാധവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും പേന വാങ്ങി അവൾ എഴുതാൻ തയ്യാറായി. സൗകര്യത്തിന് വേണ്ടി മാധവൻ അവളെയും കൊണ്ട് അല്പം പൊങ്ങി കസേര മുന്നോട്ടാക്കി വച്ചു.

“എന്താ എഴുതണ്ടേ പറയ്..”

വികാരത്തിന്റെ നേർമയുണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ സ്വരത്തിന്. കുണ്ടിയുരച്ചു വച്ച്, അയാളുടെ മുഴപ്പിനെ വിടവിൽ ചുംബിപ്പിച്ച സ്പർശനത്തിന്റെ തൃപ്തി.

“ഞാൻ കൂട്ടിവച്ച കണക്ക് കണ്ടോ.?”

“ആ കണ്ടു.. ഇതെത്രയാ മൂന്ന് ലക്ഷമോ..??”

“കറക്റ്റ്..അതിനപ്പുറത്തെഴുത്..”

“മ്മ് പറയ്..”

“ഇരുപത്തി അയ്യായിരം..”

അശ്വതി എഴുതി തുടങ്ങുമ്പോൾ മാധവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ചിത്ര വര തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ചൂട് നൽകിയിരിക്കുന്ന സമയം അവൾക്കുമറിയാം ആ കൈകൾ വെറുതെ ഇരിക്കില്ലെന്ന്. ആസ്വദിക്കുകയെന്ന ലക്ഷ്യം തന്നെ അവൾക്കും.

നേർത്ത ബനിയനും പാവാടയുമിട്ട പെണ്ണിന്റെ കൊഴുത്ത മേനിയളവുകളിൽ അയാളുടെ വിരലുകൾ യഥേഷ്ട്ടം ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“ആ അടുത്തത് പറ..”

അശ്വതി അത് പറയുമ്പോൾ, അയാളുടെ പതിഞ്ഞ വിരൽ സ്പർശനങ്ങളിൽ സുഖം ഉടലെടുക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന ശരീര മാറ്റം അവളറിയുന്നുണ്ട്. ചുണ്ടിലൊരു ഇളം പുഞ്ചിരിയും കണ്ണുകളിൽ വശ്യതയും നിറച്ചു കൊണ്ട് അവളമർന്നിരുന്നു.

“പതിനായിരം..”

“ആ..”

“എട്ടായിരം..”

“മ്മ്..”

“ഇനിയത് കൂട്ടിയിട്ട് ആദ്യത്തേതിൽ നിന്ന് കുറച്ചെഴുത്..”

പെണ്ണിന്റെ ഇരു തുടകളുടെയും മുകൾ ഭാഗത്ത്‌ തടവി കൊടുത്ത കൈകൾ, മുകളിലേക്ക് തഴുകി വയറിന്റെ മടക്കുകളിൽ വിശ്രമിപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് അയാളത് പറഞ്ഞത്.

അശ്വതി കാൽകുലേറ്റർ എടുത്ത് മുന്നിൽ വച്ചു.

ക്ലിപ്പിൽ മുറുക്കി വച്ച് താഴോട്ട് നീണ്ട കനത്ത മുടിയഴക് അവളുടെ ചന്തിയിലും അയാളുടെ വയറിലുമായി വ്യഹരിച്ചു കിടപ്പുണ്ട്. അതിനെ അയാൾ മൂക്കിലേക്ക് തഴുകി മണപ്പിച്ചു. ഇടുപ്പിലെ കൊഴുപ്പ് മടക്കിൽ ഇരു വശത്തും  അമർത്തി പിടിച്ചു.

“എഴുതി..”

സ്പർശനങ്ങൾ കടുക്കുന്ന വേളയിൽ പുഞ്ചിരിയോടു കൂടിയവൾ പറഞ്ഞു.

“ഹ. ഇനി വലതു വശത്ത് വേറെ എഴുത്. പതിനേഴ്.”

“പതിനേഴാംയിരം..?”

വയറിൽ നിന്നും മുകളിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്ന വിരലുകളിൽ ഒരു വേള ശ്വാസമെടുത്തു കൊണ്ടവൾ ചോദിച്ചു.

“അതെ..”

“ആ...!”

“ഇരുപത്തിയാറ്..”

“ഹ..”